Page 1301 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 1301

๑๒๘๙

                 ส าหรับเด็กออกจากกระบวนการยุติธรรมทางอาญาส าหรับผู้ใหญ่โดยเด็ดขาดโดยมีวัตถุประสงค์มุ่งไปทาง

                                      ื้
                                         ู
                 สงเคราะห์ บ าบัดแก้ไขฟนฟเด็กและเยาวชนมากกว่ามุ่งลงโทษทางอาญาแก่เด็กและเยาวชนเหล่านั้น
                                                                               ื่
                 ปัจจุบัน หลายประเทศทั่วโลกได้ให้ความส าคัญกับการบัญญัติกฎหมายเพอให้ความคุ้มครองเด็กในด้าน
                 ต่าง ๆ ภายใต้สิทธิเด็กและเยาวชนกับอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก  (Convention on the Rights of the
                                                                       ๑
                 Child) ซึ่งได้ก าหนดสิทธิพื้นฐานของเด็กไว้ ๔ ประการ คือ


                         ๑. สิทธิที่จะมีชีวิตรอด เป็นสิทธิที่จะได้รับการเลี้ยงดูทั้งทางร่างกาย จิตใจ ตลอดจนที่อยู่อาศยให้
                                                                                                     ั
                 เกิดความปลอดภัย และต้องได้รับการดูแลด้านสุขภาพจากบริการทางการแพทย์


                         ๒. สิทธิที่จะได้รับการพฒนา เด็กทุกคนต้องได้รับสิทธิรับการศึกษาที่ดี ได้รับโภชนาการ
                                              ั
                 ที่เหมาะสม


                         ๓. สิทธิที่จะได้รับความคุ้มครอง เป็นสิทธิที่เด็กทุกคนจะได้รับความคุ้มครองให้รอดพนจากการ
                                                                                                ้
                 ทารุณทุกรูปแบบ เช่น การท าร้าย การน าไปขาย ใช้แรงงานเด็ก หรือแสวงหาประโยชน์มิชอบจากเด็ก


                         ๔. สิทธิในการมีส่วนร่วมมีสิทธิที่จะแสดงออกและแสดงความคิดเห็นต่อสังคมในเรื่องที่มี

                 ผลกระทบกับเด็ก


                         ตามอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็กและตามปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนได้วางหลักประกันการ
                 ด าเนินกระบวนการยุติธรรมทางอาญาแก่เด็กหรือเยาวชนว่า จะไม่มีการลงโทษประหารชีวิตหรือจ าคุก

                 ตลอดชีวิต ที่ไม่มีโอกาสได้รับการปล่อยชั่วคราวส าหรับความผิดที่กระท าโดยบุคคลที่มีอายุต่ ากว่า ๑๘ ปี

                 การจับกุม กักขัง หรือจ าคุกเด็กจะต้องเป็นไปตามกฎหมาย และจะใช้เป็นมาตรการสุดท้ายเท่านั้น
                 โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กที่ถูกลิดรอนเสรีภาพจะต้องถูกควบคุมตัวแยกต่างหากจากผู้ใหญ่ เว้นแต่จะพจารณา
                                                                                                  ิ
                 เห็นว่าเป็นประโยชน์สูงสุดต่อเด็กที่จะไม่แยกเช่นนั้นและต้องปฏิบัติต่อเด็กในลักษณะที่สอดคล้องกับการ
                 ส่งเสริมความส านึกในศักดิ์ศรีและคุณค่าของเด็ก และส่งเสริมการกลับคืนสู่สังคม โดยรัฐภาคีจะต้องตรา

                                           ิ
                 กฎหมาย ก าหนดกระบวนวิธีพจารณาคดี จัดตั้งหน่วยงานและสถาบัน ซึ่งจะใช้เป็นการเฉพาะกับเด็ก
                 ที่ถูกกล่าวหา สิทธิของเด็กดังกล่าวจึงเป็นสิ่งส าคัญขั้นพื้นฐาน

                           แนวคิดเรื่องการกระท าความผิดของเด็กและเยาวชนนั้น ตรงกับค าว่า “Juvenile

                 Delinquency” ซึ่งในทางวิชาอาชญาวิทยาและทัณฑวิทยาไม่ถือว่าการกระท าเช่นนั้นเป็นอาชญากรรม

                 แต่จะเรียกการกระท าความผิดของเด็กและเยาวชนว่า “การกระท าผิด” และไม่เรียกเด็กและเยาวชน







                       ๑  ความรู้ด้านสิทธิมนุษยชน. (๒๕๖๔) (ออนไลน์) เข้าถึงจาก :  https://www.nhrc.or.th/Human-Rights-

                 Knowledge/International-Human-Rights-Affairs/International-Law-of-human-r. (วันทีค้นข้อมูล : ๒๕๖๔ ,๒๑
                 กรกฎาคม).
   1296   1297   1298   1299   1300   1301   1302   1303   1304   1305   1306