Page 101 - SEDEF - Hz.Mevlana'dan İnciler

!
!
Sana kavuşma eteğini çeksem savaşa lüzum yok; aşkının kınamalarına uğrasam ayıp değil...
Senin güzelim vuslatınla yaşamadayım; öyle bir vuslata kavuşmuşum ki onda ayrılığın hiçbir rengi yok.
!
Âşıklar eceli düşünmezler bile: çünkü ölümle ezelden biliştir onlar, Çünkü ölüm, Tanrı’ya gidiştir; yoğun suretten ayrılıştır,
Gökten, yerden dışarıya çıkıştır; nelik – nitelik şehrinden nelikten – nite- likten münezzeh olan âleme gidiştir,
Esasen âşıkların işleri de hep budur; hepsine yol – yordam da budur, töre de bu.
Çünkü sevgilinin âlemi, can âlemidir; oraya gitmekse onların yoludur, Balık havuzdan kurtulur da denize giderse sevinir, aşkla gider,
Çünkü deniz, balıkların sevgilisidir; hepsinin canı da denizdir, malı – mülkü de.
Ölüm denize benzer, âşıklarsa balığa: balıkların padişahlığı denizdedir, Deniz onların mülkü oldu mu, kuşkusuz padişahlık ederler artık,
Bu dünya padişahlarının padişahlıkları geçicidir: o gerçeğe karşı bu, oyundu: oyuncaktır,
Hani çocuklar mahallede beraberce oyuna dalarlarda biri kendini bey ya- par öbürü padişah olur, öbürü de hâkim,
Biri vezîr olur, öbürü nâib: biri terceman olur, öbürü perdeci,
Geri kalan çocuklar da asker olurlar; herbiri, ululukla külahını yana eğer,
Biz padişahız, beyleriz; hem de öylesine ki düşmanı savaşta bozguna uğ- ratır kaçırırız derler,
Dünyâya hüküm yürütüyoruz, padişahlar gibi tacımız – tahtımız var, âlemde buyruğumuz yürüyor diye sevinç içindedir hepsi,
!101