Page 905 - osoole-kafi-j2

‫ا ْﮐ َﺘ ِﺮ‬ ‫َو‬ ‫َﻋ ِﺪﯾ ًﻠﺎ‬ ‫ﻟَ ُﻪ‬ ‫ا ْﻃﻠُ ْﺐ‬ ‫َو‬ ‫َﺮ َﺗ ُﻪ‬ ‫ﻣُ َﻌﺎ َﺷـ‬ ‫َﻓَﺄ ْﺣ ِﺴ ْﻦ‬ ‫َﺤﺒُ َﮏ‬ ‫َﯾ ْﺼـ‬ ‫ِإﱠﻧ ُﻪ‬ ‫ﻟِﯽ‬ ‫ﻗِﯿ َﻞ‬ ‫َﻗ ْﺪ‬ ‫َو‬ ‫َﻃ َﻠﺒِ َﮏ‬ ‫ﻓِﯽ‬ ‫َأﻧَﺎ‬ ‫ﻟِﯽ‬ ‫َﻓ َﻘﺎ َل‬ ‫َﮐﺎ ِرﻫ ًﺎ‬ ‫َﻓ َﻮ َﺟ ْﺪﺗُ ُﻪ‬ ‫ﻟِﯽ‬ ‫َﯾ ْﮑ َﺘ ِﺮ َي‬ ‫َأ ْن‬ ‫َو َﺳ َﺄﻟْﺘُ ُﻪ‬
‫ﻟَ ُﻪ‬

‫اﺻﻮل ﮐﺎﻓﯽ ﺟﻠﺪ ‪ 2‬ﺻﻔﺤﻪ ‪ 459‬رواﯾﺖ ‪13‬‬

‫ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻓﻀﻞ ﺑﻦ ﯾﺰﯾﺪ ﯾﻤﺎﻧﯽ ﮔﻮﯾﺪ‪ :‬ﭘﺪرم ﺑﺨﻂ ﺧﻮد ﻧﺎﻣﻪ اي )ﺑﻪ ﺣﻀـﺮت ﻗﺎﺋﻢ ( ﻧﻮﺷﺖ و ﺟﻮاب آﻣﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺨﻂ ﺧﻮد‬
‫ﻧـﺎﻣﻪ ﺋﯽ ﻧﻮﺷـﺘﻢ و ﺟﻮاب آﻣـﺪ‪ .‬آﻧﮕـﺎه ﻣﺮدي از ﻓﻘﻬـﺎء ﻫﻢ ﻣـﺬﻫﺐ ﻣـﺎ ﻧـﺎﻣﻪ ﺋﯽ ﺑﻪ ﺧﻂ ﺧﻮدش ﻧﻮﺷﺖ و ﺟﻮاب ﻧﯿﺎﻣـﺪ‪ ،‬ﭼﻮن ﻓﮑﺮ‬

‫ﮐﺮدﯾﻢ ﻋﻠﺘﺶ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ آن ﻣﺮد ﻗﺮﻣﻄﯽ ))‪ ((29‬ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻓﻀﻞ ﮔﻮﯾﺪ‪ :‬ﻣﻦ اﺋﻤﻪ ﻋﺮاق را زﯾﺎرت ﮐﺮدم و ﺑﻄﻮس رﻓﺘﻢ )ﺑﺮاي زﯾﺎرت ﺣﻀـﺮت رﺿﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ( و ﺗﺼـﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ‬
‫ﮐﻪ ﺑﯿﺮون ﻧﺮوم ‪ ،‬ﺟﺰ اﯾﻨﮑﻪ اﻣﺮ )اﻣـﺎﻣﺖ ﺣﻀـﺮت ﻗـﺎﺋﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم و ﭘـﺬﯾﺮﻓﺘﻦ آن ﺣﻀـﺮت ﻣﺮا( ﺑﺮاﯾﻢ روﺷﻦ ﺷﻮد و ﺣﻮاﺋﺠﻢ روا‬
‫ﮔﺮدد‪ ،‬اﮔﺮ ﭼﻪ آﻧﻘـﺪر ﺑﻤﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﮔـﺪاﺋﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ،‬در آن ﻣﯿﺎن دﻟﻢ از ﻣﺎﻧﺪن ﺗﻨﮓ ﺷﺪ و ﺗﺮﺳـﯿﺪم ﮐﻪ ﺣﺞ از دﺳـﺘﻢ ﺑﺮود‪ ،‬روزي ﻧﺰد‬
‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ آﻣﺪم ﮐﻪ از ﺗﻘﺎﺿﺎي ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻔﻼن ﻣﺴﺠﺪ ﺑﺮو ﮐﻪ ﻣﺮدي ﺑﺪﯾﺪن ﺗﻮ ﻣﯽ آﯾﺪ‪ ،‬ﻣﻦ آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻢ ‪،‬‬
‫ﻣﺮدي ﻧﺰدم آﻣـﺪ‪ ،‬ﭼـﻮن ﻣﺮا دﯾـﺪ ﺑﺨﻨﺪﯾـﺪ و ﮔﻔـﺖ ‪ :‬ﻏﻢ ﻣﺨـﻮر ﮐﻪ اﻣﺴـﺎل ﺣـﺞ ﻣﯽ ﮔﺰاري و ﺳﺎﻟﻤـﺎ ﺑﺴـﻮي ﻫﻤﺴـﺮ و ﻓﺮزﻧـﺪاﻧﺖ‬
‫ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﺧـﻮاﻫﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﻦ ﺧـﺎﻃﺮ ﺟﻤﻊ ﺷـﺪم و دﻟﻢ آرام ﮔﺮﻓﺖ و ﺑـﺎ ﺧﻮد ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ اﯾﻦ ﻣﺼـﺪاق آن )ﺗﺼـﻤﯿﻢ و ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ (‬

‫اﺳﺖ و اﻟﺤﻤﺪﷲ ‪.‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﺴﺎﻣﺮه آﻣﺪم ‪ ،‬ﮐﯿﺴﻪ ﭘﻮﻟﯽ ﮐﻪ در آن ﭼﻨﺪ دﯾﻨﺎر ﺑﻮد ﺑﺎ‬