Page 131 - SEDEF - Hz.Mevlana'dan İnciler

!
!
Bütün secdelerin kıblesiyiz, biz ululuk nuruyla diriyiz. Birbirimize tamamen yabancıyız, adam-akıllı bildik.
Biz Ay’a yüzümüzü gösterirsek, Ay kendisini görüp, beğendiği için tövbe etmeye koyulur.
Biz kol kanat açtık mı, Güneş kolunu kanadını yakar.
Şu insan sureti bir perdedir bize, yoksa bütün secdelerin kıblesiyiz biz.
Sen o sırrı gör; insanı görme de, canını lütuflarla kapalım, gerçeğe ulaştıralım.
İblis, insanı Hakk’tan ayrı gördü; bakışı ayrıydı onun. Sandı ki, biz Tanrı’dan ayrıyız.
Tebrizli Şems ancak bir bahane; güzellikle övülen de biziz, lütufla övü- len de biz.
Fakat gizlemek için halka, “O, kerem sahibi bir Padişah, bizse yoksul- larız.” de.
Bize ne padişahlığın lüzumu var, ne yoksulluğun. Padişah’a layık olduğumuzdan dolayı, neşeliyiz ancak. Tebrizli Şems’in nurunda mahvolmuşuz. Yokluk aleminde ne o vardır, ne de biz.
!
Biz aşıklarız , aramıza gel ki, seni aşkın bağına çekelim.
Gölge gibi aşk evimizde oturan ol. Zira biz Güneşle biriz, bir gölgeliyiz...
Biz, cihanda can gibi görünmez ve aşıkların aşkı gibi de nişansızız.
Ama eserlerimiz size ulaşmış ve sizinledir. Biz, can gibi hem gizli hem aşikarız...
Bizim için ne söylerseniz o söylediğiniz şey, siz kendinizsiniz. Sen bizim vasfımızda daha yükseklere bak. Çünkü biz, ondan daha yükseğiz, üstü- nüz...!
!131