Page 119 - ยกเลิกอายุ
P. 119
หมู่บ้าน เด็กๆ ของโรงเรียนต่างก็เสียน้าตา พากันร้องไห้ เมื่อครูใหญ่ที่เขารักตายจากไป เมื่อเดือนเศษๆ ที่แล้วนี้” จากนั้นคุณครูคนนี้ก็เล่าถึงสาเหตุการตายของ ครูใหญ่ให้ท่านรัฐมนตรีฟังว่า ทั้งเขาและครูใหญ่ต่าง กช็ อบกฬี าฟตุ บอล เขาถงึ ขนาดชวนพวกนกั เรยี นออกแรง สร้างสนามฟุตบอลขึ้นมาใหม่ ให้เด็กช่วยกันถางหญ้า ปรับพื้นที่ให้เตียนโล่ง ครูใหญ่เดินทางเข้าเมืองไปหาซื้อ อุปกรณ์กีฬาด้วยตนเอง ครูคนนี้ถามว่าครูใหญ่มีเงินหรือ ครูใหญ่ตอบว่า “ปัดโธ่ ก็ผ่อนเขาเป็นงวดๆ ซี จะไปยาก อะไร” ระยะทางจากหมู่บ้านเข้าตัวอาเภอไกลและไปมา ค่อนข้างลาบาก ระหว่างที่ครูใหญ่หายไปหลายวัน พวก
เด็กๆ ก็รอคอยด้วยหัวใจตื่นเต้น
“พณฯ ทา่ นครบั แลว้ ครใู หญก่ ก็ ลบั มา หวิ้ ตาขา่ ย
ไนลอ่ น ใสฟ่ ตุ บอลสดี า สลบั ขาว ใหมเ่ อยี่ มเดนิ หนา้ ยมิ้ รนื่ มาถงึ โรงเรยี นเมอื่ ตอนเทยี่ ง พวกเดก็ ผชู้ ายเขา้ รมุ ลอ้ มกนั เกรียว พลางส่งเสียงร้องทักเหมือนนกกระจาบลงหนอง ข้างเด็กผู้หญิงก็มีทีท่าน้อยใจ ครูใหญ่จึงหยิบห่วงยางที่ ไขว้หลังออกมาอวด ห่วงยางสีเขียวคู่หนึ่งหุ้มกระดาษ แก้ว เรียกเสียงเจี๊ยวจ๊าวจากเด็กนักเรียนได้ทั่วกัน”
ทงั้ ครใู หญแ่ ละครนู อ้ ยหายใจเขา้ ออกเปน็ ฟตุ บอล สนามเดมิ นนั้ แคบไปแลว้ สา หรบั การเลน่ ฟตุ บอล พวกเขา จึงลงมือสร้างสนามใหม่
๑๐ กรกฎาคม ๒๕๖๐ • 117
