Page 2480 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2480

๒๔๖๕



                                                                  ุ
                 innocence)     เปนการคุมครองสิทธิและเสรีภาพของบคคลและเกิดความสงบเรียบรอยของสังคมใน
                                                                                      ๑๓
                 ขณะเดียวกันก็เปนการผสานประโยชนของบุคคลและประโยชนสาธารณะเขาดวยกัน13


                            หลักความเสมอภาค
                                                                                 
                                                                                            
                                                                                      ุ
                         สิทธิในการไดรับการปลอยชวคราวผูตองหาหรือจําเลย  คือ  ศาลตองอนญาตใหประกนตวหรือ
                                    
                                                ่
                                                ั
                                                                                                 ั
                                                                                                   ั
                                                                              
                                                                        ั
                 ปลอยชั่วคราวเปนหลัก การที่ไมใหปลอยชั่วคราวหรือไมใหประกันตวถือเปนขอยกเวนตามสิทธที่ปรากฏใน
                                                                                               ิ
                                                                                      
                                                         
                 กฎหมายสูงสุดของประเทศไทย  รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย  พทธศักราช ๒๕๖๐  เปนกฎหมาย
                                                                             ุ
                                                                                               
                                                                                                      
                                                 
                                    ั
                 สูงสุดของประเทศไดบญญัติหลักการคุมครองสิทธและเสรีภาพของบคคลในเรื่องการปลอยช่วคราวไวใน
                                                           ิ
                                                                          ุ
                                                                                              ั
                 หมวด ๓ สิทธิและเสรีภาพของปวงชนชาวไทย หลักความเสมอภาคตอหนากฎหมาย (Equality before
                                                        
                                                  
                                                        ู
                                                             ั
                 the law) ผูตองหาหรือจําเลยทุกคนไมวาจะอยในระดบไหน ไมวาจะรวยจนก็ถูกดําเนินคดีและไดรับความ
                                                                                        ั
                 คุมครองดานสิทธิและเสรีภาพตามกฎหมายโดยเทาเทียมกันทุกคน สิทธิรองขอปลอยช่วคราวของผูตองหา
                                              ั
                                                                 ั
                 หรือจําเลยในช้นเจาพนักงานหรือช้นศาลในเรื่องหลักประกน  กฎหมายไมไดเรียกรองแตอยางใด  รัฐไมได 
                             ั
                                                                   
                                                                          ํ
                      ั
                                                        ั
                                                        ่
                                                                             ิ
                 มุงหวงหาเงนหรือหาประโยชนจากการปลอยชวคราว  แคตองการดาเนนคดกบผูกระทําผิด  แตในทาง
                                                                                                   
                           ิ
                                                                                 ี
                                                                                   ั
                                                                                     
                                          
                    ิ
                     ั
                                                                                    ิ
                                                                                  ิ
                                                                                ั
                                                                ั
                                             ั
                                                                               ิ
                                                                ่
                 ปฏบตกลับมีการเรียกหลักประกน จึงทําใหการปลอยชวคราวในทางปฏบตเกดความไมเสมอภาคทาง
                      ิ
                                                      
                 กฎหมาย

                         หลักยกประโยชนแหงความสงสัย
                         บทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย บุคคลไมตองรับโทษอาญา เวนแตไดกระทํา
                                  
                                                                                       
                                                                                                 ่
                                     
                 การอนกฎหมายทีใชอยในเวลาทีกระทํานนบญญัติเปนความผิดและกําหนดโทษไว และโทษทีจะลงแก        
                                     ู
                                                       ั
                                ่
                                             ่
                      ั
                                                    ้
                                                    ั
                 บุคคลน้นจะหนักกวาโทษที่บัญญัติไวในกฎหมายที่ใชอยในเวลาที่กระทําความผิดมิได ในคดอาญาให 
                                                                                           
                                                                 ู
                        ั
                                                                                                 ี
                 สันนิษฐานไวกอนวาผูตองหาหรือจําเลยไมมีความผิด และกอนมีคําพิพากษาอันถึงที่สุดแสดงวาบุคคลใดได 
                            
                 กระทําความผิด จะปฏิบัติตอบุคคลนั้นเสมือนเปนผูกระทําความผิดมิได การควบคุมหรือคุมขังผูตองหาหรือ
                                                                           
                                                                        ี
                                                 ื
                 จําเลยใหกระทําไดเพียงเทาที่จําเปน เพ่อปองกันมิใหมีการหลบหน    ในคดีอาญาจะบังคับใหบุคคลใหการ
                                                ั
                 เปนปฏิปกษตอตนเองมิได คําขอประกนผูตองหาหรือจําเลยในคดีอาญาตองไดรับการพิจารณาและจะเรียก
                                                   
                                      
                                                    
                 หลักประกัน จนเกินควรแกกรณีมิได การไมใหประกันตองเปนไปตามที่กฎหมายบัญญัต  ิ
                                                               ิ
                                                               ์
                         สิทธิที่จะไดรับการสันนิษฐานไวกอนวาบริสุทธ (presumption of innocence) และสิทธิไดรับ
                 การปลอยชั่วคราวน เปนหลักประกันสิทธิและเสรีภาพของผูตองหาหรือจําเลยในคดีอาญาที่สําคัญ และเปน
                                 ี้
                                                                                                       
                                                                                                    
                 หลักประกันขั้นพื้นฐานของสิทธิของบุคคลในกระบวนยุติธรรมทางอาญาที่ตองสันนษฐานไวกอนวาผูตองหา
                                                                                                
                                                                              
                                                                                    ิ
                                                                                           
                                    ิ์
                 หรือจําเลยเปนผูบริสุทธ จนกวาจะมีคําพิพากษาถึงที่สุดวากระทําความผิดจริง

                 ๑๓
                    พชรมณฑ ภูมิสถิต (๒๕๕๗). ปลอยตัวชั่วคราว: ศึกษาเปรียบเทยบระบบกฎหมายลายลักษณอักษรและกฎหมายจารีต
                                                                ี
                 ประเพณีกับกฎหมายไทย. วิทยานิพนธนิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย. หนา ๔๒.
                                                                                            
   2475   2476   2477   2478   2479   2480   2481   2482   2483   2484   2485