Page 2153 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2153

๒๑๓๕


                                                                                               11
                 เรำมีธุระและควำมจ ำเป็นอะไรที่ท ำให้เรำขึ้นไม่ได้ เช่น เรำติดคดีอ่น ทุกคนเขำรับเหตุผลได้”  และจาก
                                                                        ื
                 ประสบการณ์ในการปฏิบัติงานมาเห็นได้ว่าคู่ความหรือผู้เกี่ยวข้องยินดีที่จะรับฟัง การอธิบายเหตุและผล
                                                                                     ิ
                 ให้ผู้เกี่ยวข้องเข้าใจนั้นมีส่วนช่วยให้คู่ความมีทัศนคติที่ดีต่อการท างานของผู้พพากษา  แต่สิ่งที่ผู้เขียน
                 ได้พบคือ ผู้พิพากษาบางรายมาท างานในวันปฏิบัติหน้าที่เวรในเวลาล่าช้า บำงรำยนอกจำกจะมำสำยช่วง

                                         ิ
                 เช้ำแล้ว ในช่วงบ่ำยขณะนั่งพจำรณำคดียังพกกำรพิจำรณำแล้วออกไปท ากิจธุระส่วนตัว ซึ่งต้องใช้เวลาเกิน
                                                     ั
                                               ิ
                 กว่าครึ่งชั่วโมงจึงสามารถกลับมานั่งพจารณาต่อได้ และมีบางคนหลงลืมไม่มาท างานในวันที่เป็นเวรบ่อยครั้ง
                 จนองค์คณะหรือหน้าบัลลังก์ต้องโทรศัพท์เตือน พฤติกรรมดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงการไม่ตระหนักในความ
                                                                 ื่
                                                                                          ิ
                 รับผิดชอบต่อหน้าที่ของตนเอง ความเคารพและให้เกียรติผู้อน และท าให้ภาพลักษณ์ของผู้พพากษาในสายตา
                 เจ้าหน้าที่และผู้เกี่ยวข้องเสียหายในภาพรวม แม้ผู้พิพากษาที่ประพฤติตนในลักษณะนี้จะเป็นส่วนน้อยเมื่อ

                 เทียบกับจ านวนผู้พิพากษาในศาลชั้นต้นทั่วประเทศ แต่การเพิกเฉยกับเรื่องดังกล่าวท าให้ผู้พิพากษา
                 ที่ประพฤติตนเช่นนี้เกิดความเคยชิน คิดว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยจนมองข้ามความส าคัญของการตรงต่อ

                                                                                    ิ
                                                              ื่
                 เวลาไป ทั้งยังเป็นแบบอย่างที่ไม่ดีแก่ผู้พพากษาท่านอน ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้พพากษารุ่นใหม่ซึ่งจะต้อง
                                                  ิ
                 เป็นแบบอย่างให้กับองค์คณะที่เป็นรุ่นน้องต่อไป
                                                                                   ั
                                                                            ิ
                        ปัญหาการย่อหย่อนของมาตรฐานคุณธรรมและจริยธรรมของผู้พพากษาอนดับสองคือ การเลื่อนคดี
                 การเลื่อนคดีในที่นี้มิได้หมายความถึงการเลื่อนคดีเพราะเหตุจ าเป็นตามค าร้องขอของคู่ความโดยทั่วไป
                                                                                ิ
                 แต่หมายถึงการเลื่อนคดีซึ่งมักเกิดขึ้นในช่วงใกล้วาระโยกย้ายประจ าปีของผู้พพากษาศาลชั้นต้น คือวันที่ ๑
                                                                      ิ
                 เมษายน ของทุกปี และปัญหาดังกล่าวมักเกิดขึ้นกับคดีที่นัดพจารณาในช่วงใกล้วาระโยกย้ายประจ าปี
                 ดังกล่าว แม้บางครั้งจะเป็นเรื่องที่น่าเห็นใจ ส าหรับศาลที่มีปริมาณคดีสูง จึงนัดคดีจ านวนมากในช่วงเดือน
                 มีนาคม และมีการจ่ายส านวนให้ผู้พพากษาที่ต้องย้ายรับผิดชอบ โดยเฉพาะคดีที่มีความยุ่งยากซับซ้อนใน
                                               ิ
                                          ิ
                 การนั่งพจารณาและเขียนค าพพากษา ยากที่จะสามารถเขียนค าพพากษาที่มีคุณภาพได้ทันก่อนเดินทางไป
                                                                       ิ
                        ิ
                 รับต าแหน่งใหม่ที่ศาลอน ดังนั้น หากระหว่างพิจารณามีเหตุขัดข้องหรือเหตุอ่นใด ไม่ว่าจะเกี่ยวกับตัว
                                    ื่
                                                                                   ื
                 คู่ความหรือตัวพยานเกิดขึ้น ผู้พิพากษาหลายรายอาจใช้ดุลพินิจอนุญาตให้เลื่อนคดี โดยก าหนดวันนัด
                                                                                ิ
                                                          ิ
                 ใหม่ในเดือนเมษายนหรือหลังจากนั้น ส าหรับผู้พพากษาที่มีประวัติการนั่งพจารณาคดีอย่างดีตลอดทั้งปี
                 มีคดีค้างพจารณาน้อยด้วยเหตุผลจ าเป็นเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมอย่างแท้จริง การเลื่อนคดีออกไป
                          ิ
                 ดังกล่าวคงส่งผลกระทบต่อผู้พิพากษาที่มารับส านวนแทนเพียงเล็กน้อยและเป็นสิ่งที่ผู้พิพากษาซึ่ง

                                                                                                  ิ
                 ผ่านการโยกย้ายมาหลายศาลเข้าใจได้เป็นอย่างดี แต่ปัญหาส าคัญที่ผู้เขียนกังวลคือกรณีของผู้พพากษา
                 บางรายซึ่งมีพฤติกรรมจงใจให้เลื่อนคดีอยู่เป็นประจ า กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ คดีที่ได้รับจ่ายส านวนช่วงที ่

                 ย้ายมาใหม่ก็มีท าบ้าง แต่เลื่อนไปเป็นส่วนใหญ่ ครั้นเมื่อเห็นว่าได้ย้ายตามความประสงค์แล้ว ก็มักหา
                 เหตุผลในการเลื่อนคดีออกไปอก รวมถึงคดีที่ได้รับการจ่ายส านวนมาในช่วงเดือนมกราคมและต้นเดือน
                                           ี

                        11   ไสลเกษ วัฒนพันธุ์,  “กำรด ำรงตนของผู้พิพำกษำใหม่” ค ำกล่ำวโอวำทเนื่องในโอกำสผู้พิพำกษำประจ ำศำล
                                                                                              ั
                 รุ่นท 70 ปฏิบัติหน้ำที่ในศำลภูมิภำค วันศุกร์ที่ 8 พฤษภำคม 2563 ณ ห้องประชุมใหญ่ศำลฎีกำ ช้น 3, อ้ำงถึง
                    ี่
                 ในหนังสือผู้พิพำกษำที่ดี : A Good Judge ที่ระลึกงำนพระรำชทำนเพลิงศพนำยสกล  เหมือนพะวงศ์ ณ เมรุวัด
                 มกุฏกษัตริยำรำมรำชวรวิหำร วันที่ 10 สิงหำคม 2563
   2148   2149   2150   2151   2152   2153   2154   2155   2156   2157   2158