Page 536 - osoole-kafi-j2

‫اﻟ ﱠﻠ َﻪ‬ ‫َﻓﻠَْﯿ ﱠﺘ ِﻖ‬ ‫ِﻣﻨْ َﻬﺎ‬ ‫ْﯽ ٍء‬ ‫َﺷـ‬ ‫َﻋ َﻠﯽ‬ ‫َﻏ َﻠ َﺐ‬ ‫ﻟَ َﻨﻣِﻨﺎْ ُﻪَﻓ َﻤ ْﻦ‬ ‫ﻟِ َﺮ ُﺳﻮﻟِ ِﻪ َو‬ ‫َﯾَﻣﺎْﻔ َﻌﻓِﯿَْﻞﻬﺎَذﻟﻟِِﱠﻠ ِﻪَ َﺗﮏَﺒﺎَﻓ َﺎرﻟ ﱠﻠ َُﻪك َو َو َرَﺗ َُﺳﻌﺎﻮﻟَﻟُ ُﻪﯽ ََوو‬ ‫َأَو ْﺣﻟْﯿَُﻤَـﺆ ﱢُدﺪ ﺑَْﺣ ُﱠﻦﻖﻣُاﻟَﱠﻠﺤِﻪﱠﻤ َﺗَِﺒﺪﺎﺑَْر ِﻦَ َكﻋﺒْ َِوﺪ َﺗاﻟَﻌﱠﻠﺎﻟَِﻪ َﯽﻋ ﱠﻤَو ْﻟْﻦَﯿ َﺒَﱠرﺮَواِإ ُهْﺧ َﻗَﻮﺎاﻧََلُﻪاﻟَﻓ ِﱡﺈﺪﻧْْنَﯿﺎﻟَ َْوﻢ‬
‫ﻧَ ْﺤ ُﻦ ﺑُ َﺮآ ُء‬

‫اﺻﻮل ﮐﺎﻓﯽ ﺟﻠﺪ ‪ 2‬ﺻﻔﺤﻪ ‪ 268‬رواﯾﺖ ‪2‬‬

‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪاﻟﻠّﻪ از ﯾﮑﯽ از اﺋﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم ﻧﻘـﻞ ﻣﯽ ﮐﻨـﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮد‪ :‬ﺗﻤـﺎم دﻧﯿـﺎ و آﻧﭽﻪ در آﻧﺴﺖ از آن ﺧـﺪاي‬
‫ﺗﺒﺎرك و ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﭘﯿﻐﻤﺒﺮش و از آن ﻣﺎﺳﺖ ‪ .‬ﭘﺲ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻗﺴﻤﺘﯽ از دﻧﯿﺎ ﻇﻔﺮ ﯾﺎﺑﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ از ﺧﺪا ﭘﺮوا ﮐﻨﺪ و ﺣﻖ ﺧﺪاي ﺗﺒﺎرك و‬
‫ﺗﻌﺎﻟﯽ را )از زﮐﺎه و ﺧﻤﺲ و ﺧﺮاج ( ادا ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ ﺑﺮادراﻧﺶ ﻧﯿﮑﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ و اﮔﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﮑﻨﺪ‪ ،‬ﺧﺪا و رﺳﻮﻟﺶ و ﻣﺎ از او ﺑﯿﺰارﯾﻢ ‪.‬‬

‫َأََﻋِ‪3‬ﮐﺣﺒْْﯿِﺧﺮـ‪ََ -‬ﺮِْﻫﺪﻦُﻣَاَجَُﻟﺤﺣﺖﱠﻠاﱠﻟﻤََِﻤﻪﱠﻠأﻠُُْﺪﻪْنعُﺑِْﻣَﺖأﺗِﻨُْﻠﻦَِْْإﻬﺣﻟَﺒَِﺎﯾﯿَْ َِِْﻪإﺴـﺤﮏﻟﱠَﯿاﺎَاﻟﻬْﻟاَﺎﯽﻟﻤﱠْﺴﺎََُﻨَﻋﻋﺨَﻨَْلﻪُﻤْﻦِإََﻣﱢﻧَُﺎأﮏﻟًﺲﺎْﯽﺣَوَﯾََﻓﻤُﺎـَﮐَأﺮﻨََْﱠأدْﺑﺪَنُُهﺎﺑَﺖْأَأَِْﺑﻋﺳُﻦُوﱠﯿِﻟﱢﺮﻮﺎﯿﻣُ ٍرَََﻋُﺤﺒِْإﺖضﱠﻤِﱠﺪاﻟَنﻟٍْﺪََاﺒﻬاﻟﻟﺎﱠﻠََْْﻋﺄﺤِﻪََْورﺮِﻦﯾْعِﻫََاﺑﻦَْﻓَضِاﯽُﻘﻦﻟْﻠَُْﮐﻐََﻣﱠﻠﺣُْﻮﱡَﻘﻬْﺖﺤﺎﺒُﻟَََﻟُﻮﻪَﻨصﮏﺎﻟٍَِﻓاَََﻓﺄبﻟﱠﻢََِﻤَﺬﻋَﺻـﺎر ﱠْﺒَْدأﻦي َُْﺧﻋَُﻋﺖََﺟﻠﺮَﯿَْﻤﻌَأَََﻠﺮجْرَُﻪﺑَﺑَْﮏﻌاِﻟِﻦﱠَﻠﻤأﺑﺎَُُﯾﻪﺋَﻮِﺰَِﺗﻪﯾَﺒَـَﻋﺎأﺒﻟََْْرﺪِﺪَِﻗَاﺎﻒﻟكَﱠﻠلِدِﻪَوَْرراَﺗََﻟأﻫْﯾََْﻌﻤٍﺎﻢﺎﻟَُ َﺖَولﯽﻣِاَﻗﻟﱠﻓِْْﺴِﺪـﺬﯽَﻤِﺟَيأﺌﻌْﻣًْﺘُﺎََﺣﻮﺑِاََﺎﻟِﻤﻟَﻨْﻠْﮏَﺎَﺘﻤـﺑَُِﻪﻓ َُِﻘﺪﺨِإﺎﯾﻟََُﻤﻨﯿَْلِِﻪﻪِﺴـَأَﻗَوَﺎﻬَوﺎَﻗَلﺑَِْﻣﺪَﺜَﻓﺎََﻘﻤَﻟﮐﺎﺎَﻨﻧِﺎَﺎﯿلَنَﻣِﻟِﻦ َََﻦﺣأﯽﻟَْاﻤِإﻟَْﱢﻧََﺄﻞﻒْرﯽِإِﻟَدﻗُِﻠْْرضﯽَﻫُ ََأﺖوٍﺑﻢِﻟََﻣَُﯽﻪوﺎ‬