Page 951 - osoole-kafi-j2

‫اﺳﺖ ﮐﻪ ‪ :‬ﮔﺎﻫﯽ ﻣﺼﺎﻟـﺢ ﻋﺎﻟﯿﻪ اﻗﺘﻀﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ اﻧﺒﯿﺎء و اﺋﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم ﺳـﺨﻨﯽ از راه ﺗﺒﺮﯾﻪ و ﻣﺠﺎز اﻇﻬﺎر دارﻧﺪ و ﯾﺎ از اﻣﻮر‬
‫ﺑﺪاﺋﯿﻪ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺧﺒﺮي دﻫﻨﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﺮاي ﻣﺮدم ﺧﻼف آﻧﭽﻪ از ﻇﺎﻫﺮ ﻟﻔﻆ ﺷﻨﯿﺪه اﻧﺪ ﻫﻮﯾﺪا ﺷﻮد‪ ،‬در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻧﺒﺎﯾﺪ آن ﺳﺨﻦ را‬
‫ﺣﻤـﻞ ﺑﻪ دروغ ﻧﻤﻮد‪ ،‬زﯾﺮا آﮔﺎﻫﯽ ﺻﺎﻟـﺢ ﻋﻈﯿﻤﻪ اﻗﺘﻀﺎي ﺗﻮرﯾﻪ و ﺑـﺪا ﻣﯽ ﮐﻨـﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺑﺎب ﺑـﺪا و ﺳﺆ ال از اﻣﺎم ذﮐﺮ ﺷـﺪ و‬
‫ﯾﮑﯽ از آن اﻣﻮري ﮐﻪ اﻗﺘﻀﺎي ﺗﻮرﯾﻪ ﯾﺎ ﺑﺪا دارد‪ ،‬ﻗﯿﺎم و ﻇﻬﻮر اﻣﺎم ﻋﺼـﺮ ﻋﺠﻞ اﷲ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﺮﺟﻪ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﻋﻠﺘﯽ‬
‫ﮐﻪ در ﺣـﺪﯾﺚ ‪ 937‬ذﮐﺮ ﺷـﺪ و ﺗﻮﺿـﯿﺤﯽ ﮐﻪ در آﻧﺠـﺎ ﺑﯿﺎن ﮐﺮدﯾﻢ ﺻـﻼح ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺷـﯿﻌﯿﺎن زﻣﺎن ﻇﻬﻮر و ﻗﯿﺎم آن ﺣﻀـﺮت را‬
‫ﺑﺪاﻧﻨـﺪ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ از رواﯾﺎت اﺳـﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺗﻌﯿﯿﻦ اﻣﺎم ﻗﺎﺋﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم از ﻣﯿﺎن اﺋﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺷـﯿﻌﯿﺎن ﺻﺪر اول‬
‫ﺻﻼح ﻧﺒﻮده اﺳﺖ ﺗﺎ ﺷـﯿﻌﯿﺎن زﻣﺎن اﻣﺎم ﺑﺎﻗﺮ و ﺻﺎدق ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟﺴـﻼم ‪ ،‬ﺑﻪ اﻣﯿﺪ اﯾﻦ ﮐﻪ اﻣﺎم ﻗﺎﺋﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﻓﺮزﻧﺪ اﯾﻦ اﻣﺎم اﺳﺖ و‬
‫آﻧﻬﺎ درﮐﺶ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺎءﯾﻮس و ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻧﺸﻮﻧﺪ و اﻧﺘﻈﺎر ﻓﺮج داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و در ﺷﺪاﺋﺪ و ﻣﺼﯿﺒﺎت ﺷﮑﯿﺒﺎﺋﯽ و ﺑﺮدﺑﺎري ورزﻧﺪ‬
‫زﯾﺮا ﻣﯽ داﻧﻨﺪ ﮐﻪ اﻣﺎم ﻗﺎﺋﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﺗﻘﯿﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺷﻤﺸﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ‪ ،‬ﺣﻖ را ﻣﯽ ﮔﯿﺮد‪ ،‬ﻣﺆ ﻣﻨﯿﻦ را ﻋﺰﯾﺰ و ﻣﻨﺎﻓﻘﯿﻦ را ذﻟﯿﻞ ﻣﯽ‬

‫ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎﺑﺮ اﯾﻦ اﮔﺮ اﻣﺎم ﺻﺎدق ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﺪ‪ :‬ﻓﺮزﻧﺪ ﻣﻦ اﻣﺎم ﻗﺎﺋﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم اﺳﺖ ‪ ،‬ﻣﻘﺼﻮد ﺣﻀـﺮت اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮزﻧﺪ ﻫﻔﺘﻢ‬
‫ﻣﻦ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺸﯿﺮ اﺳﺖ ‪ ،‬وﻟﯽ ﺷﯿﻌﻪ‬