Page 115 - ยกเลิกอายุ
P. 115
เป็นอย่างยิ่ง เรื่อง “ตุ๊ดตู่” ที่ทาให้ผมรู้สึกเห็นอกเห็นใจ เพศทสี่ ามมากยงิ่ ขนึ้ เรอื่ งสนั้ ชดุ “ขนุ ทองเจา้ จะกลบั มา เมื่อฟ้าสาง” หนังสือที่ได้รับรางวัลซีไรท์เมื่อปี ๒๕๒๔ ผมประทับใจกับเรื่องราวของแม่ม่ายยากจนคนหนึ่งที่ ไมอ่ ยากใหล้ กู เปน็ โสเภณแี ลว้ อยากจะพาลกู หนไี ปจากถนิ่ ที่ อยเู่ กา่ จากเรอื่ งถงึ คราทจี่ ะหนไี กลไปจากลา คลองสายนนั้
ในคา นา ของหนงั สอื ชดุ นี้ พอี่ ศั บอกวา่ ทเี่ ขาเขยี น เรอื่ งสนั้ ทกุ เรอื่ งดว้ ยความรสู้ กึ เหมอื นเขยี นหนงั สอื ถงึ เพอื่ น ถึงญาติพี่น้องที่คุ้นเคยใกล้ชิด แน่นอนคนเหล่านั้นเป็น ชาวบา้ นสามญั ชนทมี่ สี ถานะทเี่ สยี เปรยี บทงั้ ในทางสงั คม เศรษฐกจิ และการเมอื งของประเทศเขาอยากคดิ อยากพดู แทนผู้คนเหล่านั้นบ้าง เขียนถึงเรื่องของพวกเขาในบาง จังหวะของชีวิต เพื่อให้ผู้อ่านได้รับรู้ เข้าใจและเห็นใจ
หลงั จากนนั้ พอี่ ศั กม็ รี วมเรอื่ งสนั้ ออกมาอกี สองเลม่ คอื “ขอทานแมวและคนเมา”และ“ทะเลรา่ลมโศก” ผมเจอที่ร้านหนังสือ ด้วยความดีใจรีบซื้อมาอ่านทันที และเขาก็ไม่ทาให้ผมผิดหวังเมื่อผมได้อ่านเรื่องของชาย วัยกลางคนที่ไปเที่ยวโสเภณีเด็ก นอนฟังเรื่องรันทดของ เธอ ในขณะทใี่ จนนั้ หวนนกึ ถงึ ลกู สาวซงึ่ อยใู่ นวยั เดยี วกนั เรื่องนี้ผมเชื่อได้ว่าคนที่มีลูกสาวอ่านแล้วได้ความรู้สึก ที่น่าหดหู่มาก
๑๐ กรกฎาคม ๒๕๖๐ • 113
