Page 2151 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2151

๒๑๓๓


                 ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร

                 สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 ทรงมีพระราชด ารัสชี้ให้เห็นถึงคุณประโยชน์ในการด ารงตนที่ดี
                 ของผู้พิพากษาหลายครั้ง ดังนี้   “นอกจากหน้าที่โดยตรงของผู้พิพากษา ก็มีหน้าที่ของพลเมืองดีผู้มี

                 ความรู้สูง และมีฐานะเป็นที่นับถือของประชาชน จึงต้องปฏิบัติตนปฏิบัติงานให้เป็นที่นับถือโดยแท้ของ
                                                                                                       ึ่
                 ทุกคน ทั้งประชาชนทั่วไป ทั้งเพื่อนข้าราชการ โดยเฉพาะข้าราชการในกระทรวงยุติธรรมก็ต้องให้เป็นที่พง
                 ของทุกคน ทั่วทุกชั้น ทุกวัย ทุกเพศ ถ้าท าเช่นนั้น ท่านทั้งหลายเองก็จะรู้สึกว่าท าสมเกียรติของตัว

                 มีศักดิ์ศรี มีประโยชน์ งานที่ท าในโรงศาลก็ท าให้ตรงทุกอย่าง ในการด ารงชีวิตก็ท าให้ตรงเป็นตัวอย่าง
                 ในที่สุดถ้าไปเป็นผู้พิพากษาที่ใดก็ตาม เมื่อเข้าโรงศาลก็จะต้องพยายามที่จะท าตามกฎเกณฑ์ คือรับฟัง

                 ด้วยความเป็นกลาง และตัดสินด้วยความเป็นกลางตามบทกฎหมาย นอกโรงศาลก็เป็นตัวอย่างที่ดี
                                                                        7
                                                                      ึ
                 ของคนที่สะอาดบริสุทธิ์ ของคนที่มีชีวิตซื่อตรง และเป็นที่พ่ง”  “ด้านที่สองที่มีความส าคัญไม่น้อย
                 กว่าด้านที่หนึ่ง ซึ่งเรียกว่าในงานของตนในโรงศาล ข้อที่สองนอกโรงศาล ทั้งในและนอกโรงศาลก็จะต้อง

                 รักษาที่จะเรียกภาษาสมัยใหม่ว่าภาพพจน์ของความยุติธรรมของผู้พพากษา ข้อนี้เป็นสิ่งส าคัญมาก เพราะว่า
                                                                       ิ
                 ถ้าหากว่าภาพพจน์ของผู้พิพากษาของกระบวนการยุติธรรมที่ดี ก็ท าให้บ้านเมืองมีความสงบเรียบร้อย

                                            ิ
                                                                        ื่
                 ได้ขึ้นมาก และท าให้ผู้ที่เป็นผู้พพากษามีโอกาสที่จะท าหน้าที่เพอบ้านเมืองเรียกว่าโดยตรง แต่ก็ไม่ใช่
                 มีกฎเกณฑ์ที่ตายตัว หน้าที่หรือด้านที่สองของหน้าที่ของผู้พพากษานี้จึงเป็นหน้าที่ส าคัญ และปฏิบัติต้อง
                                                                   ิ
                 ระมัดระวัง ต้องไม่มีการเผลอสติเผอเรอ ทุกคนทั้งไทยทั้งเทศ จะนับถือตัวผู้พิพากษาที่มีความยุติธรรม

                 มีความฉลาดและวางตัวที่ดี ในการวางตัวของผู้พิพากษาเพ่อภาพพจน์นี้เป็นสิ่งที่ท ายาก เพราะว่า
                                                                      ื
                                                       ึ
                                                               ื
                 จะต้องวางตัวไปให้เป็นผู้ใหญ่ที่แท้ เป็นที่พ่งของผู้อ่นได้ทุกเมื่อ และการที่จะให้เขานับถือนั้นต้อง
                 แบ่งเป็นส่วนที่เป็นวิชาการ คือคนที่มีความรู้ดีในด้านกฎหมาย แต่ว่าก็ต้องมีความรู้ดีในด้านความรู ้
                                     ื
                 รอบตัว ช่วยเหลือคนอ่นได้เป็นที่ปรึกษาใหญ่ของประชาชนได้ แล้วก็ในอีกด้านอีกอย่างหนึ่งก็คือ
                                                                                      8
                 การประพฤติปฏิบัติตนวางตัวให้ดี ไม่ท าให้เสื่อมเสีย ในการวางตัวในชีวิตประจ าวัน”   “ฉะนั้น การที่ท่าน
                 ได้มาปฏิญาณตน เป็นสิ่งที่ส าคัญ เพราะว่าท่านจะได้ท าตามที่ท่านตั้งใจไว้ตั้งแต่ต้น คือหมายความว่า ท่าน

                 เรียนรู้เกี่ยวข้องกับกฎหมาย เกี่ยวข้องกับความดี ความตรงไปตรงมา และท่านจะได้ปฏิบัติในสิ่งที่ท่าน
                                                          ิ
                 ได้เรียนมาและตั้งใจจะท า ฉะนั้นทุกครั้งที่เห็นผู้พพากษา โดยเฉพาะศาลฎีกามาปฏิญาณตน ว่าจะท าดีท า
                                                                             ิ
                 ตรงไปตรงมา ท าให้ข้าพเจ้ารู้สึกมความหวังในอนาคตของประเทศ ถ้าผู้พพากษาท าดี ประเทศชาติก็อยู่ได้
                                             ี
                                                                                     ื่
                 ฉะนั้น ท่านมีหน้าที่ที่ส าคัญมาก และความมุ่งมั่นที่ท่านมีเป็นสิ่งที่ส าคัญที่สุด เพอที่จะได้ท าให้เป็นผู้ที่



                        7   พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช
                 บรมนาถบพิตร ทรงมีพระราชด ารัสในโอกาสที่ประธานศาลฎีกาน าคณะผู้พิพากษาประจ ากระทรวง เฝ้า ฯ ถวายสัตย์

                 ปฏิญาณก่อนเข้ารับหน้าที่ ณ พระต าหนักจิตรลดารโหฐาน วันพฤหัสบดีที่ 18 มีนำคม 2525
                        8   พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช

                 บรมนาถบพิตร ทรงมีพระรำชด ำรัสในโอกำสที่ประธำนศำลฎีกำน ำคณะผู้พิพำกษำประจ ำกระทรวง เฝ้ำ ฯ ถวำยสัตย์
                 ปฏิญำณก่อนเข้ำรับหน้ำที่ ณ พระต ำหนักจิตรลดำรโหฐำน วันพุธที่ 19 กุมภำพันธ์ 2529
   2146   2147   2148   2149   2150   2151   2152   2153   2154   2155   2156