Page 2454 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๔๓๙


ิ
ไดฝาฝนกฎหมายอาญา ที่จะไดรับการปฏิบติตอในลักษณะที่สอดคลองกับการสงเสริมความสํานึกในศักด์ศรี
ั
ื

้
ิ
็
้
ุ
ื
และคุณคาของเดกซึ่งจะเสริมความเคารพของเด็กตอสิทธมนษยชนและเสรีภาพขันพนฐานของผูอนและ
่
ในลักษณะที่ตองคํานึงถึงอายุของเดกและความปรารถนาที่จะสงเสริมการกลับคืนสูสังคมและการมีบทบาท

็
๒๗
เชิงสรางสรรคของเด็กในสังคม 27 และเด็กที่ถูกกลาวหาหรือตั้งขอหาวาฝาฝนกฎหมายอาญา จะตองไดรับ
ิ
หลักประกันอยางนอยที่สุด คือ การไดรับสันนิษฐานวาบริสุทธ์จนกวาจะมีการพิสูจนวามีความผิดตามกฎหมาย

ไดรับการแจงขอหาทันทีและโดยตรงและในกรณีที่เหมาะสมโดยบดามารดาหรือผูปกครองตามกฎหมายและ
ิ

ื

่
ไดรับความชวยเหลือตามกฎหมายเพอตระเตรียมและการตอสูคด ไดรับการตัดสินโดยไมชักชาโดยหนวยงาน
ี
หรือองคกรทางตุลาการที่มีอํานาจเปนอิสระและเปนกลาง การพิจารณาคดีอยางยุติธรรมทางกฎหมายโดยใหมี

ื

็
การชวยเหลือทางกฎหมายหรือทางอ่นที่เหมาะสม เวนเสียแตเมื่อพิจารณาเหนวาจะไมเปนประโยชนสูงสุด
๒๘
แกเด็ก 28 ตอมามีการประกาศใชพระราชบัญญัติคุมครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ โดยใหเหตุผลในการประกาศใช
ิ

ั
พระราชบญญัตดงกลาววา เพอใหสอดคลองรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทยและอนุสัญญาสิทธเดก

่
ิ
ื
็
ั
ิ
ิ

ิ

็
ั
ั

ึ
ิ

็
ั

ในพระราชบญญัตดงกลาวบญญัตหลักการปฏบตตอเดกวา ใหคํานงถึงประโยชนสูงสุดของเดกเปนสําคัญและ
ั

มิใหมีการเลือกปฏิบติทีไมเปนธรรม การใดเปนไปเพอประโยชนสูงสุดของเด็กหรือเลือกปฏิบติทีไมเปนธรรม

่
ั
่
ื
ั


่
๒๙
หรือไม ใหเปนไปตามที่กําหนดไวในกฎกระทรวง29 และตามพระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธี
ั
ุ
็
ิ
ี
ั

พจารณาคดเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๓๕ บญญัตใหการจบกมและควบคุมตวเดกหรือเยาวชนตอง

ิ
ั
กระทําโดยละมอม โดยคํานึงถึงศักดศรีความเปนมนุษยและไมเปนการประจานเด็ก และหามมิใหใชวิธีการ
ิ
์

ื
่
ื
่
ควบคุมเกินกวาความจําเปนเพอปองกันการหลบหนหรือเพ่อความปลอดภัยของเด็กหรือเยาวชนหรือบุคคลอน
ื
ี
รวมทังมิใหใชเครื่องพนธนาการแกเดกไมวากรณใด เวนแตมีเหตจําเปนอันมิอาจหลีกเลี่ยงไดเพ่อปองกนการ

ื
ุ
็

ี
้
ั
ั



๓๐
ี
หลบหน30 สําหรับการควบคุมตัวเด็กหรือเยาวชนนั้น กฎหมายบัญญัติวาใหศาลคํานึงถึงการคุมครองสิทธิและ
๓๑
ประโยชนสูงสุดของเด็กหรือเยาวชนเปนสําคัญและการควบคุมหรือคุมขังเด็กใหเปนทางเลือกสุดทาย31
๓๒
่
่
ี
๓. แนวคิดและทฤษฎการประเมนความเสียงในการปลอยชัวคราว32
ิ
้

ิ


ื
แนวคิดนมีพ้นฐานมาจากหลักขอสันนิษฐานวาผูตองหาหรือจาเลยเปนผูบริสุทธ์จนกวาจะมี
ี
ํ
ิ
่
ิ
คําพพากษาถึงทีสุดวามีความผิด (Presumption of Innocence) และสิทธในการปลอยชวคราว ( Right to Bail)

ั
่
่
ั

ตามรัฐธรรมนูญแหงสหรัฐอเมริกา แนวคิดการปลอยชวคราวโดยใชระบบประเมินความเสี่ยงมาจากแนวคิด

๒๗
อนุสัญญาวาดวยสิทธิเด็ก ค.ศ. ๑๙๘๙ ขอ ๔๐(๑).
๒๘
อนุสัญญาวาดวยสิทธิเด็ก ค.ศ. ๑๙๘๙ ขอ ๔๐(๒) (ก),(ข (๑)(๒)(๓)).
๒๙
พระราชบัญญัติคุมครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ มาตรา ๒๒.
๓๐
พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มาตรา ๖๙ วรรคสาม.
๓๑
พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มาตรา ๗๔ วรรคทาย.
๓๒

มุขเมธิน กลั่นนุรักษ ประพิณ ประดิษฐากร และธัญญนุช ตันติกุล, “เงินไมใชคําตอบ(อีกตอไป) : การปลอยชั่วคราวที่ไมยึด
โยงกับฐานะหรือทรัพยสิน กรณีศึกษาของศาลในระดับทองถิ่นและระดับสหพันธรัฐ ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ประเทศ
สหรัฐอเมริกา,” ดุลพาห, เลมที่ ๒ ปที่ ๖๓ พฤษภาคม – สิงหาคม ๒๕๕๙, หนา ๓๘ - ๗๘.