Page 123 - ยกเลิกอายุ
P. 123
ผมเรียนอยู่ที่จังหวัดตรัง จนกระทั่งจบ ม.ศ.๕ ผมก็ขึ้นมาเรียนหนังสือในกรุงเทพฯ ชีวิตระหกระเหินไป ตามสภาพ จนกระทั่งวันหนึ่ง ผมคิดอยากเป็นนักเขียน อย่างจริงๆ จังๆ เสียที ผมไม่ทาอย่างอื่น วันทั้งวันขลุก อยู่กับการอ่านและการเขียน ระหว่างนั้นผมก็ได้สมัคร เป็นสมาชิกนิตยสารทางวรรณกรรมชื่อ “ถนนหนังสือ” ซึ่งขึ้นปกสัมภาษณ์นักเขียนดังๆ ไว้มากมายเช่น เสนีย์ เสาวพงษ์, เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์, ฮิวเมอรริสต์, มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมช
แตแ่ ลว้ วนั หนงึ่ ในเดอื นมกราคม ปี ๒๕๒๗ พอี่ ศั กไ็ ดข้ นึ้ ปกนติ ยสารทางวรรณกรรมเลม่ นี้ เขาใหส้ มั ภาษณ์ เกี่ยวกับชีวิตและการเป็นนักเขียนของเขาอย่างละเอียด
ยอมรับว่าผมดูหน้าปกหลายครั้ง ตอนนั้นเขาไว้ เคราแพะ ไวห้ นวดนดิ หนอ่ ย หวผี มเป๋ ยงั หนมุ่ ในความเหน็ ของผมเขาเท่และดูดีมาก ผมอ่านบทสัมภาษณ์ของเขา หลายรอบ และก็คิดจะไว้เคราไว้หนวดให้เหมือนเขา แตไ่ มป่ ระสบความสา เรจ็ เลยี้ งไวอ้ ยา่ งไรหนวดเครากไ็ มข่ นึ้ พอขึ้นบ้างก็ดูไม่สวยไม่งาม ผมก็เลยโกนทิ้งเสีย
พอี่ ศั ใหส้ มั ภาษณไ์ วช้ ว่ งหนงึ่ วา่ เขาเขยี นหนงั สอื เหมอื นคา รอ้ งทกุ ข์ เพอื่ ใหค้ นในสงั คมไดเ้ ขา้ ใจในชวี ติ ของ กนั และกนั โดยเฉพาะชวี ติ เลก็ ๆ ทเี่ รยี่ รายปลายขอบของ
๑๐ กรกฎาคม ๒๕๖๐ • 121
