Page 113 - ยกเลิกอายุ
P. 113
๑๐ กรกฎาคม ๒๕๖๐ • 111 รักพี่อัศ
ผมรักตัวหนังสือของพี่อัศก่อนที่จะได้พบกับ ตวั จรงิ ตงั้ หลายปี เมอื่ พบแลว้ ผมกเ็ กบ็ ความรกั ความปลมื้ กับตัวเองไว้นานแสนนาน ไม่เคยได้บอกพี่อัศด้วยตัวเอง แม้สักครั้งว่า ผมปลื้มและนับถือพี่เขามากแค่ไหน
วันนี้แม้ว่าจะได้พบกับพี่อัศหลายครั้ง ได้นั่งร่วม วงกับพี่อัศหลายหน ผมก็ยังรู้สึกปลื้มไม่เคยเปลี่ยนแปลง พอี่ ศั เปน็ นกั เขยี นไทยขวญั ใจของผมมาอยา่ งคงเสน้ คงวา ตอนทไี่ ดน้ งั่ รว่ มวงกบั พอี่ ศั ผมจะนงั่ ฟงั ทกุ สงิ่ ทพี่ อี่ ศั พดู ดว้ ย ความตงั้ ใจ จา ไดแ้ ทบทกุ ปะโยค โดยเฉพาะเรอื่ งการวางตวั ของนกั เขยี น พอี่ ศั บอกวา่ จะยากดมี จี นอยา่ งไร นกั เขยี น เราต้องไม่ทาตัวเองให้คนอื่นสงสาร หรือบอกว่า วงการ โทรทศั นน์ นั้ ไมใ่ ชท่ ขี่ องคนแก่ ถา้ ไมจ่ า เปน็ กอ็ ยา่ เขา้ ไปยงุ่
ครั้งล่าสุดได้ไปทานข้าวกับพี่อัศที่โรงแรมตรัง พรอ้ มกบั พเี่ ตย้ บรู พา อดตี นายกสมาคมนกั เขยี น พอี่ ศั กย็ งั พดู เรอื่ งการใชช้ วี ติ เรอื่ งการเมอื ง เรอื่ งทกั ษณิ เรอื่ งนายก ประยุทธ พี่อัศเป็นนักสื่อสารมวลชน ทาหนังสือพิมพ์มา ชั่วชีวิต นั่งมองโลกที่หมุนไปเรื่อยๆ อย่างรู้เท่าทัน พี่อัศ จึงมักจะพูดถึงทุกเรื่อง ถึงทุกคนด้วยความเข้าใจ และ มีความเมตตา พี่อัศบอกว่า พี่ตามอ่านเฟสบุ๊คของทุกคน
