Page 2190 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2190

๒๑๗๒






                               หลักอบายมุข ๖ แสดงโทษและพษภัยของยาเสพติดให้โทษ ซึ่งส่งผลด้านลบต่อ
                                                              ิ
                 ร่างกายและจิตใจของเด็กและเยาวชน ท าให้สุขภาพอนามัยของผู้เสพยาเสพติดให้โทษเสื่อมโทรม
                 ร่างกายซูบผอม มีอาการเจ็บป่วยทางกาย มีโรคแทรกซ้อน ผู้เสพยาเสพติดให้โทษขาดความ

                 รับผิดชอบต่อตนเอง ครอบครัว สังคม ท าให้เสื่อมเสียชื่อเสียง ครอบครัวแตกแยกขาดความอบอุ่น
                 จึงเป็นปากทางแห่งความเสื่อม ซึ่งเด็กและเยาวชนควรหลีกเลี่ยง เมื่อเด็กและเยาวชนเรียนรู้หลัก

                 อบายมุข ๖ จะสร้างจิตส านึกหรือแรงศรัทธา จะวางกฎกติกาให้ตัวเองปฏิบัติ จะเกิดการส ารวมระวัง
                 ด้วยสติ คอยระวังในการประพฤติปฏิบัติ ไม่ปล่อยให้เป็นไปในทางที่เสื่อมตามกิเลส ไม่กระท าผิดต่อ

                 กฎหมายและศีลธรรม เห็นคุณ เห็นโทษ เห็นพษภัยของยาเสพติดให้โทษ เห็นทางเลือกปฏิบัติให้
                                                           ิ
                 ห่างไกลจากปัญหายาเสพติดให้โทษ การแกไขปัญหายาเสพติดให้โทษของเด็กและเยาวชนโดยหลัก

                 อบายมุข ๖ นั้น เป็นการแก้ไขทางจิตใจ ให้มีวิจารณญาณที่ดีในการตัดสินใจด้วยตนเองแก้ไขปัญหา
                 ชีวิตจากยาเสพติดให้โทษ


                 บทสรุป


                         หลักพทธปรัชญาที่ผู้เขียนได้กล่าวมา เป็นหลักการด าเนินวิถีชีวิตของเด็กและ
                               ุ
                 เยาวชนที่ถูกต้องเป็นสุข การมีส่วนร่วมของคนที่อยู่รอบตัวเด็กและเยาวชนจะช่วยลด ละ เลิก

                 การใช้ยาเสพติดให้โทษ การปฏิบัติที่ดีต่อกัน การให้ความรัก ความเมตตาต่อเด็กและเยาวชน จะท า
                 ให้เด็กและเยาวชนเกิดภูมิคุ้มกันยาเสพติดให้โทษ

                        ก า ร แก้ไขปัญหายาเสพติดให้โทษของเด็กและเยาวชนด้วยวิธีทางพทธปรัชญา
                                                                                             ุ
                 เป็นการส่งเสริมการฝึกฝนพัฒนาเด็กและเยาวชนทางด้านจิตใจ ทางด้านปัญญา ให้เด็กและเยาวชน

                 มีวิจารณญาณของตนเองในการตัดสินใจใช้ชีวิตให้ห่างไกลจากปัญหายาเสพติดให้โทษ และ
                 สร้างคุณลักษณะที่พึงประสงค์ เช่น การพัฒนาวินัยในตน การพัฒนาอารมณ์ การพัฒนาการคิดที่เป็น

                             ั
                                                                                                       ึ
                                                                           ื่
                 ระบบ การพฒนาลักษณะการเป็นกัลยาณมิตรต่อบุคคลอื่น เพอให้เยาวชนเกิดพฤติกรรมที่พง
                 ปรารถนา สถาบันครอบครัว สถาบันศาสนา และสถาบันการศึกษา ล้วนมีบทบาทในการขัดเกลา
                                             ั
                 อบรมสั่งสอน และส่งเสริมการพฒนาคุณภาพชีวิตของเด็กและเยาวชน ถ้าสถาบันครอบครัวส่งเสริม
                 ให้เยาวชนมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ ของครอบครัว เช่น การท าบุญตักบาตรในวันส าคัญ สถาบัน
                                                              ื่
                 ศาสนามีการจัดกิจกรรมในวันส าคัญทางศาสนา เพอให้เยาวชนได้ศึกษาเรียนรู้และปฏิบัติตาม และ
                                                                                                       ื่
                 สถาบันการศึกษาควรส่งเสริมให้เยาวชนได้แสดงออกอย่างเต็มที่ในกิจกรรมต่าง ๆ ของโรงเรียน เพอ
                 การเสริมสร้างประสบการณ์ที่ดี จะเป็นการฝึกฝนพัฒนาตนเองทางด้านปัญญา เด็กและเยาวชนจะมี

                 วิจารณญาณที่ดีในการตัดสินใจประพฤติปฏิบัติในทางที่ดี เป็นการแก้ไขปัญหายาเสพติดให้โทษของ
                 เด็กและเยาวชนอย่างยั่งยืน
   2185   2186   2187   2188   2189   2190   2191   2192   2193   2194   2195