Page 2485 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๔๗๐

ี
ิ

ิ
สาธารณชนสวนรวมหรือการคายาเสพตดใหโทษที่พฤติการณแหงคดกอใหเกดความเสียหายแกเศรษฐกิจ
๑๙
และสังคมอยางรายแรง19
ิ่
จะเห็นไดวาการยื่นคํารองขอปลอยชั่วคราวตามระเบยบที่แกไขเพมเตมน กําหนดใหผูตองหาหรือ
ิ
ี้
ี
ั
ื
ํ

ํ
จาเลยหรือเครือญาติเปนผูย่นคํารองขอปลอยช่วคราวเองโดยไมจาตองเสนอหลักประกันใด ๆ มาพรอม
ั
คํารอง เพื่อเปนการลดคาใชจายที่ไมจําเปนของผูที่ยื่นคํารองขอปลอยชั่วคราว และยังกําหนดลําดบขั้นตอน
ั
ในการที่ศาลจะนํามาตรการมาใชในการอนุญาตใหปลอยช่วคราว โดยใหศาลกาหนดเง่อนไขใหผูตองหา
ํ
ื
ื่

หรือจําเลยปฏิบติและนามาตรการกากับดูแลมาใชกอนเปนลําดับแรก หากยงไมเพียงพอจึงจะใหผูยนคํา

ํ
ั
ํ
ั
รองขอปลอยช่วคราวทําสัญญาประกันดวยตนเอง หากมีความเสี่ยงสูงก็ใหใชอุปกรณอิเล็กทรอนิกสรวม
ั
ดวยเปนลําดับถัดไป การเรียกหลักประกันเปนทางเลือกสุดทายที่ศาลจะนํามาใชในการปลอยชั่วคราว
สําหรับเง่อนไขที่ศาลจะกําหนดในการอนุญาตใหปลอยช่วคราวน้น มีการแกไขเพ่มเติมเมื่อ
ั
ิ
ั
ื

่
ั
ั
ํ
ื
่
ป ๒๕๖๒ โดยในการอนุญาตใหปลอยชวคราวน้น ศาลจะกาหนดเงอนไขเกี่ยวกับที่อยูของผูตองหาหรือ
ิ
ิ
ื

ุ
จาเลยหรือเงอนไขอ่นใดใหผูตองหาหรือจําเลยปฏบัต เชน ใหรายงานตวตอเจาพนักงานหรือบคคลตามที ่
ํ
ั
ื
่
ี
ู
ศาลเห็นสมควร วางขอจํากัดเก่ยวกับสถานที่อยอาศัยหรือการเดินทางออกไปนอกสถานที่อยอาศัย วาง
ู
ี
ขอจํากัดเกี่ยวกับการประกอบอาชพหรือการงานบางอยาง หรือวางขอจํากัดเกี่ยวกับการเขาไปในสถานที่
ํ
ี
ิ


่
บางแหงที่อาจกอใหเกิดการกระทําผิดอก เปนตน หรือในกรณีที่ผูตองหาหรือจาเลยยนยอมจะสังใหใช 
อุปกรณอิเล็กทรอนิกสหรืออุปกรณอ่นใดที่สามารถใชตรวจสอบหรือจํากัดการเดินทางของผูตองหาหรือ
ื
ื


ํ

ิ
ื
ั
จําเลยเพ่อปองกนการหลบหนีหรือภัยอันตราย หรือความเสียหายที่เกดขึ้นก็ได หากผูตองหาหรอจาเลยไม
ปฏิบัติตามเงื่อนไข ใหศาลพิจารณาเพิกถอนคําสั่งอนุญาตใหปลอยชั่วคราวได 
ุ
ื
ในการใชอปกรณอิเล็กทรอนิกสหรืออุปกรณอ่นใดที่สามารถตรวจสอบหรือจํากัดการเดินทางของ

ผูตองหาหรือจําเลยนั้น ศาลจะใชไดตอเมื่อผูตองหาหรือจําเลยยินยอมเทานั้น

๒) ขอบังคับของประธานศาลฎีกา วาดวยหลักเกณฑ วิธีการและเงื่อนไขเก่ยวกับการเรียก
ี
ประกันหรือหลักประกันในการปลอยชั่วคราวผูตองหาหรือจําเลยในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๘
สําหรับหลักเกณฑ วิธีการ และเงอนไขเกยวกบการเรียกประกนหรือหลักประกนในการปลอย
ั
่
ื
ั
่
ั
ี

้
ั
ี
ชวคราวผูตองหาหรือจาเลยในคดอาญานน มีกาหนดไวตามขอบงคับของประธานศาลฎกาตงแตป ๒๕๔๘

ํ
ั


ี
้
ั
่
ํ
ั
ั
โดยมีรายละเอียดดงตอไปน ี้

ั
ั
เมื่อศาลพิจารณาคํารองขอใหปลอยช่วคราวแลว เห็นวา เปนกรณีที่สมควรใหปลอยช่วคราวได 
ตามประมวลกฎหมายวธพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘ ก็ใหศาลพิจารณาวาจะใหปลอยช่วคราว โดยมี
ี
ั
ิ
ั
ั
ประกนหรือไมมีประกัน ในการพิจารณาวาการปลอยช่วคราวควรจะมีประกันหรือไมตองมีประกน ใหศาล
ั

ิ
พจารณาถึงความรายแรงแหงขอหา สาเหตุและพฤติการณการกระทําความผิด รวมทั้งบุคลิกลักษณะ นิสัย
ิ
ี
สภาพทางรางกายและจตใจ การศึกษา การประกอบอาชพการงาน ประวตการกระทําความผิดอาญา
ิ
ั

๑๙
ระเบียบราชการฝายตุลาการศาลยุติธรรม วาดวยการปลอยชั่วคราว (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๔