Page 61 - Somebody's Child CC Version.indd
P. 61

ภรรยาศิิษยาภิบาล 61



                                       ้
                                       ู
                                               ่
                                         ่
                  ่
                          ิ
                 สวนมากเกด่จิากการัเรัยนรั เชินการัที่พ่วกเขาตะโกนเสยงด่งกเพ่รัาะพ่วกเขา
                                   ่
                                               �
                                                                   ็
                                                                 ั
                                                             ่
                                   �
                 ถูกตะโกนใส่ตอนอยู่ที่บ้าน
                                   ่
                                                             ่
                                                            ิ
                                                ู
                                                                             ุ
                                   ์
                                         ุ
                                                               ิ
                       ในสถานการัณแบบน้คณต้องรั้ว่าเขามาจิากวถชิวตแบบไห์น ถ้าคณ
                                        �
                                                              ่
                                                                        ู
                       ็
                                    ั
                                      ั
                              �
                                                                    ็
                                                                           ั
                 บอกเด่กเห์ล่าน้ว่า “ฉนรักเธิอและห์่วงใยเธิอนะ” พ่วกเขากจิะพ่ด่กนว่า
                 “น้�เป็็นพ่วกบ้ากามห์รัอ” ห์รัอ “คนน้เป็็นเกย์แห์งๆ” บ่อยครั�งที่ในชิุมชิน
                                                                       �
                                                                    ั
                                         ื
                                                �
                                                                       ่
                           ู
                                  ู
                                                             �
                 ของเขามผ้ชิายอย่ไม่กคน  และพ่วกเขากเอาเยยงอย่างพ่ฤตกรัรัม
                                      ่
                                                             ่
                                      �
                                                                         ิ
                                                       ็
                          ่
                                                       ั
                                                 ึ
                 ไม่เห์มาะสมจิากผ้ชิายเห์ล่านน ซ�งเป็็นอนธิพ่าลเกเรัห์รัอคนค้ายา
                                            ั
                                                                     ื
                                            �
                                  ู
                                �
                                  ำ
                                                                        ่
                  ิ
                            ่
                                                      ่
                                                   ่
                                                                    ั
                                                ้
                 ศษยาภูิบาลที่านนนที่างานกับเด่กๆ ได่อยางด่ ที่านมอบความรักแกพ่วกเขา
                                ั
                                                        ่
                                           ็
                 ในแบบที่ชิ่วยให์้พ่วกเขาด่ขน ด่แลเอาใจิใส่พ่วกเขาและขณะเด่ยวกน
                                         ึ
                                        ่
                                         �
                                             ู
                                                                             ั
                         ่
                         �
                                                                         ่
                                                           ้
                                                �
                                 ำ
                                          ิ
                                                                        ็
                                                                    ู
                                                                    ้
                                                ่
                                ์
                                                                ่
                  ็
                    ่
                                                                     ั
                                                                          ุ
                                     ั
                                                        ้
                                                          ้
                 กตกรัอบกฎเกณฑสาห์รับพ่ฤตกรัรัมที่ยอมรับได่ไวด่วย ที่านรัจิกเด่กที่กคน
                                                     ั
                          ่
                 เป็็นอย่างด่และเข้าใจิว่าชิ่วิตของพ่วกเขาเป็็นเชิ่นไรั
                                                           �
                                                           ่
                       ผมได่้พ่บเด่็กคนห์น�ง “ของที่่าน” ตอนที่รัถบัสเป็ิด่กจิกรัรัมวัน
                                        ึ
                                                                     ิ
                                             ็
                        ุ
                                                     ั
                                                       �
                                                       ่
                 แสนสนก เขาเป็็นเด่กชิายตวเลกๆ ลาสนที่รั่าเรังแจิ่มใส แต่ค่อนข้าง
                                                           ิ
                                                  ำ
                                                  �
                                          ั
                                   ็
                              ื
                              �
                                           ิ
                  ั
                                                                              �
                                                                      ่
                                                                            ุ
                 สนโด่ษและมเพ่อนน้อย เขาเด่นด่รัอบๆ รัถบสแล้วมาถามผมวา “พ่รั่งน้
                                                        ั
                                              ู
                            ่
                           ่
                                                      ์
                           �
                                                                     �
                                                                       ่
                                                                             ั
                                                        ่
                 รัถบสจิะไป็ที่ไห์น” ผมตอบเขาไป็และมอบการัด่ที่เรัาเอาไวแจิก ซงมรัป็รัถบส
                     ั
                                                        �
                                                                     ึ
                                                                        ู
                                                                ้
                                     �
                                                             ั
                                     ั
                                                     ำ
                                                        ั
                 และตารัางเวลาอย่บนนน ผมแจิกการัด่สาห์รับ “วนจินที่รั์” ให์้เขาโด่ย
                                                  ์
                                                                ั
                                 ู
                                    ่
                                    ู
                                                          ่
                                                                        ิ
                                            ึ
                 บอกว่ารัถบัสจิะไป็อยที่�ไห์น ซ�งเขาก็มาและอยตลอด่ชิ่วงเวลากจิกรัรัม
                                     ่
                                                          ู

