Page 853 - osoole-kafi-j2

‫‪ ،‬ﭘـﺪر! اﮔﺮ اﺟﺎزه دﻫﯽ ﺳﺆ ال ﮐﻨﻢ ‪ ،‬ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺴـﺮ ﺟﺎن اﺟﺎزه دادم ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻪ ﺧﻮاﻫﯽ ﺑﮕﻮ‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ ‪ ،‬اي ﭘﺪر! ﻣﺮدي ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺻـﺒﺢ‬
‫دﯾﺪم ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﻪ او اﺣﺘﺮام و ﺑﺰرﮔﺪاﺷﺖ و ﺗﻌﻈﯿﻢ ﻧﻤﻮدي و ﺧﻮد و ﭘﺪر و ﻣﺎدرت را ﻗﺮﺑﺎﻧﺶ ﮐﺮدي ﮐﻪ ﺑﻮد؟ ﮔﻔﺖ ‪ ،‬ﭘﺴﺮ ﺟﺎن ! او‬
‫اﻣﺎم راﻓﻀﯿﺎن اﺳﺖ ‪ ،‬او ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺑﻦ رﺿﺎ ﻣﻌﺮوﻓﺴﺖ ‪ ،‬آﻧﮕﺎه ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺳﮑﻮت ﮐﺮد و ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺴﺮ ﺟﺎن ! اﮔﺮ‬
‫اﻣـﺎﻣﺖ از ﺧﻠﻔﺎء ﺑﻨﯽ ﻋﺒﺎس ﺟـﺪا ﺷﻮد‪ ،‬ﻫﯿﭽﮑﺲ از ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﺟﺰ او ﺳـﺰاوار آن ﻧﯿﺴﺖ و او ﺑﺮاي ﻓﻀـﯿﻠﺖ و ﭘﺎﮐـﺪاﻣﻨﯽ و رﻓﺘﺎر و‬
‫ﺧﻮﯾﺸـﺘﻨﺪاري و ﭘﺮﻫﯿﺰﮔﺎري و ﻋﺒﺎدت و اﺧﻼق ﺷـﺮﯾﻒ و ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯿﺶ ﺳﺰاوار ﺧﻼﻓﺖ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ اﮔﺮ ﭘﺪرش را ﻣﯽ دﯾﺪي ‪ ،‬ﻣﺮدي‬
‫ﺑﻮد روﺷـﻨﻔﮑﺮ‪ ،‬ﻧﺠﯿﺐ ‪ ،‬ﺑﺎ ﻓﻀـﯿﻠﺖ ‪ ،‬ﺑﺎ آﻧﭽﻪ از ﭘﺪرم ﺷـﻨﯿﺪم ‪ ،‬ﻧﺎراﺣﺘﯽ و اﻧﺪﯾﺸﻪ و ﺧﺸﻤﻢ ﺑﺮ او اﻓﺰون ﮔﺸﺖ و ﮐﺮدار و ﮔﻔﺘﺎر او‬
‫را ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﻪ وي زﯾﺎده از ﺣﺪ داﻧﺴـﺘﻢ ‪ .‬ﭘﺲ از آن اﻧﺪﯾﺸﻪ ﺋﯽ ﺟﺰ ﭘﺮﺳﺶ از ﺣﺎل او و ﺟﺴﺘﺠﻮي درﺑﺎره او ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪ .‬از ﻫﺮ ﯾﮏ از‬
‫ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ و ﺳـﺮان و ﻧﻮﯾﺴـﻨﺪﮔﺎن و ﻗﻀﺎت و ﻓﻘﻬﺎ و ﻣﺮدم دﯾﮕﺮ ﮐﻪ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪم ‪ ،‬او را در ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺣﺘﺮام و ﺑﺰرﮔﻮاري و ﻣﻘﺎم ﺑﻠﻨﺪ‬
‫و ﺳـﺨﻦ ﻧﯿـﮏ و ﺗﻘـﺪﯾﻢ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﻓﺎﻣﯿﻞ و ﺑﺰرﮔﺘﺮاﻧﺶ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧـﺪ‪ .‬ﺳـﭙﺲ ﻣﻘﺎم و ارزش او در ﻧﻈﺮم ﺑﺰرگ ﺷـﺪ‪ ،‬زﯾﺮا ﻫﯿﭻ‬

‫دﺷﻤﻦ و دوﺳﺖ او را ﻧﺪﯾﺪم ‪ ،‬ﺟﺰ آﻧﮑﻪ از او ﺑﻪ ﻧﯿﮑﯽ ﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻣﺪﺣﺶ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪.‬‬

‫ﯾﮑﯽ از‬