Page 657 - osoole-kafi-j2
P. 657
.
ﺷﺮح
ﻋﻼﻣﻪ ﻣﺠﻠﺴﯽ )ره ( ﭘﻨﺞ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﺑﺮاي اﯾﻦ رواﯾﺖ ذﮐﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ،وﻟﯽ آﻧﭽﻪ را ﺧﻮدش اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﺪ اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ :درﺳﺖ ﺑﻦ اﺑﯽ
ﻣﻨﺼﻮر ﭘﺮﺳـﯿﺪ ﮐﻪ :آﯾـﺎ اﺑﻮﻃـﺎﻟﺐ ﺣﺠﺖ و اﻣﺎم ﺑﺮ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺑﻮد؟ ﺣﻀـﺮت ﭘﺎﺳـﺦ داد ﻧﻪ ،زﯾﺮا اﮔﺮ اﺷـﺘﺒﺎه ﺗﻮ از اﯾﻦ ﺟﻬﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ
ﺷﻨﯿﺪه ﺋﯽ اﺑﻮﻃﺎﻟﺐ ﺑﭙﯿﻐﻤﺒﺮ وﺻﯿﺖ ﮐﺮد ،ﻣﻘﺼﻮد اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ وﺻﺎﯾﺎ و اﻣﺎﻧﺘﻬﺎي ﭘﯿﻐﻤﺒﺮان ﺳﺎﺑﻖ ﻧﺰد او ﺑﻮد و او ﺑﭙﻐﻤﺒﺮ ﺗﺤﻮﯾﻞ داد،
و اﺑﻮﻃﺎﻟﺐ در اﯾﻨﺠﺎ ﯾﮏ اﻣﺎﻧﺖ ﻧﮕﻬﺪار ﺑﯿﺶ ﻧﺒﻮد ﻧﻪ آﻧﮑﻪ ﺧﻮدش ﺣﺠﺖ و اﻣﺎﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ را وﺻـﯽ و ﺟﺎﻧﺸـﯿﻦ ﺧﻮد ﮐﺮده
ﺑﺎﺷـﺪ ،ﺳﺎﺋﻞ ﻣﻌﻨﯽ ﺳـﺨﻦ اﻣﺎم را ﻧﻔﻬﻤﯿـﺪ و دوﺑﺎره ﭘﺮﺳـﯿﺪ :ﻣﮕﺮ دادن وﺻﺎﯾﺎ ﺑﭙﯿﻐﻤﺒﺮ ﺻـﻠﯽ اﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯿﻪ وآﻟﻪ ﻣﻌﻨﯿﺶ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ او
ﺣﺠﺖ ﺑﺮ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ اﺳﺖ ؟ ﺣﻀﺮت ﺟﻮاب داد :ﭼﻨﯿﻦ ﻧﯿﺴﺖ ،ﺑﻠﮑﻪ اﯾﻦ ﻋﻤﻞ اﺑﻮﻃﺎﻟﺐ ﺑﺎ ﻋﻘﯿﺪه ﺗﻮ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ و ﻣﻨﺎﻓﺎت دارد و ﻣﻘﺼﻮد
از اﻗﺮار اﺑﻮﻃﺎﻟﺐ در روز ﻣﺮﮔﺶ اﻗﺮار ﻇﺎﻫﺮي او ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮان ﻫﻢ آﮔﺎه ﺑﺎﺷـﻨﺪ )و ﮔﺮ ﻧﻪ او از اول ﺑﭙﯿﻐﻤﺒﺮ ﺻـﻠﯽ اﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯿﻪ وآﻟﻪ
اﯾﻤﺎن آورده ﺑﻮد ،ﻧﻬﺎﯾﺖ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻮاﺳﻄﻪ ﺛﻘﯿﻪ و دﺳﺘﻮر ﺧﻮد ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺻﻠﯽ اﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯿﻪ وآﻟﻪ اﯾﻤﺎﻧﺶ را اﻇﻬﺎر و آﺷﮑﺎر ﻧﻤﯽ ﮐﺮد(.
ََﻋرُْ 9ﺳ1ﻦ-ﻮَأَﺑاِلﻟْاُﯽﻟﺤﱠﻠ ََِﺴﻪـﺟ ْﻌﯿْ َﻔُﻦٍﺮصﺑْ َُعوﻦَﺗَﻗَـﺮُﻣﺎاَﻟَﺤَْلﺄﱠﻗﻤْﻟٍََﺮﱠﺪﺑﻤِﯿﺎاﻟَْﻗَُﺄﻦﺒِ ْﺷَـوَ َاﻌﻟﺾَِْﺮﺄﺑَْرﱡَﻌيُﺳِﺪَﻋﯾﻮ َُْلﻦﻦاﻓِﻟُﻣ ﱠﻠَﻌِﱠﻠﯽﻪ اﻟﯽﱠﻠﺑِْﻪص َِﻓﻦﺑََﺒـﯿْﺎُﻣَﻨﺎََﺤتﱠُﻫﻤ ْآٍﻢﺪ ُلَﻋﻣُْﻦَﺤ َﻣﱠﻤﻨْ ٍﺪُﺼﻮع ِرﺑِـَﺑﺄْ ِْﻃﻦ َﻮاﻟَِْلﻌ ﱠﺒﻟَﺎﯿَْﻠ ٍِﻪس ََﺣﻋﱠﺘ ْﻦﯽ َﻋَﻠِﻇ ﱡﻨﱢﯽﻮاﺑَْأِﻦْن َأﻟَـْﺳﺎـ َﺒ َﺎﺳـ ٍَطﻤﺎ ََﻋء ْﺗُﻦ ِﻈَﯾﱡﻠ ْﻌُﻬُﻘ ْﻢﻮ ََوبﻟَـﺑْﺎ ِﻦَأ ْرَﺳـ َﺎﻟِض ٍﻢﺗُ ِﻘَﻋﱡﻠ ُْﻬﻦ ْﻢَرﻟِ ُـﺟَﺄ ٍﱠﻞن
