Page 2447 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๔๓๒

่

ั

ั
ชวคราวไววาเมื่อไดรับคํารองใหปลอยชวคราว ใหเจาพนักงานหรือศาลรีบสั่งอยางรวดเร็ว และผูตองหาหรือ
่
ี
ั่
จําเลยทุกคนพึงไดรับอนุญาตใหปลอยชวคราว และคําสั่งใหปลอยช่วคราว ใหผูที่เก่ยวของดําเนินการตามคําสั่ง
ั
๔
ดังกลาวทันที 4 อยางไรก็ดี ในการพิจารณาสั่งคํารองขอปลอยชั่วคราวนั้น เพื่อใหไดขอมูลครบถวน พนักงาน

ิ
เจาหนาที่หรือศาลอาจจําเปนตองรับฟงขอเท็จจริงบางประการเพ่อประกอบดุลพนิจในการพิจารณาสั่ง
ื
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาจึงใหอํานาจพนักงานเจาหนาที่หรือศาลรับฟงขอเท็จจริง รายงานหรือ
ความเห็นของเจาพนกงานซึ่งกฎหมายกําหนดใหมีอานาจหนาที่ทีเกี่ยวของกับการน้นเพ่อประกอบการ
่
ํ
ื
ั
ั
๕
พิจารณาสั่งคํารองดวยก็ได5 และเพื่อเปนการขยายโอกาสในการเขาถึงสิทธิการปลอยชั่วคราวของผูตองหาหรือ

จําเลยใหมากขึ้น ประมวลกฎหมายวธพจารณาความอาญายังไดบัญญัติใหเฉพาะคดีทีมีอัตราโทษจําคุกอยางสูง
ี
ิ
ิ
่
ื
่
เกินสิบปขึนไป ผูถูกปลอยช่วคราวตองมีประกัน จะมีหลักประกนดวยหรือไมก็ไดในคดีอยางอนจะปลอย
้
ั
ั
๖
ั
่
ชวคราวโดยไมมีประกันเลย หรือมีประกน หรือมีประกันและหลักประกันดวยหรือไมก็ได 6 สําหรับการเรียก
ั



หลักประกันนั้น จะเรียกเกินควรแกกรณีมิได และตองคํานึงถึงเงื่อนไขและมาตรการปองกันตางๆที่ไดใชกับผูถูก



ี
ี
้
้
ิ

่

ื

ปลอยชวคราวประกอบดวย ทังน ใหเปนไปตามหลักเกณฑ วธการและเง่อนไขทีกาหนดไวในกฎกระทรวงหรือ
ํ
ั

่
๗
ั
ขอบงคับของประธานศาลฎกาแลวแตกรณี 7 ดังนั้น ในคดีทีมีอัตราโทษอยางสูงไมเกิน ๑๐ ป ศาลมีอํานาจให

่
ี


ั
ื
ปลอยช่วคราวโดยไมมีประกันก็ได แตหากศาลไมมีขอเท็จจริงอนใดในการพจารณาสังคํารองขอปลอยชวคราว
ั
่
ิ
่
่
ิ
ํ
แลว ศาลอาจใชดุลพนิจเรียกหลักประกันแกผูตอหาหรือจําเลยเชนเดม จึงเห็นไดวา แมผูตองหาหรือจาเลยมี

ิ
ั

ึ
ั
สิทธิไดรับการปลอยช่วคราวในระหวางพิจารณาคดี แตหากการปลอยช่วคราวยังไปยดติดกบหลักประกันอน
ั
ั
ํ
ื
ี
ํ
่
เปนหลักทรัพยทีผูตองหาหรือจาเลย หรือบุคคลที่มีสวนเก่ยวของจะตองนามาวางศาลเพ่อประกอบการ
ั
่

ุ
พจารณาของศาลวาจะอนญาตใหปลอยชวคราวหรือไมแลว ทําใหผูตองหาหรือจําเลยที่มีฐานะยากจนซึ่งไมมี
ิ



ิ
่
ั

่

ั
หลักประกันหรือมีไมเพยงพอ ยอมไมไดรับอนญาตใหปลอยชวคราว ยอมสงผลใหสิทธไดรับการปลอยชวคราว
ี
ุ


ตามที่บัญญัติรัฐธรรมนูญหรือประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาไรผล ไมสามารถเขาถึงไดโดยงาย ทําให
ํ

ื
ิ
เกดความเหลือมล้า การเลือกปฏบต อนสงผลกระทบตอความนาเชอถือตอกระบวนการยตธรรมของประเทศ

่
่
ิ
ั
ิ
ุ

ั
ิ


เพื่อแกไขปญหาดังกลาว ประธานศาลฎกาไดออกขอบังคับของประธานศาลฎีกา วาดวยหลักเกณฑ วิธีการและ
ี
ั
ํ
ี
ั
เงอนไขเกยวกบการเรียกประกนหรือหลักประกนในการปลอยชวคราวผูตองหาหรือจาเลยในคดอาญา (ฉบบที ๒)
ั
่
ี

ั

่
่
ื
ั
่

ั
่
ั
ั
่

่
พ.ศ. ๒๕๖๒ ซึงมีผลใชบงคับเมือวนที ๒๑ มีนาคม ๒๕๖๒ โดยยกเลิกความในขอ ๕.๓ แหงขอบงคับประธาน
ั
ศาลฎกา วาดวยหลักเกณฑ วิธีการ และเง่อนไขเกยวกับการเรียกประกันหรือหลักประกันในการปลอยช่วคราว
ี
ื
่
ี
ผูตองหาหรือจาเลยในคดอาญา พ.ศ. ๒๕๔๘ และใหใชความใหมแทนวา ในคดีที่มีอัตราโทษอยางสูงไมเกิน ๑๐ ป


ี

ํ
ั
ั
ใหศาลใชดุลพินิจอนุญาตใหปลอยช่วคราวไดโดยไมตองมีหลักประกัน หรือหากมีเหตุจําเปน ตองมีหลักประกน

๔
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๗ วรรคหนึ่ง.
๕
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘ วรรคสอง.
๖
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๑๐ วรรคหนึ่งและวรรคสอง.
๗
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๑๐ วรรคทาย.