Page 52 - Cornice_Grade 8
P. 52

सपन हो त ?
                                                          ै










                                                           े
                                                                                                              ै
                                                         ै
                                                                               ँ
                                                                                ै

                                                  ै
                                         े
     “ल   छ  यसो भए । प छ भट ला ह !" मल ढोकाबा हर जाद भन । "नानी, आज यत बस
     क  !   ढलो  भयो,  रात  प रस यो,"  माइजल   ब तार  भ भयो  ।  मल   ःखका  साथ  भन,
                                                                                        ै

                                                                            ु
                                                                      ै
                                                                                          े
                                                         ू
       े
                                                            े

                               ू

                                                        ु
                                                    ै
                                                                  ु
     "ब न त ब  माइज तर भो ल  बहान  कल जानपछ ।  च ता न लनस ।" माइजल मलाई
                                                                                            ्
                                                                                          ु
                                                                                                           े
                                                                                                         ू
       े
                ु
                                                                                                         े
     ह ररा नभयो । च  माको  फ का उ यालामा उहाँको अनहारमा डर र  च ता द ख  ।
                                                                                                                 े
                                                                               ु
     "ल जान  नणय  लएछौ । क गन, आरामसग जाऊ ह बाबा ! प नासाथ फोन गर  न !”
                े
                                                                                      ु
                                                                         ै

                                         े
                                               ु
                                                            ँ
                  ु
          ँ

             े
     उहाल भ भयो ।  यसप छ म  यहाँबाट  न क ।
     म 'रसम' भ  गीत गाउद  हडन थाल । बस  बसौनीन जक


           े
                                                                           ै
                                   ै
                                         ्
                      े
                                 ँ
     गएर म कही समय पख । ब ल ब ल एउटा बस आयो

                 े
     तर  यसल  रङरोड भ  यो बस जादन भ यो ।
                  े
                                                 ै
                                               ँ
     “ रङरोड भ को सडकमा चा ह एक छन  हडनपला ,”
                                                            ्
                                                              ु


     भ  सो द म बस भ  पस । कही बरप छ म बसबाट ओल ।
                                          े
          े
                  ै

                                                 े

                                                                ु
                                                                      े
                                                                           े
     झम क  साझ  प रसकको   थयो  ।  मरो  घर  प न  धर  बर  ला  यो,  क तीमा  बीस   मनट
                                                                                                                  े
                                 े
                    ँ
                                                                        ै
                                                    े
      हडनप य  । मरा ख ा   खरहका  थए । अचानक मरो  दमागमा एउटा  वचार आयो ।
            ु
                         े
          ्
                                             े
                                ु

                                                                         े
     प हल एक पटक आमासग घर आउदाख र आमाको प न यसरी न ख ा  खका  थए ।
             े
                                                         े
                                     ँ
                                                                                              ु
                                                                                         ै
                                                                                                      े
                                                   ँ
                                                                      ु
      यही कारणल उहाल हामीलाई एउटा छोटो बाटो ल नभएको  थयो । म प न  यही बाटो गएँ
                       े
                            ँ
                               े
     भन पाच  मनटमा घर प थ । क त रमाइलो !
                      े
                                  ु
          े

              ँ
     तर एउटा सम या  थयो । मलाई बाटो रा री याद  थएन । बाटो थाहा पाइहा छ  न भनर म
                                                                                                               े
                                                                                                     ु
                                                                                  ु

                                                                              ै
                                                                                              ै
                                ु

      हड । यो मरो ठलो भल  थयो । म एउटा सानो ग लीन जक पग । “प क प न यही हो घर

                    े
                         ु
                                                                                        े
       ु
                                                                ै
     प न बाटो,” भ  सो द म  यस ग ली भ  प न ला दा अचानक मरो काँधमा कसल हात
                          े
                                  ै
                                                                                                           ै
          े
                                                                                                             े
     रा यो । "आ..आ..आ !" म  च  याएर फर क पछा ड फक । एक जना बढा मा छ मरो
                                                                                                             े
                                                                                                                 े
                                                                                                   ु

                              े
                                                                                                           ्
                       ्

                                                                                         े
                                                                          ु
                                           ्
                   े
                                                                            ्
                                                                                       ै
     पछा ड रहछन । "क भयो अङकल ?  यसरी नतसा उनस न !" मल भन । ती अङकलल                                               े
                                                                       े
                                                    ु
                              ु
                                                                                                   ँ
                ु
     फोहर लगा लगाउनभएको  थयो र मखमा चाउरी परको  थयो । उहाँका आखाबाट आस                                             ु
                                                                                                                 ँ
     खोला झ ब गरहको  थयो ।  यो दखर मलाई नरा ो ला यो ।

                          े
                                                 े
                                              े
     "नानी ! यो बाटो न हड । मल भनको मान," उहाँल सानो  वरमा भ भयो । “ यो आउछ ह                                     ै
                                                                                                               े
                                              े
                                                                  े
                                                                                                             ँ
                                         े
                                      ै

                                                                                        ु
                                                                                                                 48
   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57