Page 120 - ยกเลิกอายุ
P. 120
118 • ยกเลิกอายุ • พิภพ | อัศศิริ | ทองแถม
“พวกเราตา่ งใชเ้ วลาในวนั หยดุ หกั รา้ งถางพงปา่ ละเมาะข้างโรงเรียนนั้นให้เป็นสนามฟุตบอลขนาดย่อม คงไมต่ อ้ งกลา่ วถงึ วา่ พวกเราเหนด็ เหนอื่ ยกนั มากสกั เพยี ง ไหนกว่าจะได้เห็นสนามฟุตบอลอันน่าภาคภูมิใจ เราใช้ เศษไม้มาตอกตะปูและขุดหลุมทาเสาประตูแต่ละข้าง เราทา ลายหญา้ คาและทนตอ่ กลนิ่ เหมน็ ในการปราบหญา้ เสือหมอบ เราถอนโคนและขุดหญ้าวัชพืชและตอไม้ ฝา่ มอื ของเรามรี อยแผลดว้ ยหนามแหลมทมิ่ แทง ชา้ ระบม และเป็นรอยขีดข่วนด้วยใบหญ้าบาด หนามโคกกระสุน กท็ มิ่ ตา ฝา่ เทา้ เราเจบ็ แลว้ เจบ็ อกี สรปุ โดยเฉพาะพวกเดก็ ๆ แลว้ เขาตอ้ งเสยี นา้ ตาและเสยี เลอื ดไปหลายหยด กวา่ จะได้ สนามฟุตบอลมา”
มนั เปน็ สนามฟตุ บอลทนี่ า่ ภาคภมู ใิ จของพวกเขา อย่างแท้จริง
หลังจากนั้นคราวใดที่ครูใหญ่เข้าไปอาเภอก็มัก จะนาข่าวคราวใหม่ๆ เกี่ยวกับฟุตบอลมาเล่าให้เด็กฟัง จนทุกคนเกิดความฮึกเหิม เล่นฟุตบอลกันทั้งเช้าเย็น
“พณฯ ทา่ นครบั เรอื่ งกม็ อี ยวู่ า่ คนื วนั หนงึ่ หลงั จาก ทคี่ นในหมบู่ า้ นไดย้ นิ เสยี งรถยนตว์ งิ่ อยแู่ ทบทงั้ คนื พอรงุ่ เชา้ พวกเราก็ได้พบท่อนไม้กองท่วมสูงราวกับภูเขาเลากา อยู่บนสนามฟุตบอล
เมื่อแรกครูใหญ่ก็ไม่อยากยุ่งกับท่อนไม้พวกนี้