                                                           ่
                                                             ่
                                                                        �
                                  ่
                                                                             ุ
                        ้
                             ั
                                                                        ้
                                                 ้
                                                                  ้
                                                      ็
                                                                     ุ
                                                                     ่
                 ในตอนที่ายห์ลงจิากชิวงเวลาของพ่รัะเจิา เขากถามอกวา “แลวพ่รังนพ่วกคณ
                 จิะไป็ที่�ไห์น” เรัาจิึงเอาการั์ด่สาห์รัับวันอังคารัให์้เขาไป็
                       ่
                                          ำ
                       แน่นอนว่าเขาก็มาอก และเขาก็ตามรัถบัสไป็ที่�วตลอด่ที่�งสป็ด่าห์์เลย
                                                             ั
                                                                    ั
                                       ่
                                                                      ั
                                                      ั
                                            ่
                                              ำ
                                                    ั
                                                 ั
                             ั
                 โด่ยเขาจิะได่้รับการั์ด่แจิ้งสถานที่สาห์รับวนถด่ไป็ ในชิ่วงป็ลายสัป็ด่าห์์เขา
                                            �
                 เด่นเจิอที่มงานรัถบสคนห์น�งบนถนนจิงเรัยกไว้ แล้วบอกว่า “ผมอยากเป็็น
                                 ั
                                                   ่
                                        ึ
                         ่
                                                 ึ
                   ิ
                                                 ั
                                            ั
                                                 �
                                                                      ู
                                    ั
                   ิ
                                                        ิ
                 ครัสเตยน ผมต้องที่ายงไงบ้างครับ” ที่งค่ยนอธิษฐานด่้วยกนอย่ตรังห์วมม
                                                                             ุ
                                                                          ั
                                                                  ั
                                                   ู
                       ่
                                                    ื
                                  ำ
                                 ่
                      ่
                      �
                 ถนนที่มคนพ่ลกพ่ลานนนเอง ห์ลงจิากนนห์นมนอยกรัสกภูมใจิเป็นอยางมาก
                             ุ
                        ่
                                                                         ่
                                                     ่
                                                     ุ
                                                                 ิ
                                                                ู
                                                             ึ
                                                            ู
                                                            ้
                                                        ้
                                                           ็
                                                 �
                                    �
                                                                     ็
                                            ั
                                                 ั
                                    ั
                                         ำ
                                       ำ
                                                             ิ
                 เขายด่อกพ่ด่เลยว่า “ผมที่าสาเรัจิแล้วนะ! ผมเป็็นครัสเตยนแล้ว!” เขารั้ว่า
                                                                ่
                                            ็
                           ู
                                                                            ู
                     ื
   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66