Page 2150 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2150

๒๑๓๒


                 ทางวินัยของคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม (ก.ต.) แล้วมาน าเสนอ หากแต่มีวัตถุประสงค์หลักในการ

                                                                      ิ
                 น าเสนอข้อเท็จจริงในปัญหาเรื่องคุณธรรมและจริยธรรมของผู้พพากษาส่วนหนึ่งที่เกิดขึ้นจริง แม้จะไม่ถึง
                 ขั้นทุจริต แต่นานวันไปกลายเป็นความเคยชินซึ่งจะส่งผลเสียหายมากขึ้นได้ ปัญหาที่ผู้เขียนมุ่งน าเสนอ

                 เป็นปัญหาที่สามารถพบเห็นได้ในปัจจุบันและส่งผลกระทบต่อผู้ร่วมงาน ซึ่งเป็นผู้พิพากษา เจ้าหน้าที่งานธุรการ
                                                                                                       ื
                 ตลอดจนประชาชนผู้มีอรรถคดีที่ศาลนั้น ทั้งท าให้ภาพลักษณ์ของผู้พิพากษาผู้นั้นและผู้พิพากษาอ่น
                 รวมถึงองค์การศาลยุติธรรมในภาพรวมต้องเสื่อมเสียไปด้วย เพียงแต่โดยสภาพของปัญหายังอยู่ในวิสัย

                 ที่จะสามารถจัดการแก้ไขได้ในเบื้องแรก เพ่อป้องกันไม่ให้ก่อให้เกิดความเสียหายที่ลุกลามบานปลาย
                                                       ื
                 ในภายหลัง


                 ความส าคัญของคุณธรรมและจริยธรรมของผู้พิพากษาและสภาพปัญหา


                        คุณธรรม หมายถึง สภาพคุณงามความดีและความถูกต้องในการแสดงออกทั้งกาย วาจา และใจ
                 ของแต่ละบุคคลซึ่งยึดมั่นไว้เป็นหลักในการประพฤติปฏิบัติจนเกิดเป็นนิสัย

                        จริยธรรม หมายถึง กฎเกณฑ์ที่เป็นแนวทางในการประพฤติปฏิบัติตนในสิ่งที่ดีงาม เหมาะสม และ
                                                                                                     6
                 เป็นที่นิยมชมชอบหรือยอมรับจากสังคม เพื่อความสันติสุขแห่งตนเองและความสงบเรียบร้อยของสังคม
                        การท างานภายใต้พระปรมาภิไธยของพระมหากษัตริย์ถือเป็นภารกิจที่ยิ่งใหญ่ แต่หากท าได้ดีก็เป็น

                 ความภาคภูมิใจสูงสุดในชีวิตข้าราชการดุจกัน การด ารงตนของผู้พพากษาทั้งในศาลและนอกศาลจึงต้อง
                                                                        ิ
                 ตระหนักอยู่เสมอว่าจะต้องไม่ท าความเสื่อมเสียแก่องค์พระมหากษัตริย์ การธ ารงรักษาไว้ซึ่งคุณธรรมและ

                                                                                    ิ
                               ิ
                 จริยธรรมของผู้พพากษาเป็นสิ่งส าคัญยิ่ง เห็นได้จากในทุกครั้งที่มีการน าคณะผู้พพากษาประจ ากระทรวง
                                                                                  ื
                 ในอดีตหรือที่เรียกว่าผู้พิพากษาประจ าศาลในปัจจุบันเข้าเฝ้า ฯ เพ่อถวายสัตย์ปฏิญาณต่อ
                 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวก่อนปฏิบัติหน้าที่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะทรงมีพระราชด ารัส

                 ถึงการปฏิบัติหน้าที่ของผู้พิพากษาและการด ารงตนทั้งในศาลและนอกศาลเสมอ เช่นในรัชสมัย



                 มำตรำ ๖๙  ในกรณีที่ก ำรสอบสวนข้อเท็จจริงในชั้นต้นปรำกฏมีมูลว่ำ ข้ำรำชกำรตุลำกำรใดกระท ำผิดวินัยอย่ำงร้ำยแรงที่
                 มีโทษถึงไล่ออก ปลดออก หรือให้ออก ให้ประธำนศำลฎีกำแต่งตั้งคณะกรรมกำรซึ่งประกอบด้วยกรรมกำรซึ่งเป็น
                 ข้ำรำชกำรตุลำกำรและเป็นผู้ซึ่งไม่มีส่วนได้เสียหรือเกี่ยวข้องในเรื่องนั้นขึ้นอย่ำงน้อยสำมคนเพื่อท ำกำรสอบสวน
                                                                   ้
                        ในกรณีที่ข้ำรำชกำรตุลำกำรถูกฟ้องคดีอำญำ ก.ต. จะใชค ำพิพำกษำอันถึงที่สุดของศำลเพื่อประกอบกำร
                 พิจำรณำโดยไม่ต้องแต่งตั้งคณะกรรมกำรสอบสวนก็ได้
                 มำตรำ 76  โทษทำงวินัยมี 5 สถำน คือ
                                     (1) ไล่ออก
                                     (2) ปลดออก
                                     (3) ให้ออก
                                     (4) งดเลื่อนต ำแหน่งหรืองดเลื่อนเงินเดือน
                                     (5) ภำคทัณฑ์
                                     กำรสั่งลงโทษข้ำรำชกำรตุลำกำรในสถำนไล่ออก ปลดออก หรือให้ออกนั้นจะกระท ำได้เมื่อได้ด ำเนินกำร
                 สอบสวนพิจำรณำตำมที่บัญญัติไว้ในส่วนที่ 2 ของหมวดนี้แล้ว
                 6   https://www.dsd.go.th/trat/Region/showhilight/3509
   2145   2146   2147   2148   2149   2150   2151   2152   2153   2154   2155