Page 659 - osoole-kafi-j2

‫رواﯾﺖ ‪19‬‬

‫اﻣﺎم ﺑﺎﻗﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻓﺮﻣﻮد‪ :‬ﭼﻮن رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻﻠﯽ اﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯿﻪ وآﻟﻪ در ﮔﺬﺷﺖ ‪ ،‬آل ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴﻼم )از ﺷﺪت ﺗﺎءﺛﯿﺮ و اﻧﺪوه‬
‫( درازﺗﺮﯾﻦ ﺷﺐ را ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﯿﺪﻧـﺪ )ﭼـﻮن ﺧـﻮاب از ﭼﺸـﻤﺸﺎن رﻓﺘﻪ ﺑـﻮد و ﺟﻬـﺎن در ﻧﻈﺮﺷـﺎن ﺗﯿﺮه ﮔﺸـﺘﻪ ﺑـﻮد( ﺗـﺎ آﻧﺠـﺎ ﮐﻪ از‬
‫آﺳـﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻻي ﺳـﺮﺷﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و زﻣﯿﻨﯽ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺮ دوش ﮐﺸـﯿﺪه ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬زﯾﺮا رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻﻠﯽ اﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯿﻪ وآﻟﻪ‬
‫ﺧﻮﯾﺶ و ﺑﯿﮕـﺎﻧﻪ را در راه ﺧـﺪا ﻣﺘﺤـﺪ ﺳـﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد )ﺑﺮاي رﺿﺎي ﺧـﺪا ﺣﺎﻣﯽ و ﻣـﺪاﻓﻊ ﺧﻮﯾﺸﺎن و ﯾﮕﺎﻧﮕﺎن ﺑﻮد و ﮐﻤﺎﻧﺸﺎن را ﺑﺰه‬
‫ﮐﺸـﯿﺪه ﺑﻮد( در آن ﻣﯿـﺎن ﮐﻪ اﯾﺸـﺎن ﭼﻨﺎن ﺣﺎﻟﯽ داﺷـﺘﻨﺪ‪ ،‬واردي ﺑﺮ اﯾﺸﺎن در آﻣـﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺧﻮدش را ﻧﻤﯽ دﯾﺪﻧـﺪ و ﺳـﺨﻨﺶ را ﻣﯽ‬

‫ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ و او ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬

‫درود و رﺣﻤﺖ و ﺑﺮﮐـﺎت ﺧـﺪا ﺑﺮ ﺷـﻤﺎ ﺧـﺎﻧﻮاده ﺑـﺎد‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺧـﺪا در ﺳﺎﯾﻪ او ﻫﺮ ﻣﻌﺼـﯿﺒﺘﯽ را ﺑﺮدﺑﺎري و دﻟﺨﻮﺷـﯽ و ﻫﺮ‬
‫ﻫﻼـﮐﺘﯽ را ﻧﺠﺎت و از دﺳﺖ رﻓﺘﻪ ﺋﯽ را ﺟﺒﺮاﻧﯿﺴﺖ ))ﻫﺮ ﺟﺎﻧـﺪاري ﻣﺮگ را ﻣﯽ ﭼﺸـﺪ و روز ﻗﯿﺎﻣﺖ ﭘﺎداﺷـﻬﺎي ﺷـﻤﺎ را ﺗﻤﺎم ﻣﯽ‬
‫دﻫﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮ ﮐﻪ را از دوزخ ﺑﮑﻨﺎر ﺑﺮﻧﺪ و ﺑﺒﻬﺸﺖ در آورﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺎﻣﯿﺎب ﺷﺪه و زﻧﺪﮔﯽ دﻧﯿﺎ ﺟﺰ ﮐﺎﻻي ﻓﺮﯾﺐ ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ 185‬ﺳﻮره ‪.((30‬‬

‫ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺧﺪا ﺷـﻤﺎ را ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه و ﺑﺮﺗﺮي داده و ﭘﺎك ﻧﻤﻮده و ﺧﺎﻧﻮاده ﭘﯿﻐﻤﺒﺮش ﻗﺮار داده و ﻋﻠﻢ ﺧﻮد را ﺑﺸﻤﺎ ﺳﭙﺮده و ﮐﺘﺎب ﺧﻮد را‬
‫ﺑﺸـﻤﺎ ﺑﺎرث داده و ﺷﻤﺎ را ﺻﻨﺪوق ﻋﻠﻢ و ﻋﺼﺎي ﻋﺰﺗﺶ ﺳﺎﺧﺘﻪ ‪) ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮد را در ﻣﯿﺎن ﻣﺨﻠﻮق ﺑﺸﻤﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻤﻮده ( و از ﻧﻮر ﺧﻮد‬

‫ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﻣﺜﻞ زده )ﺑﺤﺪﯾﺚ ‪ 513‬رﺟﻮع‬