Page 27 - AWEMAINTA9SEPT2017
P. 27

AWEMainta Diasabra, 9 September 2017                                                                                                        27




         Zaterdag 2 september 2017                                                                                    Achtergrond              15

        Papiamentse uitspraak










        wordt: ‘afliçâo’ = droefheid) be-  ra die entreponeel deen toer go-                                                schreef  hij  ook  consequent:
        staan nog altijd in het Portugees,  bierno’.  Wat  allereerst  opvalt  is                                          ‘Kriestoe’,  ‘santoe’,  ‘moortoe’,
        al wordt het eerste woord steeds  de schrijfwijze van: ‘entreponeel                                                ‘sientimeentoe‘,  ‘maloe’,  zoals
        als ‘tudo’ (met een ‘o’) geschre-  deen toer..’. (in plaats van entre-                                             het  de  gewoonte  was  onder  de
        ven. Dat ‘tudu’ later in ‘tur’ ver-  ponele den tur…). Ook lezen we:                                               Nederlands  georiënteerde  reli-
        anderde  kan  wellicht  verklaard  ‘.. koe eel a habla koe comandant                                               gieuzen. Opmerkelijk is dat niet
        worden door het feit dat de cre-  Engles’ (in plaats van ‘ku el a ha-                                              alleen Kuiperi het woord ‘moet-
        oolse taal niet alleen door blanke  bla ku…’). Verder lezen we: ‘co-                                               sjoe’  met  de  oe-klank  weergaf,
        Portugezen gesproken werd. In  mandant Engles a baay na kaas                                                       maar vóór hem ook een van de
        een  Papiamentstalig  lied  uit  die…’  (in  plaats  van  ‘…a  bai  na                                             commandeurs op Aruba. (docu-
        1830  komt  dit  woord  voor  als:  kas di…’). Het is duidelijk dat de                                             ment uit 1803).
        ‘Tutur genti di Corsó…’. Aan het  schrijver  van  deze  tekst  een
        eind  van  zijn  brief  schrijft  de  soort  Hollandse  spelling  ge-                                              Twintigste eeuw
        Curaçaose jood: ‘muchu kumin-  bruikte opdat de Nederlands ge-                                                     Toen Hubert Booi, de bekendste
        damento’. Hij liet niet na de ge-  oriënteerden  zijn  tekst  konden                                               Arubaanse dichter (jaren 50/60)
        sloten  ‘o’  (in  ‘mucho’)  weer  te  lezen. Die ‘Hollandse’ orthogra-                                             zijn gedicht ‘E último Caribe’ in
        geven met een ‘u’. Zoals hij dat  fische  weergave  maakt  het  ons                                                het Arubaanse nummer van Si-
        trouwens  ook  deed  met  ‘tudu’.  in ieder geval mogelijk om een                                                  madan liet opnemen, hanteerde
        Zo zijn er nog meer woordvor-  idee te vormen omtrent de uit-                                                      hij daarbij een spelling die bijna
        men  die  van  de  Portugese  in-  spraak  van  de  schrijver.  Hoe                                                fonologisch  was  (niet  100  pro-
        vloed  in  het  Papiamentu  getui-  werd het Papiamentu in die tijd                                                cent). De oe-klank aan het eind
        gen.                         door  hem  uitgesproken?  Zo                                                          van  bepaalde  woorden  gaf  hij
                                     schreef  hij  ‘tiempoe’  (in  plaats                                                  trouw en correct aan. Voorbeel-
        Tekst uit 1803               van  ‘tempoe’)  en  ‘moechoe’  (in  N.A. Kuiperi, predikant op Aruba van 1858 tot 1871.  den: ‘seru’, ‘duru’, puru’, ‘mun-
        De  tekst  is  een  getuigenverkla-  plaats van ‘mucho’). Het eerste  Portret van omstreeks 1858, vóór zijn vertrek van Aruba.   du’. Het betekent dat hij de ge-
        ring van 26 Arubanen ter onder-  woord  werd  uitgesproken,  ter-                                                  woonte had om die woorden ook
        steuning van een rechtszaak tus-  wijl daarbij de ‘e’ gediftongeerd                                                zo placht uit te spreken. Nog la-
        sen commandeur Pieter Specht  werd zoals in het Spaans (tiem-)  Comunion  tempu di  cuaresi- Aruba                 ter, toen hij zelf een grote voor-
        en de ontvanger van Aruba, Bru-  en de ‘o’ (aan het eind) qua uit-  ma…’.  Andere  voorbeelden  (bij               stander  werd  van  de  fonologi-
        yn  Goverts  Quant.  Het  werd  spraak verschoven werd van een  Niewindt)  zijn:  ‘Sacramentu’,  Ook  op  Aruba  bestond  vroeger  sche spelling, liet hij zijn bundel
        ondertekend door die Arubanen  ‘open’ naar een ‘gesloten o’ (of  ‘Spiritu’, ‘dunamentu’. Het bete-  de trend om de ‘o’ aan het eind  Muchila (1969) ook consequent
        en  door  de  commandeur.  Be-  als een ‘oe-klank), zoals dat over  kent dus dat Niewindt de ‘- o - ’  heel vaak als een oe-klank uit te  volgens  die  spelling  uitkomen.
