Page 2342 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๓๒๔

บรรณานุกรม

ข้อก าหนดประธานศาลฎีกา ว่าด้วยการไกล่เกลี่ย พุทธศักราช 2554. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๘ ตอน

ที่ ๗๓ ก หน้า ๑๙, ๒๕๕๔.
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 20 ทวิ.
ุ
ประสิทธิ์ กุลบุญญา, “ความขัดแย้งและการจัดการความขัดแย้งตามหลักพระพทธศาสนา”, วารสาร
ุ
มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอบลราชธานี, ปีที่ 5 ฉบับที่ 1 (มกราคม -
มิถุนายน 2557): หน้า 26-28.

พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส “รูปแบบการจัดการความขัดแย้งโดยพทธสันติวิธี: ศึกษาวิเคราะห์กรณีลุ่มน ้า
ุ
แม่ตาช้าง จ.เชียงใหม่”, วิทยานิพนธ์พทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, (บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหา
ุ
จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย), 2547, หน้า 119- 24.

พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตฺโต), “ปรัชญาการศึกษาไทย”, (กรุงเทพมหานคร : พมพลักษณ์, 2528),
ิ
หน้า 179-196.
ระเบียบคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรม ว่าด้วยการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2544.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พุทธศักราช 2540) มาตรา 236.

ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542, (กรุงเทพมหานคร: นานมีบุคส์
พับลิเคชั่นส์), หน้า 176.
วันชัย วัฒนศัพท์, ความขัดแย้ง: หลักการและเครื่องมือแก้ปัญหา, พมพครั้งที่ 2 (กรุงเทพมหานคร:
์
ิ
โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, 2547), หน้า 9.
ส านักงานศาลยุติธรรม, “ความเป็นมาและความส้าคัญของการไกล่เกลี่ยข้อพพาทในศาล”, ในคู่มือศูนย์
ิ
สมานฉันท์และสันติวิธี, (กรุงเทพมหานคร: ส านักระงับข้อพิพาท, 2556), หน้า 181 - 183.
ส านักงานศาลยุติธรรม, คู่มือการระงับข้อพพาททางเลือกส าหรับประชาชน, พมพครั้งที่ 4,
์
ิ
ิ
(กรุงเทพมหานคร: ส านักระงับข้อพิพาท, 2559), หน้า 17 - 20.
.
:
Christopher W Moore, The Mediation Process Practical Strategic for Resolving Conflict,
2nded., (San Francisco, CA: Jossey-Bass Publishers, 1996), pp.60–61.