Page 2453 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๔๓๘

ิ

โอกาส จะกลับมารับการบังคับคดีใหเปนไปตามคําพพากษาในระหวางกระบวนพิจารณาขั้นใดก็ได และขอ ๑๔
่

ุ
ั
่

ิ
ิ





ิ
(๒) ทีบญญัตวา บคคลทุกคนซึงตองหาวากระทําผิดอาญา ตองมีสิทธไดรับการสันนษฐานวาเปนผูบริสุทธ ิ์
จนกวาจะพิสูจนไดวากระทําผิดตามกฎหมาย ในระบบนตธรรมมีหลักการสําคัญประการหน่งคือศาลมีหนาที่


ึ
ิ
ิ
ตองคุมครองสิทธเสรีภาพของปจเจกชน เมือแนวความคิดที่วาผูตองหาหรือจําเลยไดรับขอสันนษฐานวาเปน

ิ





่
ิ
ผูบริสุทธ์จนกวาจะพิสูจนไดวากระทําผิดกฎหมาย (Presumption of Innocent) รัฐจึงไมมีความชอบธรรมที ่
ิ
จะควบคุมบุคคลดังกลาวระหวางการพิจารณาคดี การควบคุมจะทําไดเฉพาะกรณปองกันการหลบหนี หรืออาจ
ี
กอภัยอันตรายประการอื่นหรือจะไปยุงเหยิงกับพยานหลักฐานเทานน
ั้
ั
ั



ิ
สําหรับประเทศไทยไดรับแนวคิดดงกลาวมาบญญัตไวในรัฐธรรมนญโดยมีบทสันนษฐานวาผูตองหา
ิ

ู


์


ิ
หรือจําเลยเปนผูบริสุทธจนกวาจะพิสูจนไดวากระทําผิดกฎหมาย การควบคุมหรือคุมขังผูตองหาหรือจําเลยให
๒๔
ื
กระทําไดเพียงเทาที่จําเปนเพ่อปองกันมิใหมีการหลบหน24 และตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
ี

ั
ั
่
่
มาตรา ๑๐๗ ทีบญญัตใหเจาพนกงานหรือศาลรีบสังคํารองขอปลอยชวคราว และผูตองหาหรือจําเลยทุกคน

ั

่
ิ
ั
พึงไดรับอนญาตใหปลอยชวคราว อนเปนการยืนยันถึงแนวคิด Presumption of Innocent ของระบบ

ุ
ั่
กฎหมายไทย
๒. แนวคิดและทฤษฎีสิทธิเด็ก
ิ
ี้
ุ
ิ
แนวคิดนมีรากฐานมาจากหลักสิทธมนษยชนอยางหน่งทีวามนษยทุกคนเกดมาเทาเทียมกน มีสิทธที ่
ิ

่

ุ
ั
ึ
ู
จะมีชีวิตอย มีสิทธิไดรับความคุมครองตามกฎหมายตอมามีอนุสัญญาวาดวยสิทธิเด็ก ( Convention on the

Rights of the Child) ค.ศ. ๑๙๘๙ ซึ่งไทยเปนภาคีสมาชิกในอนุสัญญาดังกลาวโดยไดลงนามภคยานุวัติเมื่อ
ุ
็
ั
วันที่ ๑๒ กุมภาพันธ ๒๕๓๕ ในอนสัญญาดงกลาวใหคํานิยามของ “เดก” วา หมายถึงบุคคลที่มีอายุต่ํากวา ๑๘ ป
๒๕
เวนแตจะบรรลุนิติภาวะกอนหนาน้นตามกฎหมายที่ใชบังคับ 25 อนุสัญญานี้ถือวาเด็กเปนองคประธาน



ั
๒๖
้
(Subject) ของสิทธิเสรีภาพ 26 ตามอนุสัญญานี้มีหลักการพืนฐาน ๔ ประการ คือ ๑,หามเลือกปฏิบัติตอเด็ก

ื

็
และการใหความสําคัญแกเดกทุกคนเทาเทียมกนโดยไมคํานึงถึงความแตกตางเรื่องเช้อชาต สีผิว เพศ ภาษา

ั
ิ
ศาสนา ความคิดเห็นทางการเมือง ชาติพันธ สังคมหรือทรัพยสิน ๒. การกระทําหรือการดําเนินการทังหลาย
ุ

้
ตองคํานงถึงประโยชนสูงสุดของเด็กเปนอันดับแรก ๓. สิทธิการมีชวต การอยรอด และพฒนาการดานจิตใจ

ี
ิ
ั
ู



ึ่
ิ
ั
ั
้
็
็

อารมณและสังคม และ ๔. สิทธในการแสดงความคิดเหนของเดกและการใหความสําคัญกบความคิดเหลานน
่

้

แตหลักใหญใจความ คือ หลักประโยชนสูงสุดของเดกตามทีบญญัตไวในขอ ๓ (๑) ทีวาในการกระทําทังปวงที ่

็
ั
่
ิ
เก่ยวกับเด็ก ไมวาจะกระทําโดยสถาบันสังคมสงเคราะหของรัฐหรือเอกชน ศาลยุติธรรม หนวยงานฝายบริหาร
ี

หรือองคกรนิติบัญญัติ ผลประโยชนของเด็กเปนสิ่งที่ตองคํานึงถึงเปนอันดับแรก สําหรับหลักประโยชนสูงสุด

้
ิ
ั
ั
็
ของเดกเก่ยวกับกระบวนการยตธรรมนน บญญัตไววา สิทธของเดกทุกคนทีถูกกลาวหา ตงขอหาหรือถูกถือวา
ุ
ี
่
็
้
ั


ิ
ิ

๒๔
รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๖๐ มาตรา ๒๙ วรรคสองและวรรคสาม.
๒๕
อนุสัญญาวาดวยสิทธิเด็ก ค.ศ. ๑๙๘๙ ขอ ๑.
๒๖

จรัญ โฆษณานันท, อางแลว, หนา ๓๘๐.