Page 22 - Grade 6_Cornice
P. 22

ु
     BOOK                                                             वसयो र सइरो
     REVIEW                                                          लेखक : कनकम�ण द�ि�त

                                                                           िच� : सुभाष राई
                                                                   नेपाल� अनुवाद : वसन्त थापा







                        े
                      लखक तथा प�क प�रचय                       भाषाशली
                                  ु
                                                                    ै
                     ‘�सयो र सुइरो’ कथा ‘काउबुढ� र अरू कथाहरू’ श�षर्कको   यो कथा पढ्दा धेरै रमाइलो छ ।  कथा पढ्दा लामखु�े मारेको सम्झना
                     िकताबमा भएका धेरै कथाहरूमध्ये एउटा हो । यसका लेखक   आउँछ । क�ा ५ र ६ का �व�ाथ�हरूलाई पढ्न रमाइलो  हुन्छ ।  यस
                    कनकम�ण  द���त  हुन्  ।  यसभन्दा  अ�ग  उनले  ‘धूमधामको   कथामा पा�हरूले एकअकार्�सत करा गरेका प�न छन् । यस कथामा मलाई
                                                                                   ु
                    घुमघाम’ भ�े िकताब लेखेका �थए । यसमा एउटा भ्यागुताले  पाँच  ओटा  शब्दहरू  गा�ो  लाग्यो  ।    जस्तै  :  हत्याकाण्ड,  बख�झर�,
                   नेपाल घुमेको छ । ‘काउबुढ� र अरू कथाहरू’ िकताबमा लेखकले  पुस्तौँपुस्ता, फ�लफाप  र �सकम� । अरू मैले सबै रा�र� बुझ्न सकेँ ।
                  कटाकट�लाई वातावरण��त सचेत हुन र अरू ज�वहरू��त रा�ो
                      े
                   े
                 भावना फलाउने �यास गरेका छन् । अङ्�ेज�मा ले�खएको यस
                       ै
                 िकताबलाई वसन्त थापाले नेपाल�मा अनुवाद गरेका हुन् भने सुभाष  च�रत्रवचत्रण
                                        ँ
                राईले �च� बनाएका हुन्। ११० रु�पया पन� यस िकताबलाई जगदम्बा
                �ेसले छापेको छ।                               यस कथामा जम्मा चार जना पा�हरू नै मुख्य छन् । त� हुन् : �सयो, सुइरो,
                                                              ब�ु र हजुरबा । �सयो �मलनसार छ ।  उसले िछटै साथ� बनाउन सक्छ ।
                                                                            ै
                                                              सुइरोलाई भेट्ने�ब��क उसले साथ� बनाइहाल्यो । जाल��भ� पस्न सुइरोलाई
              कथाि�   ु                                       उसले मदत गरेकाले ऊ सहयोग� प�न छ । ऊ एनो�फ�लस जातको लामखु�े
                                                                                    ै
                                                              हो । सुइरो प�न एनो�फ�लस जातक लामखु�े हो । ऊ असल र चलाख छ ।
                                                                                ै
                                                                                                र्
              ँ
             साझमा भ�पुरमा बेसर� पान� प�ररहेको �थयो । सुइरो नामको एनो�फ�लस   हजुरबाले  घुनर्  छाड्ने�ब��क  उसले  कराएर  सतक  गरायो  ।  बच्च�ले
                                              ँ
             लामखु�े पान�बाट बच्न एउटा घरमा पुग्यो ।  त्यहा उसले �सयो नामको   बचाएकीले ऊ त्यो घरमा फ�र गएन । त्यसैले ऊ असल छ । बच्च�ले दुवै
                                                                                े
                                                                                        े
             अक� एनो�फ�लस लामखु�े भे�ो । त� दुवै साथ� बने ।  �सयोलाई झ्यालको   लामखु�ेलाई बचाई । त्यसैले ऊ दयालु छ । हजुरबाले लामखु�ेलाई माछन्
                                                                                                           र्
                                                                                                     े
             जाल�मा प्वाल छ भनेर था्हा �थयो ।  त� दुवै घर�भ� िछरे । झुल�भ�   भनेर ऊ दुध खाने भनेर रोई । यसले गदार् ऊ चलाख प�न छ । हजुरबाले
             हजुरबा र ना�तन� सुतेका �थए । दुवै लामखु�ेहरू झुल�भ� पसेर हजुरबा र   एकिछन पख भन्दा प�न ऊ रोइरह� ।  ऊ �ज�� प�न छ । हजुरबा ना�तन�लाई
                                                                                               े
                                               े
             ना�तन�को रगत चुस्न थाले । एकिछनपिछ हजुरबा उठ । ना�तन�को रगत   माया गथ� । उन� �रसाहा �थए । लमखु�ेले टोक्यो भनेर मानर् खोजे ।  उन�
             खाएको देखेर उनले लामखु�ेलाई मानर् खोजे । त्यह� बेला ना�तन� दुध खाने   सुत्दा घुथ� ।
             भनेर  रुन  थाल�  ।    हजुरबा  दुध  �लन  भान्छामा  गए  ।  ना�तन�ले  दुवै
             लामखु�ेलाई भगाइ�दई ।
                                                              वश�ा र आफ्नो विचार
            समय िा प�रिश                                      यस कथाले हाम�लाई दुई ओटा रा�ो �श�ा �दन्छ ।  पिहलो, अरूले गल्त�
                         े
                                                                                                           ु
                                                                                   र्
                                                              गर ् यो भने प�न माफ� �दन सक्नुपछ । दो�ो, हाम�ले अरूले मदत गरेको करा
             यो कथा साझमा पान� प�ररहेको बेलामा सुरु हुन्छ । पान� परेकाले त्यसबेला   सधैँ सम्झनुपछ । मलाई यस कथाले �दएको �श�ा मन पर ् यो । यस कथामा
                   ँ
                                                                       र्
             �चसो �थयो । पातहरू पान�ले �भजेका �थए । अँध्यारो �थयो । यो कथा साझ    अझ धेरै पा� भएको भए अ�ल लामो हुन्थ्यो र पढ्न अझ मजा आउँथ्यो।
                                                          ँ
             सुरु भएर मध्यरातमा सिकन्छ ।                                                          D इभ्यभान थापा
   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27