Page 902 - osoole-kafi-j2
P. 902
ُِإأََََﻟَﺳﺣﺟﺟَﻠَِﻠﻨﮐْﻌْﱢﻠََﯽَْﻢﻈﻔﺴَْﻠﻢَِأﺮُِﻣُﯾﻪَْأﻨﺑْﺖََْﻓََﻬﻦِﺣـﺎـﻦِﻋَﻓﺎﻨْْﺟِإَﻘﺪََﺘﺑَـﻣًْاﺪـَﺎﺮُْﺎهﺮاََوَََﺛلِﻫﮐﺣَﻠﻟَﯿﺘْﻟِﺎٌََُْﺛﻬﻢﻢﺐَﯽﻪََْﻢأﻓ َﺗََِإَأﺧﻤﻟَََﱠﯾﻌوَﱠﺮﺎﱠﺮﺮٍَﯽَمﺑِﮐجَﺘْاﻟَﺒْْوفﯽََﻋﻤَاﻠُِإﻨْﯿَﻟَْﺖﺣِْﺳﺰَﱠﻬﺘَﺘـَأِﯽْﺄلﺎَْﯽﺳَذأـﻗَُﻧﻗَْﻠَﺘﺘَْأُْﺣﻧـﻮْْﺄُﻪٌَُِﺰمذﻟٍَﺖﻓِﺪﻨُِِﻣنَوَﯽَوﻓﯽِﻦاَﻣَأﻟﻓِاَﻧﯽﱢﻟْْﺰﺎﻦَﯾِﯽﻬُرُﺎأﻨَْأﺑَﻧََـُرﯿﮐَْـِِـﺻهﺎﺪﻮِﱢﻠﻟَﯾِﻣُﺖََِﻌﻘابْﱠـﻠﯽﻟﻦْﺎاﻓِﻟََُْﺤُدَلاﻤـَﮏﯽﺴﻟـَِﺎﺧَاأُﯿﻬْﻟِءٍْْرَُﻞِﻤﻢَﻓﻦََﻠﺳَﻓـاْﺑَﺴْﻟﺄـْْﻠَْﺒﻢِِذَﻦََِﻮﯾﺠَاْﺄنَﺖأَِِرﺪذﻟِِْإﺣُﺑﻟَََْجنﻤﯽْﻌـﻟَﻓﯽََِﻓَﺪَﻘﺪُﺰَﯽﻏَﻓَﻄﯿﺛُْْرََﻓﺮُِﻌﱠاﺮﻢَُﺴِﻮﻏتَاﺄيَﻟْﻟﺳَـﯽﯿََﻓْﻋًُﻠﺎََﻠﻘﺎﻣِﺖـﯿﱠْر َﺎَُﻬهَـﻦﻋَلَﺎﻓاَِﻠﻟﻦﻟََﻗﱢْﺎﺰﺎاﻢَﯾﻟََْﺎﻣََلأﻤﺎَرَْدَﺮَِوهأاِر ِْرِإُﮐزَﻣََـذﺳْرـاِﺎﻠﺐْﺑَُِﻗاتـَُﻟﱠﺨﺎﺘاِﺖﺎﻟَِْلَِدإﻌﯽﻟﱠٍﻟَمﺎْﺴُـَﻪَﻗﺧِإﻟَََْﺮَﯿﮑﺪْﺣََﱠﺘﺮﺟََﺟَﻓﯽَْﺎﮏﺄَﺖَﺗءَﯿﻧأِْآﻧﻓَِْﺗـُﯽَﺎﺖﯽﻧِﺖَﻓاﺗَِﻟﻘﻠَْﯽـﻋﺎﻠِﱠََﺪَلﱡﺟْﯽرﮏﻟِِﻤﺑْاَﯿﻟَﯽُبﻊﻦﱠﺴﻗَُﻣَاﻨَﻣَﻟِْْﻢﺎﻪﻊُﺤَﻓَاﻓِأﻟَُْﻘﺴَْـﻠﺣْﻤﯽَﺘﯿِْﻐﺎُاﯿﻟِْﺖَُﺒﻦجِﻟََْﺐﺤُرِإﻪﻟَِﺮَُﯿْﺳِوإ َِﻓَﻪﻟذﻮََﻤَُْْلنوﺎﻢ
اﺻﻮل ﮐﺎﻓﯽ ﺟﻠﺪ 2ﺻﻔﺤﻪ 457رواﯾﺖ 12
ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴـﯿﻦ ﯾﻤﺎﻧﯽ ﮔﻮﯾـﺪ :ﻣﻦ در ﺑﻐـﺪاد ﺑﻮدم ﮐﻪ ﮐﺎروان ﯾﻤﻦ آﻣﺎده ﺣﺮﮐﺖ ﺷﺪ ،ﺧﻮاﺳـﺘﻢ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻢ ،ﺑﻪ ﺣﻀـﺮت
ﻧـﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷـﺘﻢ ﮐﻪ :اﺳـﺘﺪﻋﺎ دارم اﺟﺎزه ﻓﺮﻣﺎﺋﯽ ،ﺟﻮاب آﻣـﺪ ،ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻣﺮو ﮐﻪ رﻓﺘﻦ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﺮاي ﺗﻮ ﺧﯿﺮ ﻧـﺪارد ،در ﮐﻮﻓﻪ ﺑﻤﺎن ،ﻣﻦ
ﻣﺎﻧـﺪم و ﮐـﺎروان ﺧـﺎرج ﺷـﺪ ،ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺣﻨﻈﻠﻪ ﺗﺎروﻣﺎرﺷـﺎن ﮐﺮد ،ﺑﺎز ﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷـﺘﻢ و ﺳـﻔﺮ از راه آب را اﺟﺎزه ﺧﻮاﺳـﺘﻢ ،ﺑﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزه
ﻧﻔﺮﻣﻮد ،ﻣﻦ راﺟﻊ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﯿﻬـﺎﺋﯽ ﮐﻪ در آن ﺳـﺎل از راه درﯾـﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ ﭘﺮﺳـﯿﺪم ،ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪ ﻫﯿﭽﮑـﺪام ﺳﺎﻟﻢ ﻧﺮﺳـﯿﺪه اﺳﺖ ،و
ﺟﻤﺎﻋﺘﯽ از دزدان ﻫﻨﺪ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﻮارح ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺑﺂﻧﻬﺎ زده و اﻣﻮاﻟﺸﺎن را ﺑﺮده
