Page 2476 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๔๖๑

ั



ั
ั
ั
่
ํ
อาจารยสุวณชย ใจหาญ “การปลอยชวคราว” หมายถึง การปลอยตวผูตองหาหรือจาเลยไป
่
ํ
ชัวระยะเวลาหนงทีมีกาหนด โดยคําสังของพนกงานสอบสวนหรือพนกงานอยการหรือศาล แลวแตกรณี
่
ั
ั
ั
ึ่

่
ั
่
ซึ่งอาจปลอยชวคราวไปโดยไมมีประกัน หรือมีประกัน หรือมีประกันและหลักประกันดวยก็ได 
อาจารยบัญญัต วิสุทธิมรรค “การประกนตวหรือการปลอยชวคราว” คือการปลอยบคคลไปโดย
ิ
ั
่
ั
ุ
ั

ที่บุคคลนั้นมีหนาที่จะตองยอมกลับมารับการควบคุมตามเวลาและสถานที่ที่นัดไวในขณะอนญาตใหประกัน
ุ


ตัว กลาวคือ เปนการปลอยชั่วคราวโดยมีเงื่อนไขวาจะกลับมารับการควบคุมเพื่อดําเนินคด ี
่
ฉะนน “การปลอยชัวคราว” หมายถึง การปลอยตัวผูตองหาหรือจําเลยจากการควบคุมหรือขัง

ั้
่
ชัวระยะเวลาหนงทีมีกาหนดในระหวางการสอบสวนหรือระหวางการพจารณาของศาล โดยคําสั่งของ
ึ่
่

ิ
ํ

ั
พนกงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการหรือศาล แลวแตกรณี ซึ่งอาจปลอยชั่วคราวไปโดยไมมีประกัน หรือ
็
ั
ั

มีประกน หรือมีประกนและหลักประกนดวยกได ทั้งน เพอเปนมาตรการผอนคลายการจากดเสรีภาพใน
ั
ํ

ี้
ั
ื่
ื
รางกายหรือเสรีภาพในการเคลื่อนไหวเปลี่ยนที่ทางของผูตองหาหรือจําเลยอันเน่องมาจากหลักกฎหมาย

ที่วาบุคคลจะยังไมถือวาเปนผูกระทําผิดจนกวาศาลพพากษาถึงที่สุดวาเปนเชนนั้นจริง
ิ

๒) แนวความคิดเกี่ยวกับการปลอยชัวคราว
่
ั
นบแตสหประชาชาติประกาศปฏิญญาสากลวาดวยสิทธิมนุษยชน (Universal Declaration of
Human Rights, ๑๙๔๘) เมือวนที ๑๐ ธนวาคม ค.ศ. ๑๙๔๘ คําวา “สิทธิมนุษยชน” (Human Rights)
ั
่
่
ั

กเปนที่รูจกและไดรับการยอมรับอยางแพรหลาย โดยประชาคมโลกตางมีความเหนไปในแนวทางเดยวกน
็

็
ั
ี

ั
ื้
วา รัฐมีพันธะในการดแลปกปกรักษาสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพนฐานของพลเมือง แตในขณะเดียวกัน
ู



รัฐก็มีหนาที่ในการรักษาความสงบเรียบรอยของสังคมอันเปนประโยชนสาธารณะ รวมทั้งยังมีหนาที่ในการ
คุมครองความปลอดภยในชีวิตและทรัพยสินของประชาชนดวยเชนกัน ดังน้น เมื่อมีการกระทําความผิด
ั
ั
อาญาเกดขึ้น รัฐจําเปนที่จะตองเขามาดําเนนคดอาญาเพอตรวจสอบความจริงและจะไดชขาดเพ่อรักษา
ิ
ี
ื
่
ิ
ี
ื

้



ํ
ํ
ความสงบเรียบรอย โดยการนาตัวผูกระทําความผิดมาลงโทษ แตในการดาเนินคดียอมกระทบกระเทือนถึง
สิทธเสรีภาพของบคคลอยางหลีกเลียงไมได เพราะในการดาเนินคดอาญาแมผูถูกกลาวหาจะเปนประธาน

ี
ิ
่
ุ

ํ


ี
ี
ในคด แตในบางกรณีก็อาจมีความจาเปนที่รัฐตองเอาตัวบุคคลมาไวในอํานาจรัฐ เพื่อใหการดาเนินคดอาญา
ํ
ํ

่
ื

ของรัฐสามารถดําเนินไปโดยเรียบรอย เนองจากในการดาเนนคดอาญาตองมีการสอบสวนและตอง
ี
ิ
ํ
๖
๕
สอบปากคําผูตองหา5 การฟองตองมีตัวจําเลยมาศาล6 การดําเนินคดีในศาลตองกระทําโดยเปดเผยตอหนา
๗
จําเลย 7 จึงจําเปนตองมีการควบคุมตัวผูตองหาหรือจําเลยไวในระหวางดําเนินคดี เพื่อใหการสอบสวน

ั
ื
่
เปนไปโดยเรียบรอย เพอประกนการมีตัวของผูตองหาหรือจําเลยและเพ่อประกันการบังคับโทษ หรือกลาว
ื

๕
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๔
๖
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๕
๗
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