Page 12 - Sanmugalingam_Neat

ஆனேக்கடலில் முத்தாய் எ஡ுத்து

அன்சபனும் உணனவ மட்஡ுசம சகா஡ுத்து

சநேம் காட்டி பாேம் ஖ூட்டி
சநரிய வழியில் நிமிர்நனட ஛ூட்டி

வாேம் வ ீசும் வானடக் காற்றாய்

வந்தவனர எல்லாம் வாசவன்றனணத்து
சபசும் சதய்வமாய் பாரிைில் வாழ்ந்த

சபருனமக்குரியவசர சபற்சறன் நான்பயன்

கண்ணில் ஒன்றாம் அம்மானவ இழந்தும்

கைத்த இதயத்தில் காத்தாசய என்னை
விண்ணும் மண்ணும் வியந்திட சேய்யும்

விந்னதயாை எந்தன் தந்னதயும் நங்கள்
ீ
மண்ணிசல சதான்றி மண்ணிசல மனறயும்

மாந்தர் குலத்தின் மாறாத இயற்னக

எண்ணியா பார்த்சதன் இதுவரும் என்று

எந்னத இனறவசை இைிக்காசணைப்பா

வருத்தம் எைக்கு வாழ்வு சபாைதுங்களுக்கு
சபாருத்தம் இல்லாமல் சபாைசதா கணக்கு

விருத்தம் ஛ூட்டிவிண் முட்டநான் ஖ூறுசவன்

ஒருத்தர் இைியிங்கு உங்களுக்கு இனணயாகார்

வாைவரும் சதய்வங்களும் வரசவற்று ஏற்கட்஡ும்

வண்ணமாய் வேந்தத்னத வளராத்மா ஛ூடட்஡ும்
சபாையிடம் புதிதாகமுன் சபாைவர்கள் புனட஛ூழ

புகழ்சேர்த்த உன்ஆத்மா சபறசவண்஡ும் ோந்தி ோந்தி