Page 2356 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2356
๑๓
ทุกฝ่ายทราบปัญหาและสามารถแก้ปัญหาร่วมกันได้เร็วขึ้น ปัญหาที่ว่า เช่น ปัญหาในการยื่นฟ้องของ
พนักงานอัยการ การมาศาลให้ตรงเวลาในวันสืบพยานของพนักงานอัยการ การผัดฟ้องหรือฝากขังของเจ้า
พนักงานตำรวจล่าช้า การเบิกตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยจากเรือนจำมาศาลล่าช้าของเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ ใน
ั
็
ส่วนทนายความก็มีการกินแหนงแคลงใจกนบ่อยครั้งถึงขนาดร้องเรียนกล่าวหากันกมีให้เห็นเป็นประจำ ใน
ส่วนของศาลก็อาจมีข้อบกพร่องในการทำงานไม่ว่าจะเป็นงานด้านธุรการหรือการพิจารณาคดี จนมีการกิน
แหลงแคลงใจระหว่างบุคลากรของหน่วยงาน ในทุกเรื่องที่กล่าวข้างต้นสามารถเกิดปัญหาได้ตลอด หาก
ไม่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ก็จะยากที่จะแก้ปัญหาได้อย่างรวดเร็ว ในบางครั้งอาจไม่ทันการและก่อให้เกิด
ผลเสียหายแก่ทางราชการได้
การประสานงานกับหน่วยงานภายนอกกระบวนการยุติธรรม
หน่วยงานภายนอกกระบวนการยุติธรรมมีหน่วยงานต่างๆ มากมายในจังหวัด แต่หน่วยงานใน
จังหวัด ฝ่ายปกครองเป็นหน่วยงานหลักในจังหวัดนั้น โดยมีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นหัวหน้าหน่วย ทุก ๆ
ส่วนราชการในจังหวัดจะอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของผู้ว่าราชการจังหวัด รวมทั้งในงานรัฐพิธีต่าง ๆ จังหวัด
เป็นจะเป็นแม่งาน ศาลจังหวัดจะเป็นเพียงผู้เข้าร่วม ในส่วนนี้หากผู้พิพากษาหัวหน้าศาลกับจังหวัด
ประสานกันไม่ดี หรือมีข้อขัดแย้งกันผู้พิพากษาหัวหน้าศาลหรือผู้พิพากษาที่ได้รับมอบหมายอาจไม่ได้รับ
ความสะดวกในการเข้าร่วมงาน และอาจจะไม่ได้รับเกียรติอันเหมาะสม ทั้งที่ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลเป็น
หนึ่งในตำแหน่งเฝ้าตามที่สำนักพระราชวังกำหนดไว้ ดังนั้นหากผู้พิพากษาหัวหน้าศาลสามารถสร้าง
ความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ว่าราชการจังหวัดได้ ก็จะได้รับเกียรติและการปฏิบัติที่เหมาะสม ในประเด็นนี้เคยมี
ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลที่ออกไปรับตำแหน่งใหม่ ๆ เข้าใจผิดว่า ศาลไม่จำเป็นต้องเข้าไปหาหรือสร้างสัมพนธ์
ั
ที่ดีกับจังหวัด ทำให้เกิดปัญหาในการประสานงานในด้านต่าง ๆ ในบางครั้งศาลจำเป็นต้องประสานงานกับ
ฝ่ายปกครอง เพื่อให้การดำเนินการตามที่กำหนดซึ่งต้องอาศัยบุคลากรของฝ่ายปกครองเข้าร่วม เช่น การ
ตั้งผู้กำกับดูแลผู้ถูกปล่อยชั่วคราว จะต้องให้กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน หรือผู้นำท้องถิ่น ซึ่งบุคคลเหล่านี้เป็นผู้มี
บทบาทในสังคมโดยเฉพาะสังคมชนบทซึ่งบุคคลเหล่านี้เป็นบุคลากรของฝ่ายปกครองหรืออยู่ในกำกับดูแล
ของฝ่ายปกครอง ศาลไม่มีบุคลากรและงบประมาณที่จะเข้าไปสร้างความเข้าใจ และชักจูงให้บุคคลเหล่านี้
มาช่วยทำหน้าที่เป็นผู้กำกับดูแลผู้ต้องหาหรือจำเลยตามนโยบายของศาลได้ รวมทั้งศาลไม่มีเวลาเพียง
พอที่จะเข้าไปพบบุคคลดังกล่าวได้ทุกอำเภอ ทุกตำบล และทุกหมู่บ้านได้ แต่หากผู้พิพากษาหัวหน้าศาลมี
ความสัมพันธ์ที่ดีกับทางผู้ว่าราชการจังหวัด ผู้ว่าราชการจังหวัดอาจสั่งการให้บุคคลดังกล่าวเข้ามาเป็น
ผู้กำกับดูแลให้กับทางศาล หรืออาจให้ศาลดังกล่าวเข้าร่วมประชุมกรรมการจังหวัดประจำเดือนร่วมกับทาง
จังหวัด ศาลก็มีโอกาสพบปะกับบุคคลเป้าหมายซึ่งเข้าร่วมประชุมโดยไม่ต้องใช้งบประมาณในการ
ดำเนินการในส่วนดังกล่าว และสามารถทำให้งานส่วนดังกล่าวประสบความสำเร็จ โดยประสบการณ์ของ
ผู้เขียนขณะรับราชการอยู่ในศาลจังหวัดซึ่งเป็นที่ตั้งของอำเภอ หลังจากพระราชบัญญัติมาตรการกำกับ
และติดตามจับกุมผู้หลบหนีการปล่อยชั่วคราวโดยศาล พ.ศ.๒๕๖๐ มีผลบังคับใช้ ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลได้
มอบหมายให้ไปติดต่อกับกำนันผู้ใหญ่บ้านเพื่อชักชวนให้เข้ามาเป็นผู้กำกับดูแลตามพระราชบัญญัติดังกล่าว
จึงได้ติดต่อกับอำเภอเพื่อขอเวลาพบกำนันผู้ใหญ่บ้านในวันประชุมประจำเดือนของกำนันผู้ใหญ่บ้าน ได้
อธิบายให้นายอำเภอทราบถึงกฎหมายและวัตถุประสงค์ ซึ่งนายอำเภอก็เห็นด้วยแต่เห็นว่าเรื่องที่จะทำ
จะต้องทำกันทั้งจังหวัด รอให้ผู้ว่าราชการจังหวัดมีคำสั่งจะเป็นการเหมาะสมมากกว่า หลังจากศาลซึ่งเป็น

