Page 1306 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 1306

๑๒๙๔

                         ๕. บุคคลอายุตั้งแต่ ๑๘ ปี แต่ยังไม่เกิน ๒๐ ปี กระท าการอนกฎหมายบัญญัติเป็นความผิด
                                                                             ั
                 ถ้าศาลเห็นสมควรจะลดมาตราส่วนโทษที่ก าหนดไว้ส าหรับความผิดนั้นลงหนึ่งในสามหรือกึ่งหนึ่งก็ได้
                                                                                                   ๑๑

                     ๓.ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา


                             ประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความอาญาคุ้มครองสิทธิ์ของผู้ต้องหาที่เป็นเด็กไว้ในขั้นตอนการ
                                            ิ
                                                    ๑๒
                 สอบสวน โดยระบุไว้ในมาตรา ๑๓๔/๒  ว่าในกรณีที่ผู้ต้องหาเป็นเด็กอายุไม่เกิน ๑๘ ปี กฎหมาย
                 ก าหนดให้พนักงานสอบสวนน าวิธีการสอบปากค าเด็กในฐานะพยานหรือผู้เสียหายตามมาตรา ๑๓๓ ทวิ
                                                                                                      ๑๓
                 มาใช้บังคับแก่การสอบสวนโดยอนุโลม ทั้งนี้ เพราะต้องการให้พนักงานสอบสวนปฏิบัติต่อเด็กหรือเยาวชน
                 อย่างเหมาะสม ไม่ท าให้เด็กเกิดความรู้สึกถูกกดดัน บีบคั้นสภาพจิตใจ เหมือนการสอบสวนบุคคลที่เป็น

                 ผู้ใหญ่


                    ๔.พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ.๒๕๕๓


                            พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวฯ มาตรา ๔ ให้ค านิยามว่า “เด็ก” หมายความว่า
                 บุคคลซึ่งมีอายุเกินกว่าอายุที่ก าหนดไว้ตามมาตรา ๗๓ แห่งประมวลกฎหมายอาญา แต่ยังไม่เกินสิบห้าปี

                 บริบูรณ์ “เยาวชน” หมายความวา บุคคลอายุเกินสิบห้าปีบริบูรณ์แต่ยังไม่ถึงสิบแปดปีบริบูรณ์
                 ตามพระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวฯ เป็นวิธีการพเศษที่ก าหนดบทบาทของเจ้าพนักงานใน
                                                                     ิ
                 กระบวนการยุติธรรมให้ปฏิบัติต่อเด็กและเยาวชนที่กระท าความผิดให้แตกต่างไปจากการปฏิบัติต่อผู้ใหญ่ที่

                                                                                 ิ
                 กระท าผิดหลายประการด้วยกัน ตั้งแต่ขั้นตอนการจับกุมจนถึงขั้นตอนการพจารณาคดีของศาลกล่าวคือ


                 ถ้าศาลเห็นว่าไม่สมควรพิพากษาลงโทษก็ให้จัดการตามมาตรา ๗๔ หรือถ้าศาลเห็นว่าสมควรพิพากษาลงโทษ กให้ลด
                                                                                                    ็
                 มาตราส่วนโทษที่ก าหนดไว้ส าหรับความผิดลงกึ่งหนึ่ง
                        ๑๑  มาตรา ๗๖ ผู้ใดอายุตั้งแต่สิบแปดปีแต่ยังไม่เกินยี่สิบปี กระท าการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิด ถ้าศาล
                 เห็นสมควรจะลดมาตราส่วนโทษที่ก าหนดไว้ส าหรับความผิดนั้นลงหนึ่งในสามหรือกึ่งหนึ่งก็ได้

                        ๑๒  มาตรา ๑๓๔/๒  ให้น าบทบัญญัติในมาตรา ๑๓๓ ทวิมาใช้บังคับโดยอนุโลมแก่
                 การสอบสวนผู้ต้องหาที่เป็นเด็กอายุไม่เกินสิบแปดปี
                        ๑๓  มาตรา ๑๓๓ ทวิ ในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศ ความผิดเกี่ยวกับชวิต และร่างกายอันมิใชความผิดที่เกิดจาก
                                                                                          ่
                                                                         ี
                 การชลมุนต่อสู้ความผิดเกี่ยวกับเสรีภาพ ความผิดฐานกรรโชก ชงทรัพย์และปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา
                                                                  ิ
                     ุ
                 ความผิดตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการค้าประเวณี ความผิดตามกฎหมายว่าด้วยมาตรการในการ
                 ป้องกันและปราบปรามการค้าหญิงและเด็ก ความผิดตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการ หรือคดีความผิดอื่นที่มีอัตราโทษ
                 จ าคุก ซึ่งผู้เสียหายหรือพยานที่เป็นเด็กอายุไม่เกินสิบแปดปีร้องขอ การถามปากค าผู้เสียหายหรือพยานที่เป็นเด็กอายุไม่

                 เกินสิบแปดปีให้พนักงานสอบสวนแยกกระท าเป็นส่วนสัดในสถานที่ที่เหมาะสมส าหรับเด็ก และให้มีนักจิตวิทยาหรือนัก
                 สังคมสงเคราะห์บุคคลที่เด็กร้องขอ และพนักงานอัยการร่วมอยู่ด้วยในการถามปากค าเด็กนั้น และในกรณีที่นักจิตวิทยา
                 หรือนักสังคมสงเคราะห์เห็นว่าการถามปากค าเด็กคนใดหรือค าถามใด อาจจะมีผลกระทบกระเทือนต่อจิตใจเด็กอย่าง

                 รุนแรง ให้พนักงานสอบสวนถามผ่านนักจิตวิทยาหรือนักสังคมสงเคราะห์เป็นการเฉพาะตามประเด็นค าถามของพนักงาน
                 สอบสวน โดยมิให้เด็กได้ยินค าถามของพนักงานสอบสวน และห้ามมิให้ถามเด็กซ้ าซ้อนหลายครั้งโดยไม่มีเหตุอันสมควร...”
   1301   1302   1303   1304   1305   1306   1307   1308   1309   1310   1311