Page 1408 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๑๓๙๖

1
้
้
มาตรา ๑๓๒ หรือในคดีผู้บริโภค ศาลเห็นว่าฟองโจทก์เป็นคดีผู้บริโภคและมีค าสั่งให้โจทก์ท าค าฟองเป็น
้
้
คดีผู้บริโภคเข้ามาใหม่ เมื่อโจทก์ท าค าฟองเข้ามาใหม่ศาลมีค าสั่งรับค าฟองฉบับใหม่และให้จ าหน่ายคดีใน
้
ค าฟองฉบับเดิม หรือโจทก์และจ าเลยไม่มาศาลตามก าหนดนัดและศาลไม่อนุญาตให้เลื่อนคดี ให้ถือว่า
โจทก์ไม่ประสงค์จะด าเนินคดีต่อไปให้ศาลมีค าสั่งจ าหน่ายคดีออกจากสารบบความ หรือในคดีอาญาที่โจทก์
ถอนฟ้อง และ/หรือในคดีความผิดต่อส่วนตัวกรณีผู้เสียหายถอนค าร้องทุกข์ 2
๒. ค าสั่งจ าหน่ายคดีชั่วคราว คือ ค าสั่งเลื่อนการพิจารณาคดีออกไปโดยไม่ก าหนดเวลาและ/หรือ

มีก าหนดระยะเวลาภายใต้เงื่อนอย่างใดอย่างหนึ่งโดยที่ยังไม่มีการพจารณาพพากษา เมื่อศาลเห็นว่าคดี
ิ
ิ
ดังกล่าวไม่สามารถด าเนินกระบวนพจารณาต่อไปคดีและท าให้คดีค้างอยู่ในสารบบความของศาลจึงให้
ิ
จ าหน่ายคดีออกจากสารบบความเป็นการชั่วคราว เป็นการเลื่อนคดีออกไปภายใต้เงื่อนไขบังคับก่อน ซึ่งจะ
3
มีการออกเป็นคดีหมายเลขแดงไว้เช่นเดียวกับคดีที่ศาลมีค าสั่งจ าหน่ายคดีเสร็จเด็ดขาดหรือคดีที่ศาลมี
ิ
ค าพพากษาหรือมีค าสั่งที่ท าให้คดีเสร็จเด็ดขาด ซึ่งคดีที่ศาลมีค าสั่งจ าหน่ายคดีชั่วคราวดังกล่าวยังคงเป็น
ิ
ิ
ิ
คดีค้างพจารณาที่ต้องหยิบยกขึ้นพจารณาพพากษาหรือมีค าสั่งต่อไป โดยค าสั่งจ าหน่ายคดีชั่วคราวแยก
ิ
เป็นการจ าหน่ายคดีชั่วคราวที่กฎหมายบัญญัติไว้โดยชัดแจ้ง ตามประมวลกฎหมายวิธีพจารณาคดีอาญา
ได้บัญญัติให้อ านาจศาลมีค าสั่งจ าหน่ายคดีไว้ ๒ กรณี ดังนี้
๒.๑ จ าเลยเป็นผู้วิกลจริตและไม่สามารถต่อสู้คดีได้ เมื่อศาลให้แพทย์ตรวจจ าเลยและยืนยัน
้
ว่าจ าเลยวิกลจริตไม่สามารถต่อสู้คดีได ศาลต้องงดการไต่สวนมูลฟ้องหรือการพิจารณาไว้ก่อนจนกว่าจ าเลย
จะหายวิกลจริตหรือสามารถต่อสู้คดีได้ ศาลจะสั่งจ าหน่ายคดีเสียชั่วคราวก็ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธี
4
ิ
พิจารณาความอาญา มาตรา ๑๔ ถือว่าเป็นคดีค้างพิจารณาที่ต้องมีการหยิบยกขึ้นพิจารณาพพากษาต่อไป
เมื่อจ าเลยหายวิกลจริตหรือสามารถต่อสู้คดีได ้
้
๒.๒ คดีที่มีจ าเลยหลายคนและจ าเลยบางคนรับสารภาพตามฟองและศาลสามารถพพากษา
ิ
ได้โดยไม่ต้องสืบพยานหลักฐานประกอบค ารับสารภาพส าหรับจ าเลยที่รับสารภาพ เมื่อศาลเห็นสมควรจะ

