Page 2619 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2619

๒๖๐๓




                 ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๔ โดยยกเลิกข้อความในข้อ ๔ ของระเบียบราชการฝ่าย
                 ตุลาการศาลยุติธรรมว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “ข้อ ๔ ผู้ต้องหา

                 หรือจ าเลยโดยตนเอง หรือผู้ที่เป็นเครือญาติหรือเกี่ยวพันโดยทางสมรสหรือในทางการงานกับผู้ต้องหาหรือ
                 จ าเลยอาจยื่นค าร้องขอปล่อยชั่วคราวโดยไม่จ าต้องเสนอหลักประกันใด ๆ มาพร้อมกับค าร้อง


                                                                                  ื่
                        เมื่อจะมีค าสั่งปล่อยชั่วคราว หากศาลเห็นว่าจ าเป็นต้องใช้มาตรการเพอป้องกันการหลบหนีหรือ
                                                       ิ
                       ั
                 ก่อภัยอนตรายกับผู้ถูกปล่อยชั่วคราว ให้ศาลพจารณาใช้วิธีการก าหนดเงื่อนไขให้ผู้ถูกปล่อยชั่วคราวปฏิบัติ
                 และมาตรการก ากับดูแลก่อน ถ้าวิธีการดังกล่าวยังไม่เพียงพอ ศาลอาจให้ผู้ยื่นค าร้องท าสัญญาประกันด้วย
                                                                                     ั
                 ตนเองด้วยก็ได้ กรณีผู้ต้องหาหรือจ าเลยมีความเสี่ยงสูงที่จะหลบหนีหรือไปก่อภัยอนตรายขึ้นอีกศาลจะสั่ง
                 ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ติดตามตัวร่วมด้วยก็ได้


                                                                                       ี
                        การเรียกหลักประกันให้กระท าได้เมื่อศาลเห็นว่าวิธีการตามวรรคสองยังไม่เพยงพอต่อการป้องกัน
                                      ั
                                                                                ั
                 การหลบหนีหรือก่อภัยอนตราย หรือเป็นกรณีที่เกี่ยวกับการทุจริตฉ้อฉลอนมีผลกระทบต่อสาธารณชน
                 ส่วนรวมหรือการค้ายาเสพติดให้โทษที่พฤติการณ์แห่งคดีก่อให้เกิดความเสียหายแก่เศรษฐกิจและสังคม
                 อย่างร้ายแรง”


                        จะเห็นได้ว่าระเบียบข้อนี้ได้วางหลักการล าดับขั้นตอนในการมีค าสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวไว้
                 อย่างชัดเจน โดยหากจ าเป็นต้องก าหนดมาตรการเพอป้องกันการหลบหนีหรือก่อภัยอันตรายกับผู้ถูกปล่อย
                                                            ื่
                 ชั่วคราว ให้ศาลพิจารณาก าหนดเงื่อนไขให้ผู้ถูกปล่อยชั่วคราวปฏิบัติและมาตรการก ากับดูแลก่อน ถ้ายังไม่
                                                                                    ั
                   ี
                 เพยงพอจึงให้ท าสัญญาประกัน หากมีความเสี่ยงสูงที่จะหลบหนีหรือไปก่อภัยอนตราย ศาลจึงสั่งให้ใช้
                  ุ
                         ิ
                 อปกรณ์อเล็กทรอนิกส์ติดตามตัว การจะเรียกหลักประกันจะกระท าได้ต่อเมื่อการก าหนดมาตรการต่าง ๆ
                 ดังกล่าวมายังไม่เพยงพอต่อการป้องกันการหลบหนีหรือก่อภัยอนตรายหรือเป็นคดีที่มีลักษณะร้ายแรง
                                                                       ั
                                 ี
                                                    ื่
                 ตามที่ก าหนดไว้ในระเบียบเท่านั้น และเพอให้การด าเนินการเกี่ยวกับการใช้มาตรการแต่งตั้งผู้ก ากับดูแล
                 ผู้ถูกปล่อยชั่วคราวเป็นไปตามกฎหมาย ระเบียบ ค าแนะน า และให้เป็นไปในแนวทางเดียวกัน ส านักงาน
                                        ิ
                 ศาลยุติธรรมจึงได้ออกข้อพจารณาเกี่ยวกับพระราชบัญญัติมาตรการก ากับและติดตามจับกุมผู้หลบหนี
                                                                                   ี
                 การปล่อยชั่วคราวโดยศาล พ.ศ. ๒๕๖๐ (ฉบับปรับปรุง) ซึ่งได้อธิบายรายละเอยดต่าง ๆ ทั้งความหมาย





                 ข้อ ๓ การปล่อยชั่วคราวในกรณีอื่นนอกจากข้อ ๒ ศาลพึงค านึงถึงการใช้วิธีก าหนดเงื่อนไขให้ผู้ถูกปล่อยชั่วคราวปฏิบัติ
                 และมาตรการก ากับดูแลเป็นเบื้องต้น
                 ข้อ ๖ การก าหนดเงื่อนไขการแต่งตั้งผู้ก ากับดูแลตลอดจนการสั่งใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์  ศาลพึงพิจารณาก าหนดให้
                 เหมาะสมและได้สัดส่วนกับพฤติการณ์ของผู้ต้องหาหรือจ าเลยเป็นราย ๆ ไป
                        ถ้าศาลเห็นว่า การใช้วิธีการตามวรรคหนึ่งเป็นอันเพียงพอต่อการป้องกันการหลบหนีหรือก่อภัยอันตรายหรือ
                 ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นแล้ว ศาลจะปล่อยชั่วคราวโดยไม่เรียกหลักประกันเลยก็ได้ เว้นแต่เป็นคดีเกี่ยวกับการทุจริตฉ้อ
                 ฉลอันมีผลกระทบต่อสาธารณชนส่วนรวมหรือการค้ายาเสพติดให้โทษที่พฤติการณ์แห่งคดีก่อให้เกิดความเสียหายแก่
                 เศรษฐกิจและสังคมอย่างร้ายแรง
   2614   2615   2616   2617   2618   2619   2620   2621   2622   2623   2624