Page 60 - Somebody's Child CC Version.indd
P. 60

60  ใครๆ กอยากเป็น...ลกรัก
                                   ู
                          ็

                                         ื
                                                    ำ
                                       ั
                      ั
                         ั
                                                           �
                 และตรัสกบเรัาอย่างไรั น�นถอเป็็นความสาเรัจิครังให์ญ่ของพ่วกเขาเลย
                                                           ั
                                                       ็
                 ที่�ได่้ยืนข�นต่อห์น้าเด่็กๆ นับรั้อยและพ่ด่อะไรัแบบน�น
                        ึ
                                                           ั
                                                ู
                  ่
                          ็
                      มเด่กสาวคนห์น�งที่มกจิะขนมาบนรัถบสแล้วพ่ด่ห์ยาบคาย และชิอบ
                                                            ู
                        ่
                                            ึ
                                            �
                                                      ั
                                       ั
                                   ึ
                                      ่
                                      �
                 ที่ะเลาะกบที่กคน แต่เธิอค่อยๆ ป็รับตวที่ละน้อย และเธิอด่จิะชิอบชิวงเวลา
                                                                ู
                                                  ่
                                             ั
                                                ั
                                                                        ่
                        ั
                           ุ
                  ่
                                            ื
                                          �
                          �
                 เงยบสงบน้ในตอนที่้ายของคำาคน เรัามอบห์นังสอ ผมไม่อยากเป็็น...
                                                           ื
                                            ่
                             ้
                                                                     ้
                                                                       ่
                                                                          ้
                                                         ้
                                               ั
                                                    ่
                 เด่กเห์ลอขอ ให์เธิอ และเธิอบอกวาห์ลงจิากอานแลว เธิอเอาไป็ให์แม แลวแม  ่
                  ็
                       ื
                                              ่
                                                                         ิ
                                       ั
                                                              ็
                                                                     ่
                 กสงตอให์กบลงของเธิอห์ลงจิากที่อานจิบ ที่กวนนเด่กคนนมพ่ฤตกรัรัม
                     ่
                                              �
                                                                   �
                                                         ั
                  ็
                                               ่
                                                       ุ
                         ้
                   ่
                                                            ้
                                                            �
                             ุ
                                                                   ้
                          ั
                                                   ่
                                       ็
                    �
                 เป็ลยนไป็มาก เธิอกลายเป็นคนอบอุน ออนโยน และเคารัพ่ผูอืน เธิอพ่า
                    ่
                                                                      �
                                               ่
                                                                    ้
                 เพ่�อนๆ มารั่วมชิ่วงเวลาของพ่รัะเจิ้าด่้วย แถมเธิอยังรั่วมแสด่งความคด่เห์็น
                   ื
                                                                         ิ
                        �
                 อย่างสมาเสมออกด่้วย
                               ่
                        ำ
                                                 �
                                                 ่
                                       ึ
                                                                        ื
                      เธิอเป็็นตัวอย่างห์น�งของเด่็กที่ค่อยๆ เด่ินเข้าห์าความเชิ�อแบบ
                                             ู่
                                               ่
                 ที่ละเล็กละน้อย เรัามเด่็กแบบน�อยไมน้อยในทีุ่กพ่�นที่� พ่วกเขารัู้สึกป็ลอด่ภูัย
                                  ่
                                                           ่
                                          ้
                  ่
                                                         ื
                                                                          ำ
                         �
                         ่
                                                                             ั
                                                              ่
                 มากพ่อที่จิะเข้ารั่วมชิ่วงเวลาของพ่รัะเจิ้า และอนที่จิรังพ่วกเขากาลง
                                                                ิ
                                                              �
                                                           ั
                                                ั
                                                          �
                                                          ึ
                                                        ุ
                                                                     ำ
                                 ู
                                      �
                                      ำ
                             �
                        ื
                                                                         ิ
                             ื
                                               ่
                                          �
                                          ั
                                               �
                 ชิ่วยเห์ลอคนอนอย่ด่้วยซา ที่งๆ ที่ยงไม่เคยลกขนและกล่าวคาอธิษฐาน
                     �
                  ั
                     ื
                 รับเชิอ ในภูายภูาคห์น้าพ่วกเขาอาจิได่้เข้าใจิความเชิอของตนเองอย่าง
                                                              �
                                                              ื
                                                                    �
                                                               ู
                                                  ่
                                   ั
                                                  �
                 ถกต้อง แต่เรัาได่้พ่บกบพ่วกเขา ณ จิด่ที่พ่วกเขาเป็็นอย่ตอนน้ และได่้ชิ่วย
                  ู
                                               ุ
                                      ื
                 ให์้พ่วกเขาค้นพ่บความเชิ�อของตนเองในรัะด่ับที่�เป็็นอยู่ ณ ขณะน้ �
                                                         ่
                                                                    ำ
                                      ็
                      ในที่างกลบกน เด่กๆ บางคนเข้าใจิว่าพ่วกเรัากาลงนาเสนออะไรั
                                                                 ั
                                                               ำ
                                 ั
                              ั
                                                                  �
                                         ่
                                                                             ึ
                                                                       ื
                                                                       �
                 และแสด่งความป็รัารัถนาอยางแรังกล้าที่จิะเข้าใจิเรัองน้ ในพ่นที่ห์น�ง
                                                                          �
                                                                          ่
                                                              �
                                                              ื
                                                    ่
                                                    �
                                                                  ุ่
                                                         ำ
                                                      ึ
                 ม่ศิษยาภูิบาลครัิสตจิักรั (รัะด่ับ vicar) ที่่านห์น�งที่างานกับกลมเด่็กอายุแป็ด่
                                                                    ่
                  ึ
                                                                         ำ
                 ถงสิบสองป็ี ครัิสตจิักรัของที่่านม่กจิกรัรัมมากมาย แถมยังมกลุ่มสาห์รัับ
                                              ิ
                                ั
                                                     ุ
                                        ึ
                                             ิ
                 คุณแม่ลูกเล็กวัยห์ด่เด่ิน ซ�งจิด่กจิกรัรัมกล่มห์ลังเวลาเลิกเรัยน และให์้
                                          ั
                                                                    ่
                                            ่
                                            �
                             ่
                                   �
                                   ่
                พ่วกเด่็กๆ ได่้มสถานที่ป็ลอด่ภูัยที่จิะเล่นฟุตบอล เด่็กๆ มักจิะม่ป็ัญห์าด่้าน
                                          ุ
                                                      �
                                                      ำ
                                                                 ุ
                     ิ
                พ่ฤตกรัรัม พ่วกเขาพู่ด่จิาไม่สภูาพ่และถ่มนาลายใส่ห์น้าคณ การัที่ำางาน
                  ั
                                                            ็
                                                             ่
                กบพ่วกเขาต้องใชิ้ความอด่ที่นอย่างสง อย่างไรักด่ พ่ฤตกรัรัมเห์ล่าน้  �
                                                 ู
                                                                   ิ
   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65