Page 127 - SEDEF - Hz.Mevlana'dan İnciler

!
!
Cahil gül olsa, sakın koparma. Buse ile gelse, asla koklama. Sıratında nadandır, sakın aldanma. O yalnız dikendir, sevip okşar sanma. Bir yola girdik, yeniden ayrılma. Veliyi Cenab-ı Mevlana’dan ayrı görme. Ali’yi Muhammed’den ayrı yorma. Hasan’ı da ademden ayrı sanma.
!
Meclisin canı, meclise doğru adım adım geliyor salına salına; alnında gü- neş parıl parıl parlamada, sağ elinde şarap kadehi.
Fırsatı ganimet bilirsek bahtımız geliyor salına salına; a olgun kişi, bun- dan böyle çiğ çiğ vaadlere kapılma.
Daveti duyup icabet eden Tanrı yardımı, gerçekten de, a benim ulularım gelin, katılın uluların arasına diye çağıra çağıra geldi işte.
Gerçekten de Allah çağırıyor sizi, çıkın şu darlıktan; gerçekten de buluşa- cağımız şu yer Meş’are’l Haram’dır dedi.
Demek istediği şu ki: Çabuk varlığınızdan geçin, benliğinizi bırakın; yok- sa her an bir bağla bağlanır kalırsınız, her iki adımda bir tuzağa düşersi- niz, bir tuzağa.
Varlıktan geçeceğiz de nereye varacağız? Yokluğa... Yokluk manadır, var- lıksa addan, sandan başka birşey değil.
Bir adsın ki o ad sahibiyle birleşmiştir; ad kına benzer adeta, ada sahip olansa kılıçtır.
A içyüzde hasların hası, görünüşte aşağılıkların da aşağısı; hasların mec- lisine gir de aşağılıkları haslardan ayır.
! !
!127