Page 2189 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2189
๒๑๗๑
ความโกรธ ความหลงเกิดขึ้นแล้วก็บังคับให้คนท าตามอ านาจของกิเลส ก่อให้ท าความชั่วทั้งทางกาย
ทางวาจา และทางใจ โทษของการดื่มน้ าเมา และเสพยาเสพติดให้โทษมี ๖ ประการ ได้แก่
๑. ทรัพย์สมบัติเสื่อมสูญ กล่าวคือ ผู้ที่เสพยาเสพติดให้โทษย่อมใช้จ่ายเงินหรือ
์
ทรัพยสินที่มีอยู่เดิมไปในทางที่ไม่เกิดประโยชน์ ไม่ขวนขวายหาทรัพย์ใหม่ เมื่อทรัพยเก่าหมดไป ไม่มี
์
ทรัพย์ใหม่เกิดขึ้น ในที่สุดจะเหลือแต่ตัวเปล่า ไร้ทรัพย์สมบัติ เป็นคนอยากจน เข็ญใจ หาที่พึ่งไม่ได้
๒. ก่อการทะเลาะวิวาท กล่าวคือ เมื่อไม่มีสติสัมปชัญญะ ปัญญาคิดถูกคิดผิดก็ไม่มี
ั
จะทะเลาะวิวาทกับบุคคลอื่นได้โดยง่าย เช่น ทะเลาะกันด้วยค าพดที่หยาบคาย ไม่น่าฟง ไร้สาระ มี
ู
แต่ความแตกแยกทางความคิด ไม่ปรองดองสามัคคีกัน ชักน าให้ใช้ก าลังทางร่างกายเข้าท าร้ายซึ่งกัน
และกัน ถึงกับได้รับบาดเจ็บ หรือเสียชีวิต
ิ
๓. เป็นสาเหตุให้เกิดโรคภัยต่าง ๆ เมื่อเสพยาเสพติดให้โทษแล้ว สารพษของ
ยาเสพติดให้โทษจะเข้าไปสะสมในร่างกายมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเกินความจ าเป็นที่ร่างกายจะรับไหว
แต่ร่างกายก็ยังถูกยัดเยียดให้รับ เมื่อสะสมในร่างกายมากเข้า ก่อให้เกิดความอ่อนแอทางร่างกาย
เกิดโรคภัยต่าง ๆ เช่น โรคทางเดินอาหาร โรคปอด โรคหลอดลมอักเสบ หรือแม้กระทั่งโรคทางจิต
ประสาท
๔. เป็นเหตุท าให้ท าลายชื่อเสียงเกียรติยศ คนที่มีอาการมึนเมาย่อมขาด
สติสัมปชัญญะ ไม่รู้จักรับผิดชอบชั่วดี มีพฤติกรรมแสดงออกทั้งทางกาย ทางวาจา และทางใจในทาง
ทุจริต จึงต้องถูกต าหนิติเตียน ถูกลงโทษ หมดความเชื่อถือ ก่อให้เกิดการเสียชื่อเสียงเกียรติยศ
ในที่สุด
๕. เป็นเหตุให้ไม่เกิดความอาย เพราะเมื่อเสพยาเสพติดให้โทษเข้าไปแล้ว
ย่อมขาดหิริโอตตัปปะ คือ ความละอายและเกรงกลัวต่อความชั่ว ท าให้ใจกล้าท าในสิ่งที่ไม่ควรท า
หรือไม่เหมาะไม่ควร
๖. บั่นทอนก าลังปัญญาให้เสื่อมลง ปกติปัญญาจะเกิดขึ้นหรือใช้การได้ดี
ต้องอาศัยการส ารวมกาย วาจา และใจ ให้เรียบร้อยสงบนิ่ง แล้วมีสติคอยก ากับควบคุมอยู่ตลอดเวลา
แต่เมื่อเสพยาเสพติดให้โทษเข้าไปแล้ว จะบั่นทอนก าลังปัญญาให้เลื่อมลง หยุดความยั้งคิด ความ
รับผิดชอบชั่วดีในการกระท าต่าง ๆ ของตน
ั
การงดเว้นอบายมุขยาเสพติดให้โทษ จึงเป็นการพฒนาคุณภาพชีวิต เป็นมงคลชีวิต
ุ
พระพทธเจ้าได้แสดงอานิสงส์ (ประโยชน์) ไว้ว่า เป็นคนที่มีความเฉลียวฉลาดรู้ทันเหตุการณ์ในอดีต
อนาคต และปัจจุบัน มีสติมั่นคงทุกเมื่อ ไม่เป็นบ้า ไม่หลงผิด ไม่หลงงมงาย ไม่มัวมัว ไม่พลั้งเผลอ ไม่
หลงใหล ไม่สะดุ้งหวาดผวา ไม่มีเรื่องร าคาญใจ ไม่มีใครริษยา นอกจากนั้นยังก่อให้เกิดความสุข มีคน
ู
เคารพย าเกรง ชอบพดแต่ความจริง ไม่มีใครพดส่อเสียด ไม่มีใครพดหยาบคาย ไม่เกียจคร้าน ไม่มี
ู
ู
ความโลภ ความโกรธ ความหลง มีความละอายแก่ใจ รู้จักกลัว มีความเห็นถูกต้อง มีสติปัญญาฉลาด
รู้เท่าทันในความเจริญและความเสื่อม

