Page 152 - SEDEF - Hz.Mevlana'dan İnciler

!
!
Allah’ım yarattın cihanı, en son insanı. İnsanda yarattın kendini. Allah’ım aşık oldum yaradana,
Tuttu yüz bana.
Şimdi sesleniyorum yaradana;
Sen verdiysen bana bütün yarattıklarını, İyi, kötü diye nefsini.
Ayıramam Allah’ım, bozar senin yüceliğini. İyisi de hoş, kötüsü de hoş.
Yaydın aleme cümlesini,
Temiz ile çirkinini.
Nasıl ayırayım haddime mi düşer? Temizin de hoş, çirkinin de hoş.
Sen yarattın çalışkan ile tembelini, Görsünler diye himmetini. Kudretin ile verdin dersini, Çalışkanın da hoş, tembelin de hoş.
!
Ey gönül! Vazifeni hakkiyle yapmamaktaki kusurlarına ne özürler düşü- nüyorsun? Onun tarafından nice nice vefa, senin tarafından nice nice cefa... Onun tarafından nice nice cömertlik, bu taraftan ise azlık ve çokluk anlaşmamazlığı. Onun tarafından nice nice nimetler, senin tarafından bunca hata, bunca haset, bunca iyi ve kötü hayaller... Onun tarafından nice nice lütuflar, nice nice lezzetler, nice nice vergiler...
Bunca lezzetler ne için?
“Senin acı canının hoş olması için.”
!152