        kend is dat Jan van der Biest zich  het  algemeen  gebeurt  bij  het  als een oe-klank uitsprak. Ook in  spreken.  Hiervan  getuigen  de  Men  herkent  de  fonologische
        omstreeks 1750 op Aruba vestig-  Portugees.  Zo  werd  in  de  brief  andere oude teksten komen we  teksten  van  ds.  N.A.  Kuiperi.  schrijfwijze (dus ook de weerga-
        de.  Hij  was  daar  commandeur  uit  1775  het  woord  ‘mucho’  als  voorbeelden tegen waarbij de ‘o’  Wie  was  deze  man?  Daarover  ve van de oe-klank) vanaf het eer-
        van 1756-1768. In 1803 was hij  ‘muchu’ geschreven. Aangezien  aan  het  eind  als  een  ‘oe’  uitge-  schrijft Wim Rutgers het volgen-  ste  verhaal:  ‘…pasando  den
        dus niet meer commandeur. In  de  schrijver  van  de  tekst  (uit  sproken  wordt.  Werd  in  de  zo-  de: ,,Om de mensen in de cunu-  mundu’.  Verder:  ‘…haltu  den
        het  document  wordt  Pieter  Aruba)  Hollands  georiënteerd  juist  aangehaalde  teksten  van  cu  te  bereiken,  preekte  Kuiperi  shelu, (…) reysnan ta hundu den
        Specht  als  commandeur  ge-  was, schreef hij ‘moechoe’. Qua  Niewindt het woord ‘Cristo’ nog  in het Papiamento te Canashito  tera’. Ook: ‘awaseru, tempu’ en
        noemd.  Zijn  naam  is  aan  het  uitspraak  identiek  aan  hetgeen  met  een  ‘o’  geschreven,  in  een  waar  in  1860  een  verbouwde  ‘ketu bay’. Op de vierde pagina:
        eind  (originele  document)  her-  de Curaçaose jood aan het einde  tekst  van  ds.  C.  Conradi  leest  loods  het  tweede  protestantse  ‘heru’,  ‘muchu  hundu’,  ‘bura-
        kenbaar.                     van zijn brief deed: ‘muchu’.  men: ‘E boeki di famia di Hezoe  kerkgebouw werd, in 1899 ver-  ku’. En zo worden verder woor-
          Hoe het ook zij, dat het Papia-                         Chriestoe…’.  Conradi  aarzelde  plaatst  naar  Piedra  Plat.”  Let  den  als  ‘maishi-rabu,  muchu,
        mentu ook door de Nederlandse Latere teksten              niet  om  de  oe-klank  ook  in  eens, overigens, op de schrijfwij-  byentu, hechu, lensu, webu’ en
        gemeenschap  gebezigd  werd,  Uit religieuze teksten in de loop  andere woorden weer te geven:  ze van Rutgers van de woorden  ‘Pasku’ met een ‘u’ aan het eind
        blijkt wel uit deze tekst uit 1803.  van de 19e eeuw blijkt de trend  ‘ciëloe’, ‘paloe’, ‘tantoe’. Met de-  ‘cunucu’ en ‘Papiamento’. Heel  geschreven. Dat deed Booi om-
        Er  zijn  trouwens  berichten  (uit  om de gesloten ‘o’ aan het eind  zelfde consequentie als bij Con-  terecht  schrijft  hij  ‘cunucu’,  dat hij trouw wenste te zijn aan
        de eerste kwart van de 19e eeuw)  van bepaalde woorden soms met  radi ging ook J.J. Putman in zijn  want  dat  woord  wordt  door  ie-  de  juiste  en  authentieke  uit-
        dat er gezinnen van Nederland-  een  ‘u’,  dan  weer  met  een  ‘oe’  tekst  uit  1850  te  werk:  ‘Chries-  dereen met een oe-klank aan het  spraak van zijn moedertaal, het
        se  afkomst  waren,  bij  wie  het  weer  te  geven.  Zo  zien  we  dat  toe’, ‘tantoe’, ‘ciëloe’, ‘sacramen-  eind  uitgesproken  (evenals  het  Papiamentu. Een voorbeeld dat
        Nederlands door het Papiamen-  Mgr.  M.J.  Niewindt,  bijvoor-  toe di bautiesmoe’.    woord ‘makutu’). De naam ‘Pa-  de andere Arubaanse schrijvers
        tu vervangen werd. Feit is dat we  beeld, in 1833 de volgende woor-                    piamento’  echter  wordt  door  best wel mogen opvolgen. Door
        in  de  tekst  uit  1803  woorden  den als volgt schrijft: tempu, tan- Nog later       Rutgers, zoals onder veel Aruba-  een  tot  nu  toe  duistere  reden
        tegenkomen die ook in de eerste  tu, santu, cielu, huntu, muchu,  In een nummer uit 1890 van La  nen,  niet  met  een  ‘u’  aan  het  echter blijven de meesten onder
        ‘brief’  (uit  Curaçao)  te  lezen  malu  en  mundu.  In  een  latere  Union  (door  religieuzen  opge-  eind  geschreven.  Dat  deed  ds.  hen halsstarrig vasthouden aan
