Page 856 - osoole-kafi-j2

‫ﺧﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ ﭘﺪرش دﻓﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺨﺎك ﺳﭙﺮده ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﭼﻮن دﻓﻨﺶ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺳـﻠﻄﺎن و ﻣﺮدم ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮي ﻓﺮزﻧﺪش ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ و ﻣﻨﺰﻟﻬﺎ و ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺗﻔﺘﯿﺶ ﺑﺴﯿﺎر ﮐﺮدﻧﺪ و از ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯿﺮاﺛﺶ‬
‫دﺳﺖ ﻧﮕﻪ داﺷـﺘﻨﺪ‪ ،‬و ﮐﺴـﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺳـﺪاري ﮐﻨﯿﺰي ﮐﻪ اﺣﺘﻤـﺎل آﺑﺴـﺘﻦ ﺑﻮدﻧﺶ را ﻣﯽ دادﻧـﺪ ﮔﻤﺎﺷـﺘﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬و ﻫﻤﻮاره آﻧﺠﺎ‬
‫ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬ﺗـﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪ آﺑﺴـﺘﻦ ﻧﺒﻮده ‪ ،‬آﻧﮕـﺎه ﻣﯿﺮاﺛﺶ را ﻣﯿﺎن ﻣﺎدر و ﺑﺮادرش ﺟﻌﻔﺮ ﺗﻘﺴـﯿﻢ ﮐﺮدﻧـﺪ و ﻣﺎدرش ادﻋﺎء وﺻـﯿﺖ او را‬
‫داﺷﺖ و ﻧﺰد ﻗﺎﺿـﯽ ﻫﻢ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ و ﺳـﻠﻄﺎن ﺑﺎز ﻫﻢ در ﺟﺴـﺘﺠﻮي ﻓﺮزﻧﺪ آن ﺣﻀﺮت ﺑﻮد )زﯾﺮا ﺧﺒﺮ ﻓﺮزﻧﺪ داﺷﺘﻦ آن ﺣﻀﺮت ﮐﻪ‬

‫از اﻣﺎم ﺻﺎدق ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﺑﻪ او رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﻧﺰدش ﻗﻄﻌﯽ و ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻮد(‪.‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺟﻌﻔﺮ ﻧﺰد ﭘـﺪرم آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻘﺎم و ﻣﻨﺼﺐ ﺑﺮادرم را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪه ‪ .‬ﻣﻦ ﺳﺎﻟﯽ ‪ 20‬ﻫﺰار دﯾﻨﺎر ﺑﺮاﯾﺖ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﻢ ‪ .‬ﭘﺪرم ﺑﻪ او‬
‫ﺗﻨـﺪي ﮐﺮد و ﺑﺪ ﮔﻔﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ ‪ :‬اي اﺣﻤﻖ ! ﺳـﻠﻄﺎن ﺑﺮ روي ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻣﺎﻣﺖ ﭘﺪر و ﺑﺮادرت ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﺷﻤﺸـﯿﺮ ﮐﺸـﯿﺪ ﺗﺎ‬
‫آﻧﻬﺎ را از آن ﻋﻘﯿـﺪه ﺑﺮﮔﺮداﻧـﺪ و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻋﻤﻠﯽ ﮐﻨـﺪ )زﯾﺮا ﻣﺮدم از روي اﺧﻼص و ﺻـﻤﯿﻤﯿﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮدﻧﺪ(‬
‫ﭘﺲ اﮔﺮ ﺷـﯿﻌﯿﺎن ﭘﺪر و ﺑﺮادرت را اﻣﺎم ﻣﯽ داﻧﻨﺪ‪ ،‬ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ ﺳـﻠﻄﺎن و ﻏﯿﺮ ﺳﻠﻄﺎن ﻧﺪاري ﮐﻪ ﻣﻨﺼﺐ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺗﻮ دﻫﻨﺪ‪ ،‬و اﮔﺮ ﻧﺰد‬
‫ﺷﯿﻌﯿﺎن اﯾﻦ ﻣﻨﺰﻟﺖ را ﻧﺪاري ‪ ،‬ﺑﻪ وﺳـﯿﻠﻪ ﻣﺎ ﺑﺪان ﻧﺨﻮاﻫﯽ رﺳﯿﺪ و ﭼﻮن ﺟﻌﻔﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﺨﻨﯽ ﮔﻔﺖ ‪ ،‬ﭘﺪرم او را ﭘﺴﺖ و ﺳﺴﺖ ﻋﻘﻞ‬

‫داﻧﺴﺖ و ﺑﯿﺮوﻧﺶ ﮐﺮد و ﺗﺎ زﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﺟﺎزه‬