Page 909 - osoole-kafi-j2

‫ﺧﺮدي ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﭘﺪرش ﺷـﮑﺎﯾﺖ ﮐﺮدم ‪ .‬ﭘﺪرش ﮔﻔﺖ ﻣﮕﺮ ﭼﻪ ﺷﺪه ؟ )ﺧﻮب ﮐﺎري ﮐﺮده ( ﻣﻦ رﯾﺸﺶ را ﻣﺸﺖ ﮐﺮدم و‬
‫ﭘﺎﯾﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﻣﻨﺰل ﮐﺸﯿﺪم و ﻟﮕﺪ ﺑﺴﯿﺎري ﺑﻪ او زدم ‪.‬‬

‫ﭘﺴـﺮش ﺑﯿﺮون دوﯾﺪ و از اءﻫﻞ ﺑﻐﺪاد اﺳـﺘﻐﺎﺛﻪ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻗﻤﯽ راﻓﻀـﯽ ﭘﺪرم را ﮐﺸﺖ ‪ ،‬ﺟﻤﺎﻋﺘﯽ از اﻫﻞ ﺑﻐﺪاد ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﻦ ﮔﺮد‬
‫آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺮﮐﺒﻢ را ﺳﻮار ﺷﺪم و ﮔﻔﺘﻢ ‪ :‬آﻓﺮﯾﻦ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ اي اﻫﻞ ﺑﻐﺪاد! ﻋﻠﯿﻪ ﻏﺮﯾﺐ ﻣﻈﻠﻮﻣﯽ از ﻇﺎﻟﻢ ﺟﺎﻧﺒﺪاري ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟ ﻣﻦ‬
‫اﻫﻞ ﻫﻤﺪان و ﺳﻨﯽ ﻣﺬﻫﺒﻢ و اﯾﻦ ﻣﺮد ﻣﺮا ﺑﻪ ﻗﻢ و ﻣﺬﻫﺐ رﻗﺾ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﯽ دﻫﺪ ﺗﺎ ﺣﻖ ﻣﺮا ﺑﺒﺮد و ﻣﺎل ﻣﺮا ﺑﺨﻮرد‪ ،‬ﻣﺮدم ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﻪ دﮐﺎﻧﺶ ﺑﺮﯾﺰﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ آراﻣﺸﺎن ﮐﺮدم ‪ .‬ﺻﺎﺣﺐ ﺳﻔﺘﻪ ﻣﺮا ﻃﻠﺒﯿﺪ و ﺑﻪ ﻃﻼق زﻧﺶ ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد ﮐﻪ ﻣﺎل ﻣﺮا‬

‫ﺑﭙﺮدازد‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ آﻧﻬﺎ را ﺑﯿﺮون ﮐﺮدم ‪.‬‬

‫ﺷﺮح‬

‫ﻗﺴﻤﺖ اول‬

‫ﻣﺠﻠﺴـﯽ )ره ( از ﺷﯿﺦ ﻃﻮﺳﯽ )ﻗﺪه ( ﻧﻘﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﻀﺮت ﺻﺎﺣﺐ اﻻﻣﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم را از ﺑﺎب ﺗﻘﯿﻪ ﻏﺮﯾﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺪ و اﯾﻦ‬
‫اﺻﻄﻼح ﺑﻪ ﻋﻨﻮان رﻣﺰ از ﻗﺪﯾﻢ در ﻣﯿﺎن ﺷﯿﻌﻪ ﻣﻌﺮوف ﺑﻮده اﺳﺖ ‪ .‬آﻧﮕﺎه ﺧﻮد ﻣﺠﻠﺴﯽ ﮔﻮﯾﺪ‪ :‬ﮐﻠﻤﻪ ﻏﺮﯾﻢ ﺑﺒﺴﺘﺎﻧﮑﺎر و ﺑﺪﻫﮑﺎر ﻫﺮ‬
‫دو اﻃﻼـق ﻣﯽ ﺷـﻮد‪ ،‬اﮔﺮ ﻣﻌﻨﯽ اول ﻣﺮاد ﺑﺎﺷـﺪ‪ ،‬از اﯾﻦ ﺟﻬﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻣـﻮال آن ﺣﻀـﺮت )ﺳـﻬﻢ اﻣـﺎم ( دﺳﺖ ﻣﺮدم اﺳﺖ و آن‬
‫ﺣﻀـﺮت ﺑﺴـﺘﺎﻧﮑﺎر اﺳـﺖ و ﻣﻌﻨﯽ دوم از اﯾـﻦ ﻧﻈﺮ اﺳـﺖ ﮐـﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﻣـﺪﯾﻮن ﺗﻌﻠﯿﻢ و ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻣﺮدم اﺳﺖ و از ﻟﺤـﺎظ ﻏﯿﺒﺖ و‬

‫ﭘﻨﻬﺎﻧﯿﺶ ﮔﻮﯾﺎ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