        staan, maar volgens een heel an-  tekst  (1837)  van  dezelfde  Nie-  richt) werd de tekst van een lied  Kuiperi  in  de  19e  eeuw  wel  een  spelling  die  de  werkelijke
        dere spelling geschreven. We le-  windt  treffen  we  de  volgende  gepubliceerd met als titel ‘Pascu  (maar  dan  met  de  ‘oe’),  zoals  uitspraak van onze taal niet res-
        zen daar zinnen als: ‘…ta precu-  woorden  aan:  ‘…  Ricibi  Santu  di nacementoe di nos Señor He-  blijkt  uit  de  volgende  gegevens  pecteert.
                                                                  su  Cristoe’  (L.U.,  10/12/1890).  van  Rutgers.  Dominee  Kuiperi
                                                                  Ook deze ‘Hollandse’ schrijfwij-  kan  -  aldus  Rutgers  -  als  de
                                                                  ze toont aan dat de ‘o’ in woor-  grondlegger van de protestantse  Geraadpleegde
                                                                  den als ‘Pasco’, ‘nacemento’ en  gemeente op Aruba beschouwd
                                                                  ‘Cristo’  door  de  auteur  als  een  worden.  Hij  was  ook  degene  -  literatuur
                                                                  oe-klank werd uitgesproken. De  vervolgt Rutgers - die het Papia-
                                                                  weergave van de woorden ‘nace-  mento  structureel  in  de  kerk-  - De titel van Richard
                                                                  mentoe’ en ‘Cristoe’ is daar een  diensten  integreerde.  Daarbij  Woods verhandeling luidt:
                                                                  duidelijk  bewijs  van.  Ook  staat  worden  Kuiperi’s  woorden  uit  ‘New light on the origins
                                                                  er ‘Pascu’ (eindigend op een ‘u’)  1862  aangehaald:  ,,For  di  oora  of Papiamentu (…)’.
                                                                  en niet ‘Pasco’. Deze gewoonte  koe  mi  a  bini  seerka  boso  nan  - Marius Valkhoff, ‘Studies
                                                                  had tot gevolg dat de titel van het  (…) mi stimado roeman nan (…)  in Portuguese and Creole’,
                                                                  bekende Curaçaose dagblad nog  mi tawata obligua di papia i sien-  Johannesburg, Univ.
                                                                  steeds als ‘Amigoe’ bekend staat.  ja boso nan deen di papiameen-  Press, 1966.
                                                                  Dit verschijnsel heeft wellicht te  toe…” Hieruit blijkt dat ds. Kui-  - Wim Rutgers, ‘Een prag-
                                                                  maken  met  de  invloed  van  de  peri niet alleen een vroege voor-  matische daad van recht-
                                                                  Sefardische  gemeenschap  op  stander  was  van  het  Papia-  vaardigheid’, in: Aruba en
                                                                  Curaçao.  De  Portugese  joden  mentu,  doch  ook  wilde  hij  de  Papiamento, Stichting
                                                                  hebben zich reeds vanaf 1651 op  correcte uitspraak weergeven en  Libri Antilliani/Funda-
                                                                  Curaçao  gevestigd.  Het  Papia-  schreef dus ‘papiameentoe’ (ein-  shon pa planifikashon di
                                                                  mentu bevond zich toen in zijn  digend op ‘oe’). In zijn tekst ‘Ka-  idioma, 2005, p. 23
         Dichter Hubert Booi.   FOTO BIBLIOTECA NACIONAL ARUBA    ontwikkelingsfase.           tekismoe’  (uit  hetzelfde  jaar)
   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32