Page 130 - SEDEF - Hz.Mevlana'dan İnciler

!
Biricik sevgilim bakarken gözlerime, Hakk’ı gördüm, girdi düşlerime.
Onunla sarıldım, cevap idi kendime.
Her arzuda o sual oldu nefsime. Düşündüm, naklonuldu izlemime.
Her yar gibi değil, o baş idi kendine. Gönülde sevgi idi, gül idi bülbülüne. Sevgilimin o güzel cemali, oldu can muhabbetime.
!
Aşk beni harabat diyarına çekici yaptı. O kurnaz sevgili, beni gördü nisan koydu.
Ben, o kurnaz sevgilinin ardınca gittim. O, o anda yüzünü benden gizledi.
Ben, o biricik Kutbün kudretine karşı hayran oldum. Bir bakışla benim bütün varlığımı can yaptı.
Ansızın yüz renkli bir ahu göründü. Onun güzelliğinin parıltısından ay, güneş feryad ettiler...
O göbeği güzel kokulu ahu, Tebrize gitti. Cihan Bağdadını, gönül gözüyle bütün ilim ve irfan şehri yaptı.
Ona, velev taklid ile olsun, secde edeni o, kutlu, seçkin ve zamanın mah- bubu yaptı.
Ben kamilim, tekim diyenleri ise, sersem, avanak ve cihanın kepazesi yaptı.
Ey tanılmış Rabbim! Her noksandan berisin. Biz seni, sana layık olan asil bir tanışla tanıyamadık, sözünü söylemekte bir Sultan olan Hazreti Mu- hammed, Allah’ın sırlarının mahremi olduğu içindir ki, o ezeli tecellinin bütün sırrını beyan etti...
Tebrizli Şems-i Hakk, aşk kanadını açınca, Cibril-i Emini, kendi ardından şevk ile koşturdu...!
!130