Page 134 - SEDEF - Hz.Mevlana'dan İnciler

!
!
Aşkın, aleme tellaldır, saldı da
Gönülleri dertlere belalara uğrattı.
Derken hepsini de yaktı kül etti;
Bir yeldir, estirdi; aldırış etmezlik yeliyle hepsini savurdu gitti.
!
A güzelim, güzellik gül bahçen yasemini ayak vura vura raksa sokmuş; her sözündeki doğruluk, uygunluk, yüzlerce Huten ülkesini oynatmış gitmiş.
Güzelliğin, kadın erkek vasıtası olmaksızın doğmuş; sonra da o güzellik, aşk bahçesinde erkeği de oyuna sokmuş, kadını da.
Padişahça yüzünden can bir pervane getirmiş de yüz binlerce gönül mumu leğende oynamaya koyulmuş.
Aşıkların ağızları, damakları yardım görmüş, Mansur şarabınla, o şarabın lezzetiyle dopdolu; böylece de yüzlerce Hallac, ipte oynayıp durmada.
Canın arıklığı senin zevkinle gitti; can öylesine semirmiş ki dünyada de- risine sığamıyor da oynayıp duruyor.
Hüthütler kafeslerinde o Süleyman’dan hoşnut oldular, fakat uçmalarına yol yoktu ki vatanlarında oynasınlar.
Aşıkın canı mekansızlık alemindedir, şu beden gölgesidir onun; can gü- neşi raksa girmiştir, şu beden de oynar durur.
Aşkın sevinçli kahkahasıyla meclis şekerlerle doldu; hüzünlere dalmış gitmiş kişi bile neşelendi, Hasan’ın babasıyla oyuna kalktı.
Tebrizli Şems’in yüzüyle gözü, gülle nerkisin değerini eksiltti; bedenim o gülün, o nerkisin arasında oynayıp duruyor.
!
! !
!134