Page 14 - 50_LiryDram_2026

Ludzie tzw. starej daty traktują świat mediów elektronicznych, portali i stron internetowych itd. jako świat mało dostępny, obcy i nieprzyjazny. Dotyczy to przede wszystkim ludzi interesujących się kulturą. Wspominają oni z rozrzewnieniem czasy minione, kiedy nawet przeciętny inteligent czuł się w obowiązku regularnego kupowania tygodników społeczno- kulturalnych, kiedy czytał miesięczniki literackie, w telewizji oglądał spektakle teatralne, a w radiu słuchał audycji literackich. To wszystko należy do zamierzchłej przeszłości. Dla ludzi piszących publikacja
w „Twórczości”, „Dialogu” czy „Poezji” była przepustką do literackich salonów, sprawiała, że taki autor stawał się znany szerszej publiczności, a nawet niekiedy sławny. Era druku umiera na naszych oczach.
A jednak żal. A jednak dla wielu ludzi książka i czasopismo ciągle jeszcze
są podstawowymi dokumentami kulturowymi. Przyznaję się, że jestem zwolennikiem anachronizmów. Lubię dotykać zadrukowanego papieru
i słyszeć szelest przewracanych kartek.
Marlena Zynger z wielkim uporem i poświęceniem wydaje od lat swój kwartalnik. Są w nim obszerne prezentacje znanych i mniej znanych – ale zasługujących
na bliższą znajomość – autorów, są wiersze, szkice, recenzje. Są też szczególnie cenne relacje z ważnych wydarzeń kulturalnych, których echa rzadko docierają
do wielkich medów, znajdujących, wszelako, czas i miejsce do lansowania popkulturki. „LiryDram” jest kroniką kultury czasu, w którym żyjemy. Wierzę, że może być źródłem dla tych, którzy w przyszłości będą opisywać to,
co działo się w pierwszych dekadach XXI wieku. Czego właścicielce, redaktorce i autorce kwartalnika serdecznie życzę.
Oby za sto lat zachował się w setce prywatnych biblioteczek szlachetnie pożółkły pierwszy NUMER magicznie papierowego wydania „LiryDramu"
Czesław Markiewicz
Oto życzenia dla „LiryDramu”: pięknego składu, dobrego łamu!
Marcin Orliński
Marek Wawrzkiewicz
12 LiryDram styczeń–marzec 2026