Page 417 - HiPPS Capability Development Program 2558
P. 417

สาธารณรัฐเกาหลี

               การก าหนดตัวชี้วัดร่วมกัน ท าให้การด าเนินงาน  ซึ่งรัฐสามารถฟังเสียงสะท้อน รวมถึงทางเลือก
               ไม่เป็นไปในทิศทางเดียวกัน                  ต่างๆ ที่มาจากทุกภาคส่วน ท าให้การตัดสินใจ

                   3. ความต่อเนื่องของนโยบาย              ในการด าเนินการใด ๆ นั้นมีประสิทธิภาพและ
                     ในเรื่องของความต่อเนื่องของนโยบาย    ตอบสนองประชาชนได้มากขึ้น

               ต่าง ๆ เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงรัฐบาลหรือผู้น า   5. ทรัพยากรมนุษย์ของราชการ
               ของหน่วยงานจะมีการเปลี่ยนแปลงนโยบายซึ่ง         ทรัพยากรมนุษย์ถือเป็นทรัพยากรที่มี

               ท าให้แผนงานโครงการที่อยู่ระหว่างการ       ความส าคัญเป็นอันดับต้น ๆ ของการบริหารงาน
               ด าเนินงาน ไม่ประสบผลส าเร็จตามวัตถุประสงค์  ต่าง ๆ เนื่องจากเป็นตัวขับเคลื่อนแผนงาน

               โครงการเนื่องจากโครงการจะถูกระงับหรือไม่มี  โครงการ นโยบายต่าง ๆ ให้บรรลุเป้าหมาย
               งบประมาณในการด าเนินงานต่อ แม้ว่าใน        ระบบราชการไทยในปัจจุบันอาจจะไม่
               ระดับประเทศจะมีแผนพัฒนาเศรษฐกิจและ         เอื้ออ านวยให้บุคลากรสามารถแสดงศักยภาพใน

               สังคมแห่งชาติเป็นแผนแม่บท และแต่ละ         การท างานได้อย่างเต็มที่ เนื่องจากมีระบบงาน
               หน่วยงานมีแผนยุทธศาสตร์เพื่อขับเคลื่อนตาม  ขั้นตอน สายบังคับบัญชาที่ซับซ้อน ผลจาก

               แผนพัฒนาเศรษฐกิจ ฯ แผนเหล่านี้ไม่มีตัวชี้วัด  ระบบราชการที่กล่าวมายังส่งผลกระทบต่อ
               ที่ชัดเจน และเป็นรูปธรรม รวมถึงไม่มีการ    การดึงดูดบุคลากรจากภาคเอกชนหรือ

               ติดตามการด าเนินงานตามแผนอย่างจริงจัง      บุคคลภายนอกที่มีความรู้ความสามารถอีกด้วย
               เนื่องจากแต่ละหน่วยงานให้ความส าคัญกับงาน  นอกจากนี้ ระบบค่าตอบแทนรวมไปถึง

               ตามนโยบายเป็นอันดับต้น ๆ ท าให้แผนกลยุทธ์  สวัสดิการต่าง ๆ ระบบการเลื่อนขั้นเงินเดือน
               ต่าง ๆ ของประเทศไม่ได้ถูกน ามาปฏิบัติและ   เลื่อนต าแหน่ง ยังไม่โปร่งใส ยุติธรรม และมี

               ประเมินผลอย่างจริงจัง                      ประสิทธิภาพเพียงพอ จึงไม่สามารถจูงใจ
                   4. การมีส่วนร่วมภาคประชาชน             บุคลากรที่มีศักยภาพให้เข้าสู่ระบบราชการได้

                     การมีส่วนร่วมของภาคประชาชนของ        เท่าที่ควร
               ประเทศไทยยังน้อย ทั้งการมีส่วนร่วมในการ    บทสรุปการพัฒนาการด าเนินงานภาครัฐของ
               ให้ข้อมูลกับภาครัฐ การให้ข้อมูล ข้อคิดเห็น   ประเทศไทย

               หรือการวิพากษ์วิจารณ์ ยังไม่ส่งผลกระทบต่อ
               การตัดสินใจด าเนินนโยบายต่าง ๆ มากนัก           สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการมีประเทศเกาหลีใต้

               นอกจากนั้นภาครัฐยังไม่มีการประกาศแนว       เป็นกรณีศึกษา พบว่า ปัญหาอุปสรรคหลัก ๆ
               ทางการตัดสินใจโครงการต่าง ๆ หลังจากมีการ   ของประเทศไทย คือ การไม่ได้มีจุดมุ่งหมาย

               คัดค้านของประชาชนที่เสียผลประโยชน์ ซึ่งการ  ร่วมกันตามแผนแม่บทของหน่วยงานภาครัฐ
               ประกาศแนวทางผลได้ผลเสียที่ชัดเจนเป็น       ซึ่งแตกต่างจากประเทศเกาหลีใต้ ที่ทุกคนมี

               ส่วนหนึ่งของความโปร่งใสตามหลักธรรมาภิบาล   จุดมุ่งหมายเดียวกันตามแผนแล้ว ท างาน





                                                      402
   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421   422