Page 1452 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 1452

๑๔๓๙





                 ข่าวสารเป็นไปอย่างรวดเร็วและเป็นเครื่องมือส าคัญในการส่งเสริมการตลาด เศรษฐกิจ สังคม การเมือง
                 การศึกษา ตลอดจนน าไปสู่การเปลี่ยนแปลงด้านวัฒนธรรม การสื่อสารจากการสื่อสารแบบเผชิญหน้า

                 เป็นการสื่อสารแบบเสมือนจริงผ่านสื่อสังคมประเภทต่าง ๆ
                               เมื่อรูปแบบการสื่อสารเปลี่ยนแปลงไป เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารถูกพัฒนาขึ้น


                 ทฤษฎีและแนวคิดเกี่ยวกับการสื่อสารก็ถูกขยายพลังอานาจในการอธิบายปรากฏการณ์การสื่อสารมายัง
                                                                                               ิ
                                                                   ั
                    ื้
                 “พนที่เสมือนจริง (Virtual Community)” ที่บุคคลปฏิสัมพนธ์และติดต่อสื่อสารผ่านทางสื่ออนเทอร์เน็ต
                                           ื้
                                                                                                     ื้
                 และสื่อสังคม การสื่อสารใน “พนที่โลกจริง (Real World Setting)” คือ การสื่อสารระหว่างมนุษย์ในพนที่
                                                                           ื้
                                  ั
                 จริง เช่น ชุมชน ที่พกหรือแม้แต่กลุ่มเครือข่ายชุมชน ในขณะที่ “พนที่เสมือนจริง (Virtual Setting)”
                 หมายถึง การสื่อสารระหว่างมนุษย์ผ่านคอมพวเตอร์ที่ปราศจากเงื่อนไขของเวลา (Time) และระยะทาง
                                                       ิ
                 (Space)
                               ศุจิกานต์ วทาทิยาภรณ์  เชื่อว่าเทคโนโลยีการสื่อสารสมัยใหม่มีข้อได้เปรียบเหนือ
                                                    ๓๘
                                                          ิ
                 ระยะทางและเวลา เพราะโทรศัพท์เคลื่อนที่ อนเทอร์เน็ต นอกจากจะช่วยให้คนที่ห่างกันสามารถ
                 ติดต่อสื่อสารกันได้แล้ว ยังท าให้บุคคลสามารถติดต่อสื่อสารได้ภายในเวลาเดียวกัน ส่งผลให้การติดต่อสื่อสาร
                                           ื้
                 และอภิปรายต้องขยายจาก “พนที่สาธารณะ” ที่ต้องมีลักษณะทางกายภาพมีการปฏิสัมพันธ์กันในโลกจริง
                                         ื้
                 ไปสู่การปฏิสัมพันธ์กันใน “พนที่สาธารณะในโลกเสมือนจริง” ด้วยเช่นกัน
                               ๒.๔.๒ ทรัพยากรที่ต้องใช้

                                                                       ิ
                               การสื่อสารด้วยการสนทนาผ่านโปรแกรมคอมพวเตอร์มีองค์ประกอบหลัก คือ เครือข่าย
                                                                                            ิ
                                    ิ
                  ิ
                 อนเทอร์เน็ตและคอมพวเตอร์โดยเรียกการสื่อสารแบบนี้ว่า การสื่อสารผ่านสื่อกลางคอมพวเตอร์ (CMC-
                 Computer Mediated Communication) ซึ่งเป็นการสื่อสารสองทาง (two-way communication)
                 ที่ปราศจากมิติทางด้านกาละและเทศะ (time & space) ดังนั้น การใช้ถ้อยค าในการสื่อสารหรือวัฒนธรรม

                 ในการแสดงออกก็จะมีคุณสมบัติเฉพาะตามกลุ่มนั้น ๆ และในสถานการณ์การสื่อสารที่มีความเปลี่ยนแปลง
                 อยู่ตลอดเวลาเช่นนี้ผู้สื่อสารจ าเป็นต้องสร้างบรรทัดฐานทางสังคม (social norms) และกฎ (rules)
                                                    ๓๙
                 ขึ้นมาเพื่อใช้ควบคุมการสื่อสารภายในกลุ่ม

                               เครื่องมือที่ใช้ในการติดต่อสื่อสารหลักในปัจจุบัน ได้แก  ่
                                                                       ิ
                                                                                            ิ
                               (๑) โทรศัพท์เคลื่อนที่สมาร์ทโฟนหรือคอมพวเตอร์โน้ตบุ๊คหรือคอมพวเตอร์ตั้งโต๊ะ
                 ซึ่งมีลักษณะเป็นคอมพวเตอร์ขนาดย่อม สามารถใช้ท ากิจกรรมอน ๆ ได้อย่างรวดเร็วด้วย เช่น การท า
                                     ิ
                                                                        ื่
                 ธุรกรรมทางการเงิน การค้นคว้าหาข้อมูล หรือแม้แต่การอานวยความสะดวกในด้านบันเทิง ไม่ว่าเป็น

                 การชมภาพยนตร์ ฟังเพลงหรือเล่นเกม เป็นต้น



                        ๓๘  ศุจิกานต์ วทาทิยาภรณ์. (๒๕๕๓). สินค้าสัญลักษณ์ในพื้นที่เคลื่อนไหวทางการเมือง: ศึกษากรณีตลาดสินค้า
                 กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย. ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร.
                        ๓๙  Panyana, S. (2014). Strategies for Integrating in Politics of Social Media Consumer Behavior in
                 Mass Media and New Media. [Online]. Available at:
                 http://www.mediaartsdesign.org/project_detail.php?project_ id=480 [2015, October 28].
   1447   1448   1449   1450   1451   1452   1453   1454   1455   1456   1457