Page 41 - MAKSİMUM BİZ | SAYI 16 | KIŞ 2010

Dostlardan an›lar…
ÖMER CEYLAN
Mete abimiz, Bursa Bölge’den muhasebeye ge-
lince ben de muhasebenin içindeki fon yönetimi biri-
minden acente tahsilat birimine geçmifltim, o zaman-
da muhasebe Karaköy’deki binam›zda 1. kattan ye-
mekhanenin oldu¤u zemin kata tafl›nm›flt›. ‹flimiz ge-
re¤i prim alacaklar›m›z ile ilgili sürekli müdürümüzle
konufluyorduk. Bir gün bir yaz› verdi bizlere; “primi
ödenmifl poliçe kutsald›r…”
Mete abimizin haz›rlatt›¤› bu yaz›y› muhasebenin
içinde bulunan ilan panosuna ast›k ve zaman zaman
tahsilat konusu ile ilgili konuflurken acente/müflteri-
lerimize hep bu yaz›y› örnek gösterirdik.
Bu unutamad›¤›m an›lar›mdand›r…
KAM‹L DEM‹REL
fiirketimiz 1997 y›l›n›n bafl›nda Recon sürecini
tamamlayarak AS 400 ekranlar›n› hizmete açm›flt›. O
günleri yaflayanlar, iyi bilirler. ‹lk günlerde yeni siste-
me al›flma süreci yafl›yorduk. Bütün bunlara ra¤men
yine de keyifle, azimle adapte olmaya da çal›fl›yorduk.
Mete abimiz, o tarihlerde bölge muhasebe ser-
visinde görev yapmaktayd›. Kendisi ile çal›flmak çok
keyifliydi. Bilgili, araflt›rmac› ve pratik çözüme odakl›
bir yap›ya sahipti. Recon için sürekli önerilerde bulu-
nurdu.
Bir gün oturduk, kafa kafaya verdik ve ne yap-
mam›z gerekti¤ini düflündük. Fikirlerimizi o tarihteki
Bölge Müdürümüz Say›n Recep Bolerden’e de sunduk.
Müdür Bey de kabul edince sonunda al›flma süreci
içindeki sorunlar›m›z› ve çözüm önerilerimizi de yan›-
m›za alarak Genel Müdürlü¤e gitmeye karar verdik.
fiubat ay›n›n so¤uk bir cuma sabah›yd›, Mete abimizin
Moskovich marka arac›yla yola koyulduk.
Genel Müdürlük binam›zda o tarihte Organizas-
yon ve Bilgi ‹fllem Müdürümüz, flimdiki Genel Müdür
Yard›mc›m›z Tahsin Erdo¤an’›n da kat›l›m›yla uzun sü-
ren bir toplant› yapt›k. Toplant›m›z akflam saat 8 gibi
bitti.
Toplant› bitiminde o tarihteki Genel Müdür Yar-
d›mc›m›z Gürkan fienol yan›m›za gelerek bizi yeme¤e
götürmeye davet etti. Gürkan Bey, Tahsin Bey, Mete
Bey ve ben birlikte yeme¤e gittik. Yemek oldukça keyifli
geçmiflti. Akflam 11 gibi Bursa’ya geri dönece¤imizden
izin istedik ve yola koyulduk. Köprüye ç›kmadan önce
benzinimizi al›rken hafif bir kar ya¤›fl› vard›. ‹lk baflta çok
da dikkatimizi çekmedi diyebilirim. Yolumuza devam et-
tik ve Yalova’ya ulaflt›k. Sonras›nda Süpürgelik yokuflu
denen yere geldi¤imizde her fley bir anda de¤iflti.
Zemin kar tutmaya bafllad› ama bu s›kl›kla kar-
fl›laflt›¤›m›z bir durumdu. Biraz daha ilerledi¤imizde
trafi¤in durdu¤unu gördük ve beklemeye bafllad›k. K›-
sa sürede aç›lmas›n› umut etti¤imiz trafik bir türlü
aç›lm›yor ve saatler ilerliyordu. O zamanlar cep telefo-
nu da bugünkü gibi yayg›n de¤ildi. Dolay›s›yla kimseye
durumumuzu haber de veremedik. Ö¤rendik ki bizden
haber alamay›nca Tahsin Bey, Bursa Emniyeti’ni aya¤a
kald›rm›fl ama bütün yol karla kaplanm›fl, araçlar›n
ilerlemesi mümkün de¤il.
Bütün gece uykusuz kal›nca, ister istemez açl›k
da bafll›yor ama ne çare yiyecek bir fley yok. Sonuç iti-
bariyle karn›m›z aç, evde herkes panik halinde idi. Ama
beklemekten baflka da çaremiz yoktu.
Saat 06.00 civar› trafik aç›ld›, gün ›fl›d›. Ayd›nl›k-
ta durumun ciddiyeti daha net görülüyordu. Saat 09.00
civar› Bursa’ya vard›k. Sabah ailemiz bizi gördüklerin-
de yüzlerindeki ifadeden ne kadar tedirgin olduklar›
belliydi. Biz ise, iflleri yoluna koyman›n ve karl› bir ge-
ce ve yaklafl›k 10 saatten sonra Bursa’ya ulaflman›n
huzurunu yafl›yorduk.
Can›m Abim, kadar konufltu¤umuz özlüyorum. Birlikte güzel, baz›lar› seninle dertleflti¤imiz, sabahlara
çok gecelerimiz oldu. Seni çok
öyle çok an›m›z var ki, baz›lar› çok
çok hüzünlü, baz›lar› ise ders konusu.
‹yi ki seni gili abim.
tan›d›m. Topra¤›nda huzurla uyu sev-
39