1 ระมวลกฎหมวยวลธีพิธายะายวลยวพิง วยระย ๑๓๒ บัญญัรธลงย “ใม้ศยกวพว ยสั่ า ยมนงยววดพได้โดวไวงร้อ วพ
ว ยลธนธาฉัวชพ้ขยดในระมเด็นเะื่อ นั้น (๑) เวื่อโาทฎ์ทธ้ ฟ้อ ถอนฟ้อ มะือไวงวยศยกในลันิธายะาย ดั ทพ่บัญญัรธไล้ในวยระย
๑๗๔ วยระย ๑๗๕ พกมวยระย ๑๙๓ ทลธ (๒) เวื่อโาทฎไวงมยระมฎันวยใม้ดั ทพ่บัญญัรธไล้ในวยระย ๒๕๓ พกม ๒๘๘ มะือ
์
เวื่อวูงวลยวฝ่ยวใดฝ่ยวมนึ่ มะือท สอ ฝ่ยวขยดนัดิธายะายดั ทพ่บัญญัรธไล้ในวยระย ๑๙๘,๒๐๐, พกม ๒๐๑ (๓) ถ้ยวลยว
ั้
พ่
วะามขอ วูงวลยวฝ่ยวใดฝ่ยวมนึ่ วั ใม้วดพนั้นไวงวพระมโวชน์รงอไร มะือถ้ยไวงวพผู้ใดเข้ยวยพทนทวูงวลยวฝ่ยวทพ่วะามดั ท พ่
บัญญัรธไล้ในวยระย ๔๒ พกม (๔) เวื่อศยกวพว ยสั่ ใม้ิธายะายวดพะลวฎันมะือใม้พวฎฎัน ซึ่ เร็นเมรุใม้ร้อ โอนวดพไรวั อพฎ
ศยกมนึ่ ดั ทพ่บัญญัรธไล้ในวยระย ๒๘ พกม ๒๙”

2 คู่มือปฏิบัติราชการของตุลาการ ส่วนวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค เล่มที่ ๕ ส านักงานศาลยุติธรรม (พ.ศ.๒๕๖๔)
หน้า ๒๑,๕๖

3 วูงวือรฏธบัรธะยชฎยะขอ รุกยฎยะ สงลนลธีพิธายะายวลยวอยญย เกงวทพ่ ๒ ส ยนัฎ ยนศยกวุรธีะะว (ิ.ศ.๒๕๖๔)
มน้ย ๑๖๘ – ๑๗๘
4 ระมวลกฎหมวยวลธีพิธายะายวลยวอยญย วยระย ๑๔ บัญญัรธลงย “ ในะมมลงย ...ไรงสลนวูกฟ้อ มะือิธายะาย
ถ้ยวพเมรุวละเชื่อได้ลงย..มะือา ยเกวเร็นผู้ลธฎกาะธรพกมไวงสยวยะถรงอสู้วดพได้ ใม้...มะือศยก...สั่ ใม้ินัฎ ยนพิทว์ระลาผู้นั้น
เสะ็าพก้ลใม้เะพวฎินัฎ ยนพิทว์ผู้นั้นวยใม้ถ้อวว ยมะือใม้ฎยะลงยระลาได้ผกระมฎยะใด ในฎะาพทพ่...ศยกเม็นลงย...า ยเกวเร็น
ผู้ลธฎกาะธรพกมไวงสยวยะถรงอสู้วดพได้ ใม้ ด...ไรงวูกฟ้อ มะือฎยะิธายะายไล้านฎลงยผู้นั้นามมยวลธฎกาะธรมะือรงอสู้...ฎะาพศยก
สั่ ดฎยะไรงสลนวูกฟ้อ มะือิธายะาย...ศยกามสั่ า ยมนงยววดพเสพวชั่ลวะยลฎ็ได้”