Page 711 - osoole-kafi-j2
P. 711
َوﯾَْﻠ َﮏ ﻟَﯿْ َﺲ ﺑِ ِﺴ ْﺤ ٍﺮ َو ﻟَ ِﮑ ْﻦ َد ْﻋ َﻮ ُه اﺑْ ِﻦ َﻧﺒِ ﱟﯽ ﻣُ ْﺴ َﺘ َﺠﺎﺑَ ٌﻪ َﻗﺎ َل َﻓ َﺼ ِﻌ ُﺪوا ِإﻟَﯽ اﻟ ﱠﻨ ْﺨ َﻠ ِﻪ َﻓ َﺼ َﺮ ُﻣﻮا َﻣﺎ َﮐﺎ َن ﻓِﯿ ِﻪ َﻓ َﮑ َﻔﺎ ُﻫ ْﻢ
اﺻﻮل ﮐﺎﻓﯽ ﺟﻠﺪ 2ﺻﻔﺤﻪ 361رواﯾﺖ 4
اﻣﺎم ﺻﺎدق ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻓﺮﻣﻮد :ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎاﻟﺴﻼم در ﯾﮑﯽ از ﺳﻔﺮه ﻫﺎي ﻋﻤﺮه اش ﻫﻤﺮاه ﻣﺮدي از اوﻻد زﺑﯿﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ
اﻣﺎﻣﺘﺶ ﻣﻌﺘﻘـﺪ ﺑﻮد ،در ﯾﮑﯽ از آﺑﮕﺎﻫﻬﺎ ،زﯾﺮ درﺧﺖ ﺧﺮﻣﺎي ﺧﺸـﮑﯽ ﮐﻪ از ﺗﺸـﻨﮕﯽ ﺧﺸﮏ ﺷـﺪه ﺑﻮد ،ﻓﺮود آﻣﺪﻧﺪ ،در زﯾﺮ آن
درﺧﺖ ﻓﺮﺷـﯽ ﺑﺮاي اﻣـﺎم ﺣﺴﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻨـﺪ و در ﺑﺮاﺑﺮش ﻓﺮﺷـﯽ ﺑﺮاي زﺑﯿﺮي ،زﯾﺮ درﺧﺖ ﺧﺮﻣـﺎي دﯾﮕﺮي ،زﺑﯿﺮي ﺳـﺮ ﺑﺎﻻ ﮐﺮد و
ﮔﻔﺖ :اﮔﺮ اﯾﻦ درﺧﺖ ﺧﺮﻣـﺎي ﺗـﺎزه ﻣﯽ داﺷﺖ از آن ﻣﯽ ﺧﻮردﯾﻢ ،اﻣﺎم ﺣﺴﻦ ﻓﺮﻣﻮد :ﺧﺮﻣﺎ ﻣﯿﻞ داري ؟ زﺑﯿﺮي ﮔﻔﺖ :آري ،
ﺣﻀﺮت دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻮي آﺳﻤﺎن ﺑﺮداﺷﺖ و دﻋﺎ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺳﺨﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ آن را ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ،ﭘﺲ درﺧﺖ ﺳﺒﺰ ﺷﺪ و ﺑﺤﺎل ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺸﺖ
و ﺑﺮگ و ﺧﺮﻣـﺎ ﺑﺮآورد ،ﺳﺎرﺑـﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﮐﻮب از او ﮐﺮاﯾﻪ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧـﺪ ،ﮔﻔﺖ :ﺑﺨـﺪا ،اﯾﻦ ﺟﺎدو اﺳﺖ ،اﻣﺎم ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم
ﻓﺮﻣﻮد :واي ﺑﺮ ﺗﻮ ،ﺟﺎدو ﻧﯿﺴﺖ ،ﺑﻠﮑﻪ دﻋﺎي ﻣﺴـﺘﺠﺎب ﭘﺴـﺮ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ اﺳﺖ ،ﭘﺲ ﺑﻪ ﺳﻮي درﺧﺖ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻨـﺪ و ﻫﺮ ﭼﻪ ﺧﺮﻣﺎ داﺷـﺖ
ﭼﯿﺪﻧﺪ و آﻧﻬﺎ را ﮐﻔﺎﯾﺖ ﮐﺮد.
َأﻟ5عَْ-ﻗِﺎَأﻒَلْﺣﻣِ َِإﻤـْﱠﺼنَُﺮﺪااﻟٍْﺑَْعﺤُﻦََوﺴﻣُﻓَِﯿَﻦﺤَﻬﱠﻤﺎع ٍَﺪﻗَﺳﺎﺒَْوَُﻌلﻣُﻮِإ ََﱠﺤنن ﱠَﻤأﻟِﻟﱠﻠُْﺪِﻪَﺑَْﻒﻣُﻦَِأﺪﻟَْﯾﯾ َﻨ َﺘِْﺤﯿَْﯿﻒ ِﻦﯽ ِإ َﻋْﺣ َْﻦﺪا ُﻣُﻫ ََﺤﻤﺎﱠﻤﺑِِﺎﺪﻟْﺑَْﻤ ِﻦْﺸاِﺮﻟْ َِقﺤ ََﺴو ِاﻦﻟُْﺄ َﻋْﺧ َْﺮﻦ َﯾيﻌْﺑُِﻘﺎﻟﻮْ َﻤَﻐْب ِﺮﺑْ ِِﻦب َﯾ َﻋِﺰَﻠﯾﯿْـ ِﻬَﺪَﻤﺎَﻋ ُِﺳﻦﻮاﺑٌْر ِﻦِﻣ َأْﺑﻦِ َﯽﺣ ُِﻋﺪﯾَﻤ ٍﯿْﺪٍﺮ َوَﻋ َﻋَْﻠﻦ ِرﯽ َﺟُﮐﺎﻟِﱢِﻞﻪ ََوﻋا ِْﻦﺣ ٍَأﺪﺑِ ِﻣﯽﻨْ ُﻬَﻋَﺒﻤْـﺎ َِﺪأﻟْاﻟ ﱠﻠُ ِﻒﻪ
