Page 15 - ASEAN-Thai.indd
P. 15

   ๓. ความทา้ ทายเรง่ ดว่ นของการอนร๊ กั ษัท์ รัพยากรนา
๓.๑ ความท้าทายหลิักในระดับัภูมิภาค
ภูมิภาค้อาเซีียนก้าลังเผู้ชิญกับค้ว่ามท้าทายทีมีค้ว่ามเชือมโยงกันอย่างซีับซี้อนในด้านการบริห้ารจััดการ และการอนุรักษ์ทรัพยากรน้า ซี่งเป็นผู้ลจัากค้ว่ามต่้องการใช้น้าทีเพิมข่นอย่างต่่อเนือง ปัญห้ามลพิษทีทว่ีค้ว่ามรุนแรง และการเส่ือมโทรมของระบบนิเว่ศั
ความต้องการใช้นาท่เพิมขึน
การเต่ิบโต่ของประชากรและการขยายต่ัว่ทางเศัรษฐกิจัส่่งผู้ลให้้ค้ว่ามต่้องการใช้น้าในภาค้เกษต่รกรรม ภาค้อุต่ส่าห้กรรม และเขต่เมืองเพิมสู่งข่นอย่างต่่อเนือง ต่ัว่อย่างเช่น ภาคเกษัตรกรรมของไทยมีส่ัดส่่ว่นการใช้น้ามากกว่่า ร้อยละ ๗๐ ของปริมาณ์น้าทังห้มด ขณ์ะทีการเต่ิบโต่ของภาค้อุต่ส่าห้กรรมในเว่ยดนามและมาเลิเซ่ยได้ก่อให้้เกิดแรงกดดัน ต่่อทรัพยากรน้าอย่างมีนัยส่้าค้ัญ
ปีัญหามลิพิษัทางนา
มลพิษจัากน้าทิงทางการเกษต่ร น้าเส่ียจัากภาค้อุต่ส่าห้กรรม และน้าเส่ียจัากค้รัว่เรือนทีไม่ได้รับการบ้าบัด ยังค้งเป็นปัญห้าทีแพร่ห้ลายในห้ลายพืนที ต่ัว่อย่างเช่น แม่นาช่ตาร๊มในอินโดน่เซ่ย ซี่งเค้ยเผู้ชิญกับภาว่ะมลพิษอย่างรุนแรง เป็นกรณ์ีศั่กษาทีส่ะท้อนถ่่งค้ว่ามจั้าเป็นในการพัฒนาระบบบริห้ารจััดการของเส่ียและกลไกการก้ากับดูแลทีมีประส่ิทธีิภาพ ขณ์ะเดียว่กัน ไทยก็เผู้ชิญกับค้ว่ามท้าทายด้านส่ิงแว่ดล้อมชายฝั่ง ซี่งได้รับผู้ลกระทบจัากการพัฒนาเมือง การท่องเทียว่ และกิจักรรมทางเศัรษฐกิจัอืน ๆ
การลิดลิงของทรัพยากรนาใต้ดิน
การใช้น้าใต่้ดินเกินขีดค้ว่ามส่ามารถ่ในการรองรับในเขต่เมือง เช่น กร๊งเทพมหานครและกร๊งจาการ์ตา ส่่งผู้ลให้้ เกดิ ปญั ห้าแผู้น่ ดนิ ทรดุ ต่ว่ั อยา่ งต่อ่ เนอื ง และการรกุ ลา้ ของนา้ เค้ม็ ในพนื ทชี ายฝง่ั ไดส่้ ง่ ผู้ลกระทบต่อ่ แห้ลง่ นา้ จัดื ทใี ชเ้ พอื การเกษต่ร และการอุปโภค้บริโภค้
การสูญเส่ยระบับันิเวศทางนา
ระบบนิเว่ศัทางน้าทีส่้าค้ัญ เช่น พืนทีชุ่มน้า แม่น้า และป่าชายเลน ซี่งมีบทบาทในการรองรับค้ว่ามห้ลากห้ลาย ทางชีว่ภาพและค้ว่บคุ้มน้าท่ว่ม ก้าลังเผู้ชิญกับการเส่ือมโทรมอย่างต่่อเนือง ฟิลิิปีปีินส์ได้สู่ญเส่ียพืนทีป่าชายเลนไปมากกว่่า ร้อยละ ๕๐ จัากการขยายต่ัว่ของเขต่เมืองและกิจักรรมเพาะเลียงส่ัต่ว่์น้า ขณ์ะทีโตนเลิสาบัในกัมพูชาก็ก้าลังเผู้ชิญกับ การเส่ือมโทรมของระบบนิเว่ศัจัากการเปลียนแปลงของกระแส่น้าและการประมงเกินขนาด
๓.๒ ผลิกระทบัจากการเปีลิ่ยนแปีลิงสภาพภูมิอากาศต่อทรัพยากรนา
การเปลียนแปลงส่ภาพภูมิอากาศัได้ซี้าเต่ิมปัญห้าทรัพยากรน้าทีมีอยู่เดิมทังในด้านปริมาณ์และคุ้ณ์ภาพของน้า
นาท่วมแลิะนาแลิ้ง
ค้ว่ามแปรปรว่นของรปู แบบฝนส่ง่ ผู้ลให้ห้้ ลายประเทศัในอาเซียี นประส่บกบั เห้ต่กุ ารณ์น์ า้ ทว่่ มทรี นุ แรงและเกดิ บอ่ ยค้รงั มากข่นทังในมาเลิเซ่ย ไทย และเว่ยดนาม ขณ์ะเดียว่กัน ภัยแล้งในเม่ยนมาและฟิลิิปีปีินส์ได้ส่่งผู้ลกระทบอย่างมีนัยส่้าค้ัญ ต่่อการจััดห้าน้าเพือการเกษต่ร ต่ลอดจันการใช้น้าในค้รัว่เรือนเพือการอุปโภค้บริโภค้
การเพิมขึนของระดับันาทะเลิแลิะการร๊กลิาของนาเค็ม
ในพืนทีชายฝั่ง การเพิมข่นของระดับน้าทะเลได้คุ้กค้ามแห้ล่งน้าจัืดอย่างต่่อเนือง พืนทีส่ามเห้ลียมปากแม่น้าโขง ในเว่ยี ดนาม การรกุ ลา้ ของนา้ เค้ม็ ในชว่่ งฤดแู ลง้ ไดก้ ลายเปน็ ปญั ห้าเรือ รงั ซีง่ ส่ง่ ผู้ลกระทบต่อ่ ภาค้เกษต่รกรรมและการจัดั ห้านา้ ดมื
13
    กรอบแนวทางการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำาอาเซียน
















































































   13   14   15   16   17