Page 2252 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2252

๒๒๓๔



                 ส่วนแนวคิดเกี่ยวกับจริยธรรมในการใช้สื่อสังคมนั้น หากจะพิจารณาว่าการใช้สื่อสังคมอย่างไรเหมาะสมหรือไม่

                            ิ
                                                                          ื่
                 ย่อมจะต้องพจารณาเป็นรายกรณี ไม่อาจก าหนดให้แน่นอนลงไปเพอให้ครอบคลุมทุกกรณีไว้ล่วงหน้าได้ แต่
                 เมื่อพจารณาบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับสื่อแล้ว พบว่ามีพระราชบัญญัติกองทุนพฒนาสื่อปลอดภัย
                     ิ
                                                                                             ั
                 และสร้างสรรค์ พ.ศ.๒๕๕๘ ให้นิยามค าว่า “สื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์” หมายถึง สื่อที่มีเนื้อหาส่งเสริม
                 ศีลธรรม จริยธรรม วัฒนธรรมและความมั่นคง ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ การเรียนรู้ทักษะการใช้ชีวิตของ

                 ประชาชนโดยเฉพาะเด็กและเยาวชน และส่งเสริมความสัมพนธ์ที่ดีในครอบครัวและสังคม รวมถึงการส่งเสริม
                                                                   ั
                                                                                             ๑๕
                 ให้ประชาชนมีความสามัคคีและสามารถใช้ชีวิตในสังคมที่มีความหลากหลายได้อย่างเป็นสุข  และมีประกาศ
                                     ั
                 คณะกรรมการกองทุนพฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ เรื่อง ก าหนดลักษณะของสื่อที่ไม่ปลอดภัยและไม่
                 สร้างสรรค์ พ.ศ.๒๕๖๑ ก าหนดลักษณะของสื่อที่ไม่ปลอดภัยและไม่สร้างสรรค์ไว้ ดังต่อไปนี้

                               ๑. สื่อที่มีเนื้อหาขัดต่อศีลธรรม จริยธรรม และวัฒนธรรมอนดีของสังคม หรือส่งผลกระทบ
                                                                                 ั
                 ทางลบต่อจิตใจหรือสุขภาพของประชาชน ครอบครัว ชุมชน และสังคมอย่างร้ายแรง
                               ๒. สื่อที่มีเนื้อหาก่อให้เกิดความแตกแยก ยั่วยุ และสร้างความเกลียดชังต่อบุคคลหรือกลุ่ม

                 บุคคล จนอาจก่อให้เกิดผลกระทบร้ายแรง ไม่ว่าจะเป็นทางร่างกายหรือจิตใจ
                               ๓. สื่อที่มีเนื้อหาส่งเสริมการละเมิดสิทธิมนุษยชนและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์

                               ๔. สื่อที่มีเนื้อหาขัดต่อกฎหมาย

                               ๕. สื่อที่มีเนื้อหาขดต่อหลักจรรยาบรรณสื่อ หรือแนวปฏิบัติของวิชาชีพสื่อนั้น ๆ
                                              ั
                                                                                                ๑๖
                 ๓. แนวคิดเกี่ยวกับการใช้สื่อสังคมของพนักงานในองค์กรและประสบการณ์ขององค์กรภาครัฐอื่น

                               ในปัจจุบันเริ่มมีแนวคิดเกี่ยวกับการวางนโยบายการใช้สื่อสังคมของพนักงานในองค์กรต่าง ๆ

                 มากขึ้น ดังจะเห็นได้จากที่ส านักงานพฒนาธุรกรรมทางอเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) ซึ่งเป็นองค์กรที่มี
                                                 ั
                                                                 ิ
                                                         ั
                 หน้าที่ส าคัญในการส่งเสริม สนับสนุน และพฒนาธุรกรรมทางอเล็กทรอนิกส์ เคยจัดอภิปรายในหัวข้อ
                                                                         ิ
                 “แนวทางการใช้ Social Network เพอส่งเสริมเศรษฐกิจและสังคมดิจิทัลที่ยั่งยืน (Social Network
                                                   ื่
                                                               ื่
                 Guidelines for Sustainable Digital Economy)” เพอหาความพอดีและเหมาะสมส าหรับการใช้โซเชียล
                                                                  ั
                 เน็ตเวิร์กของพนักงานในองค์กร เมื่อวันที่ ๑๗ กุมภาพนธ์ ๒๕๕๙ โดยในเวทีการอภิปรายดังกล่าวมี
                 ผู้ทรงคุณวุฒิที่แสดงความเห็นไว้อย่างน่าสนใจ คือ ดร.ภัทรวรรณ ประสานพานิช จากสถาบันบัณฑิต

                 บริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า “แนวทางบริหารจัดการเรื่องโซเชียลเน็ตเวิร์ก
                 ภายในองค์กรควรมี เพอลดโอกาสในการท าผิด แม้ว่าจะควบคุมพนักงานรุ่น Digital Native คือคนที่ใช้
                                     ื่


                        ๑๕  พระรำชบัญญัติกองทุนพัฒนำสื่อปลอดภัยและสร้ำงสรรค์ พ.ศ. ๒๕๕๘ มำตรำ ๓
                        ๑๖  ประกำศคณะกรรมกำรกองทุนพัฒนำสื่อปลอดภัยและสร้ำงสรรค์ เรื่อง ก ำหนดลักษณะของสื่อที่ไม่ปลอดภัยและ
                 ไม่สร้ำงสรรค์ พ.ศ.๒๕๖๑
   2247   2248   2249   2250   2251   2252   2253   2254   2255   2256   2257